[Προεκτάσεις] Σταυροδρόμι

Το 1984, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είχε οδηγήσει σε αλλαγή ηγεσίας το ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα της εποχής. Τρεις δεκαετίες αργότερα κανείς δεν αισθάνεται καλά μετά τα αποτελέσματα της 25ης Μαΐου.

Ο Σαμαράς δεν είδε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του να τρίζει – αντίθετα… διευρύνεται – αλλά το φάντασμα όσων έλεγε προεκλογικά για το τέλος της κρίσης και του Μνημονίου τον στοιχειώνει. Ο Τσίπρας πήρε καθαρά την πρωτιά, αλλά δεν βρέθηκε στη θέση του ΠαΣοΚ λίγο πριν από το 1981 – περισσότερο σε κατάσταση λίγο μετά το 1977 δείχνει.

Οι υπόλοιποι είναι απλώς σε μαύρα χάλια. Ο Βενιζέλος αγωνίζεται να ξεπεράσει την απώλεια του ενός τρίτου των δυνάμεών του, ρίχνοντας την μπάλα στο φθινόπωρο και σε άλλο γήπεδο. Ο Καμμένος δεν ξέρει για πόσο ακόμα θα έχει κόμμα για να είναι αρχηγός. Ο Κουτσούμπας, ως πρώτη εκλογική εμπειρία, πήρε μια από τα ίδια. Ο Κουβέλης πρέπει να εξηγήσει πού πήγε το 80% όσων τον βοήθησαν το 2012 να θεμελιώσει τη ΔΗΜΑΡ. Και ο Σταύρος Θεοδωράκης απλώς θα κάνει ωραίο κάμπινγκ στη Σαμοθράκη.

Από κάτω υπάρχουν τα ρεύματα που δημιούργησαν αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα και το αντίστοιχο πολιτικό σκηνικό. Κάπου 40% του εκλογικού σώματος μοιράζεται πλέον η ΝΔ με τους «εγέρθητους» και τους μουστερήδες που προήλθαν από την αμοιβαδοποίησή της. Ενα άλλο 40% είναι το εν δυνάμει κοινό του
ΣΥΡΙΖΑ, και ο βαθμός ενσωμάτωσής του θα κριθεί από τους χειρισμούς τού Τσίπρα στα μεγάλα θέματα.  

Και η Κεντροαριστερά; Οσο δεν φαίνεται στον ορίζοντα το πρόσωπο που θα ενώσει τις διάσπαρτες δυνάμεις της, δεν υπάρχει ως υπολογίσιμη δύναμη εξουσίας. Η μοιρασιά των λιγοστών ιματίων της ευνόησε τον Βενιζέλο – περισσότερο ως πρόεδρο του ΠαΣοΚ, αφού η Ελιά δεν έβγαλε ευρωβουλευτή -, αλλά ο ίδιος αθροίζει το ποσοστό του με τη ΝΔ.

Αν οι ευρωεκλογές εκληφθούν ως ενδιάμεση αποτύπωση της λαϊκής ετυμηγορίας, το συμπέρασμα είναι ότι περισσότερο περιέπλεξαν παρά ξεκαθάρισαν τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, το εκλογικό σώμα έδειξε ότι βρίσκεται σε σύγχυση και, κατά κάποιον τρόπο, κινείται προς όλες τις κατευθύνσεις ταυτόχρονα.

Στα χαρτιά, η πολιτική ζωή συνεχίζεται με βάση τα αποτελέσματα του 2012. Αλλά με  τα δεδομένα που δημιουργούν οι κάλπες του 2014, οι ηγεσίες των κομμάτων αντιμετωπίζουν το πρόβλημα που έθετε ο αμερικανός παίκτης του μπέιζμπολ Γιόγκι Μπέρα, ο οποίος έλεγε: «Οταν βρεθείς σε σταυροδρόμι, ακολούθησέ το».