Μεταξύ του γνωστού, ελαφρώς παρακμιακού κτιρίου της Χαριλάου Τρικούπη και του γραφείου του Βαγγέλη Βενιζέλου στο νεοκλασικό του ΥΠΕΞ στη Βασιλίσσης Σοφίας διαδραματίζονται δράματα και τραγικωμωδίες του ΠαΣοΚ. Τα της Ελιάς πάλι έχουν ως ντεκόρ το Κάραβελ, αφού το κίνημα – στοιχειωμένο δέντρο της Κεντροαριστεράς δεν διαθέτει ακόμα δικά του γραφεία. Οχι όμως για πολύ.
Το λέω επειδή πληροφορούμαι ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι και πρόθυμος να λύσει το στεγαστικό πρόβλημα της Ελιάς. Ο Ανδρέας – φαντάζομαι από καθαρή ανυστεροβουλία – θα παραχωρήσει μια αίθουσα από το νέο του πολιτικό γραφείο στην οδό Σταδίου για τις συναντήσεις των στελεχών της Ελιάς. Σκοπεύει μάλιστα να την ονομάσει «αίθουσα Ελιά». Υποθέτω ότι ο Λοβέρδος αντιλαμβάνεται τα της Κεντροαριστεράς με όρους πολιτικής χρησικτησίας. Αν νέμεσαι έναν χώρο για μεγάλο διάστημα, μετά σου μένει – σωστά;
Παράξενος ρεβιζιονισμός
Σωστά ή λάθος, θα φανεί στο μέλλον. Χθες, πάντως, ο Λοβέρδος μίλησε μαζί με τον Βενιζέλο στη συνεδρίαση του Συντονιστικού της Ελιάς. Εκεί είπαν πολλά και διάφορα, όπως ότι ότι οι κινήσεις που συμμετέχουν στην Ελιά πρέπει να έχουν μεγαλύτερη εκπροσώπηση στις συνεδριάσεις της Ελιάς, ενώ αποφάσισαν ότι πρέπει να επανενεργοποιηθούν οι 42 του ευρωψηφοδελτίου.Το πιο ωραίο, όμως, είναι ότι έκαναν και αυτοκριτική – ή μάλλον κριτική του προηγούμενου καθεστώτος. Βαγγέλης και Ανδρέας παραδέχθηκαν ότι ήταν λάθος του ΠαΣοΚ – δηλαδή του Γιώργου Παπανδρέου – που το καλοκαίρι του 2009 δήλωσε ότι δεν θα συνεργαστεί στο θέμα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Παράξενος ρεβιζιονισμός… Δηλαδή τι εννοούσαν; Μήπως ότι ο πρώην πρόεδρος του ΠαΣοΚ δεν έπρεπε να προκαλέσει έμμεσα εκλογές; Γιατί με αυτή τη δικαιολογία προκήρυξε πρόωρες ο Κώστας Καραμανλής στις 2 Σεπτεμβρίου του 2009. Και το υπονοούμενο ποιο είναι: ότι κακώς το ΠαΣοΚ ήρθε στην εξουσία τη χρονιά εκείνη και μάλιστα με 11 μονάδες διαφορά;
Η χαρμολύπη του Κωστή Χατζηδάκη
Στενοχωρημένος όχι που έφυγε από το Ανάπτυξης, αλλά που συκοφαντείται το έργο του είναι ο Κωστής Χατζηδάκης. Ειδικά τώρα που λαμβάνει αποχαιρετιστήριες επιστολές από τη γερμανική τράπεζα επενδύσεων Kfw και από τους αρμοδίους επιτρόπους, στις οποίες τον ευχαριστούν για την καλή συνεργασία.
Δεν άντεξε λοιπόν να μη σχολιάσει το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων βραβεύθηκε για το πρόγραμμα Trade Finance Facility που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα. Με ένα λακωνικό σχόλιο στον λογαριασμό του στο twitter ο Κωστής γράφει ότι πρόκειται για «μια σημαντική αναγνώριση από το εξωτερικό για τη δουλειά που έχει γίνει τα τελευταία δύο χρόνια στο ΥΠΑΝ».
