«Αυτή η κυβέρνηση όχι μόνο μας έφερε δύο χρόνια φοροεπιδρομών και λιτότητας αλλά, χωρίς ίχνος ντροπής, τολμά να πανηγυρίζει πως το 2020 θα μας έχει φτάσει… και πάλι στο 2009! Κι ενώ θα έχει εκποιηθεί μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας». Ποιος τα λέει αυτά; Ο Τσίπρας; Λάθος. O Αντώνης Σαμαράς (27/10/2011). Η αλήθεια είναι ότι εάν δεν υπήρχε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης δεν θα υπήρχε και η χώρα από τον Μάιο του 2010, αφού δεν μπορούσε πλέον να δανειστεί. Εάν, δε, υποθέσουμε ότι συνεχιζόταν η οικονομική πολιτική Καραμανλή, το χρέος θα έφτανε σε δυσθεώρητα ύψη, πάνω από 500 δισ.! Αφήστε το έλλειμμα… Περασμένα, θα πει κάποιος. Ναι, αλλά όποιος δεν μαθαίνει και επιδίδεται σε φλυαρίες ούτε πολιτικός ούτε δημοσιογράφος, ούτε συνειδητός πολίτης μπορεί να καυχάται ότι είναι.
Το φθινόπωρο θα βρεθούμε μπροστά στην κρίσιμη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές, για την αναδιάρθρωση του χρέους. Θα εμπεριέχει καθόλου διαγραφή, π.χ. στους τόκους; Επέκταση αποπληρωμής – και για πόσα χρόνια; Ελαχιστοποίηση επιτοκίων; Ο,τι και να αποφασιστεί, θα καθορίζει την πορεία της χώρας μας τα επόμενα πολλά χρόνια. Και εδώ γεννάται το ερώτημα: αφού είμαστε στην Ενωμένη Ευρώπη και στη ζώνη του ευρώ και θέλουμε να μείνουμε, αφού έχουμε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και επομένως αλλάζουν οι κυβερνήσεις του τόπου, τότε γιατί, για μια τόσο σπουδαία προοπτική που θα καθορίζει τις τύχες της Ελλάδας, δεν βρίσκεται ένα μίνιμουμ πρόγραμμα συνεννόησης και κοινής στάσης κυβέρνησης – αντιπολίτευσης πάνω στη διευθέτηση του χρέους ; Βαδίζουμε στα τυφλά, ή μάλλον βαδίζουμε όπου μας πάνε άλλοι. Αφού έχει την πείρα αντιμνημονιακού και μνημονιακού ο Πρωθυπουργός και με τη συμβολή του αντιπροέδρου του, γιατί δεν καλεί τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που μάλιστα πρώτευσε στις ευρωεκλογές, να τα πουν; Εύλογες οι ερωτήσεις στα χείλη λογικών ανθρώπων, αλλά χωρίς απάντηση. Δεν φοβούνται μήπως μια μέρα η Ιστορία αποφανθεί όπως στο περίφημο εκείνο «Ας φρόντιζαν» του Καβάφη, που εμπεριέχει τον δηλητηριώδη στίχο: «Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους τη Συρία το ίδιο»;
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι πρώην υπουργός