[Προβολείς] Εμείς και οι Φράγκοι

Λεπτομέρεια, αλλά όχι αμελητέα: στην επιτροπή που θα αξιολογήσει τους υποψηφίους για τη θέση του νέου γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων μετέχει κι ένας Γάλλος -γενικός επιθεωρητής του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών.

Ο γραμματέας Εσόδων δεν είναι ένας απλός γραφειοκράτης. Για μια χώρα που χρεοκόπησε όπως χρεοκόπησε, ο επιφορτισμένος με τη συλλογή των φόρων είναι λειτουργός περιωπής αρχιστρατήγου σε κατάσταση πολέμου. Γι’ αυτό και η επιλογή του έχει χαρακτήρα θεσμικής δοκιμασίας.

Αφήνουμε, λοιπόν, τον Γάλλο να μας εποπτεύει ενώ διαλέγουμε τον αρχιστράτηγο; Και πού πάει η εθνική μας κυριαρχία; Δεν θα έπρεπε να διαπράξουμε ανεξέλεγκτοι κι αυτόν τον διορισμό, πατροπαράδοτα κι αυτοκεφάλως;

Κακά τα ψέματα. Ο ξένος βρίσκεται εκεί γιατί εμείς δεν καλλιεργήσαμε ποτέ την «τεχνογνωσία» που θα μας επέτρεπε να κρατήσουμε πολιτικά αδιάβροχο το λειτούργημα του συλλέκτη των φόρων. Ακόμη και εκείνη η μερίδα του πολιτικού κόσμου που υποτίθεται ότι είχε καταλάβει γιατί η χώρα απέτυχε, αδυνατεί να απαγκιστρωθεί από τους τρόπους που οδήγησαν στην αποτυχία. Δεν ανέχεται αντίβαρα στην παλαιά της εξουσία. Δεν ανέχτηκε καν την τυπική δικλείδα της πενταετούς θητείας.

Κανένα δημοσιονομικό πλεόνασμα δεν μπορεί να θεραπεύσει αυτά τα θεσμικά ελλείμματα. Γι’ αυτό η βοήθεια των ξένων δεν μετριέται μόνο σε δισ., επιμηκύνσεις και βολικά επιτόκια. Σε μια χώρα εσωτερικώς ανυπεράσπιστη, οι Φράγκοι είναι αναγκαίοι. Η έλλειψή τους φαίνεται σε κάθε διορισμό. Ακόμη και σε κάθε ανασχηματισμό. Οι ξένοι είναι απαραίτητοι για να μας προστατεύουν από τον εαυτό μας.