Ολα αυτά ενώ σε διάφορες κομματικές μαζώξεις της Β’ Αθήνας, όπου εκλέγεται, ο Κωστής δέχεται συγχαρητήρια από διαφόρους γιατί θα είναι ο νέος έλληνας επίτροπος. Ο ίδιος δεν απαντά. Δεν ξέρω αν εφαρμόζει την οδηγία Σαμαρά προς Στουρνάρα για το πώς να αντιδρά όταν διάφοροι τον ρωτούσαν αν θα πάει στην Τράπεζα της Ελλάδος: «Ούτε θα το αρνείσαι ούτε και θα το επιβεβαιώνεις».
Μείναμε με τον Παπαδημούλη
Δεν ήταν ακριβώς το «Καληνύχτα και καλή τύχη». Αλλά τέτοιο ήταν το κλίμα στην ψηφοφορία για τους αντιπροέδρους του Ευρωκοινοβουλίου. Τουλάχιστον, σε ό,τι αφορά τον Ολι Ρεν, ο οποίος σφαγιάσθηκε στην πρώτη ψηφοφορία. Υποθέτω από διάφορους Ελληνες, Πορτογάλους και Ιρλανδούς που θα ήθελαν να του πουν «Καληνύχτα και καλό κουράγιο Ολι». Εξάλλου, ο Φινλανδός δεν έχει και πολύ καλό όνομα στις Βρυξέλλες, αν και μέχρι πρότινος επίτροπος. Εξού και η κακοτυχία του και στη δεύτερη ψηφοφορία. Τελικά κατάφερε να εκλεγεί ένας από τους 14 αντιπροέδρους του σώματος με την τρίτη ψηφοφορία και καταϊδρωμένος. Δηλαδή ακριβώς όπως και ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Μόνο που ο δεύτερος δικαιολογείται επειδή προέρχεται από τη μικρή ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Αν εξαιρέσω τον Μίλτο Κύρκο και τον Κώστα Χρυσόγονο, οι οποίοι έκαναν τους ψηφολέκτες στη χθεσινή διαδικασία, στον Παπαδημούλη αρχίζει και τελειώνει η ελληνική παρουσία σε υψηλές θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου…
Αυτό επειδή οι θέσεις αντιπροεδρίας στο Ευρωκοινοβούλιο και αντιπροεδρίας σε Επιτροπές δίνονται με βάση την αρχή της αναλογικότητας και την ποσοστιαία εκπροσώπηση των χωρών μέσα στις διάφορες πολιτικές ομάδες. Κάπως έτσι είχαν γίνει αντιπρόεδροι του Ευρωκοινοβουλίου ο Γιώργος Παπαστάμκος και η Ρόδη Κράτσα από τη ΝΔ και οι Σταύρος Λαμπρινίδης και Αννυ Ποδηματά από το ΠαΣοΚ. Την ίδια περίπου περίοδο Γιώργος Κουμουτσάκος και Μαριλένα Κοππά ήταν αντιπρόεδροι στην Επιτροπή ΕΕ – Τουρκίας.
Πλέον, όμως, οι δύο ευρωβουλευτές της Ελιάς είναι σταγόνα στον ωκεανό, ενώ και η ευρωομάδα της ΝΔ είναι πετσοκομμένη. Με αυτά και με εκείνα, μείναμε με τον Παπαδημούλη. Εκτός αν ο Αντώνης Σαμαράς χρησιμοποιήσει τις γνωριμίες του και δώσουν καμιά Επιτροπή στον Μανώλη Κεφαλογιάννη. Να υποθέσω ότι η Μαριέττα Γιαννάκου τώρα δικαιώνεται για το μνημειώδες ξέσπασμά της κατά της σταυροδοσίας;