[Προβολείς] Στα πούπουλα

Με το καλό να ορίσουν και οι άλλες ειδικότητες αλλά, μέχρι νεωτέρας, έχω ανοίξει παρτίδες μόνο με ορθοπεδικούς. Τέτοιες δόξες, ούτε το κουντεπιέ των αδελφών Καλουτά. Και να πεις ότι το ζόρισα με τίποτα τακουνάρες; Ούτε κατά διάνοια, και όμως. Εσσεται ήμαρ που ακόμα κι εμείς, οι φανατικές της παντόφλας, θα τιμωρηθούμε και θα στενάξουμε για τα στραβοπατήματα και τα σάλτα μορτάλε της γενιάς μας. Ζορίζεται μαθαίνω κι η Φώφη Γεννηματά με τα παγανά του κοινωνικού χώρου που πλάκωσαν στο κονάκι της (κανονικούς ανθρώπους τους λέμε εμείς οι υπόλοιποι) και αποζητά την ασφάλεια που της παρείχαν τα παλαιοπασοκικά στρωσίδια. Στη θέση της κι εγώ θα το ήθελα να πατάω πάνω στα πούπουλα, έλα όμως που το πουλερικό μάδησε και γύρω τριγύρω παίζουν μόνο αναμμένα κάρβουνα και αναστενάρια; Πώς αλλιώς να σας το πω κορίτσια για να το πάρετε απόφαση; Οι κομματικές μοκέτες μαζεύτηκαν κι αν δεν αλλάξετε πλευρό το «Ονειρο θερινής νυκτός» θα είναι πολύ πιο εφιαλτικό απ’ όσο νομίζετε. Κοιμάσαι φερ’ ειπείν νεραϊδοβασίλισσα και ξυπνάς με μια γαϊδουροκεφαλή στην αγκαλιά σου. Τα είχε πει εγκαίρως ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, αλλά κανείς σκηνοθέτης δεν πήρε την ευθύνη να μας το κάνει λιανά. Εκείνος που γκαρίζει και κουνάει πέρα-δώθε τ’ αφτιά του δεν είναι ο «άλλος». Είσαι εσύ κι ό,τι επιθύμησες.