[Στίγμα] Αμα φύγει πόντος από το καλσόν…

***********************************

Αμα φύγει πόντος από το καλσόν…

Ενα βιβλίο, μια εκδήλωση, ένα βίντεο, τέσσερις όλες και όλες αναρτήσεις στο Διαδίκτυο, μια δήλωση που δεν έγινε, μια συνωμοσία που προδόθηκε και πολύς, πολύς, μιλάμε απεριόριστα πολύς, πόνος βρίσκονται πίσω από τη χθεσινή, σοκαριστική πρέπει να τονίσω, λόγω των «ειδικών» σχέσεων που μας ενώνουν, αποχώρηση του Βασίλη «έχω δική μου βιομηχανία αγωγών – μηνύσεων» Καπερνάρου από το κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες».

Η αποχώρηση αυτή, που πλήγωσε βαθιά όλους εμάς που είχαμε ταυτίσει τον αγαπημένο Βασίλη με το κόμμα Καμμένου, ήρθε να επιβεβαιώσει, πρώτον, αυτό που γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλον οι κυρίες – άμα φύγει πόντος από το καλσόν, παιδί μου, δεν σταματάει με τίποτε!

Δεύτερον, ότι στην πολιτική ισχύει πρωτίστως και κυρίως η ρήση του Ηροδότου «τα πάντα ρει και ουδέν μένει».

Και τρίτον, ότι στην πολιτική επίσης ισχύει ότι ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου ‘ρθει! Ο πρόεδρος Πάνος, ας πούμε, ήταν ΚΑΙ κολλητός φίλος με τον λατρεμένο Βασίλη. Εκαναν παρέα οικογενειακώς. Με ανταλλαγές επισκέψεων, φαγητό σε in εστιατόρια, κουβεντούλα στο τηλέφωνο και τέτοια. «Αισθάνθηκε σαν να έφαγε ένα δυνατό χαστούκι» μου είπε πηγή μου – και δεν απέφυγα τον πειρασμό να το κάνω αμέσως εικόνα (picture this Αλέξη παιδί μου), ένα χαστούκι να σκάει πάνω στα ροδομάγουλα του προέδρου. Ως και τον ήχο «άκουσα», μα την Παναγία, ρε παιδιά!

Λογικό. Δεν περίμενε ποτέ ότι ο Καπερνάρος θα έφευγε από το κόμμα – μη σου πω ότι πίστευε κιόλας ότι ο ίδιος μπορεί να έφευγε που λέει ο λόγος, ο Βασίλης ποτέ.

Εγινε το αντίθετο. Γιατί; Θα τα πω όσο πιο περιληπτικά γίνεται – λόγω και της σπουδαιότητος του θέματος, το οποίο συνταράσσει, τολμώ να υποστηρίξω, απ’ άκρου εις άκρον τη χώρα!

***********************************

«Εσύ γιατί δεν ήρθες;»

Ο, δακρύζω γι’ αυτό, Καπερνάρος έφυγε διότι, όπως με ενημέρωσαν δυο – τρεις από εκεί μέσα, θεώρησε ότι το ίνδαλμά του (έως χθες) πρόεδρος Πάνος δεν τον στήριξε καθόλου στις δημοτικές εκλογές, παρότι προσωπικά διαφωνώ: κατήγαγε αληθινό θρίαμβο αφού έλαβε 7.937 ψήφους, ήτοι ποσοστό 3,56%. Βεβαίως το κόμμα το 2012 στην Α’ Αθήνας είχε λάβει 26.204 ψήφους (ποσοστό 8,98%) αλλά δεν θα το κάνω τώρα θέμα.

Του καταλόγισε συγκεκριμένα ότι δέχθηκε να παρευρεθεί σε παρουσίαση βιβλίου (του φίλου μου Γιάννη Γιαννέλη) από κοινού μετά του διανοητή Βύρωνος, Μπάιρον για όλους εμάς τους φίλους του (Πολύδωρα), ο οποίος είχε δηλώσει ήδη ότι στηρίζει τον Νικήτα Κακλαμάνη στις δημοτικές, και ενώ στην αίθουσα παρευρισκόταν και ο ίδιος ο Νικήτας.

 – Ο Νικήτας ήταν, εσύ γιατί δεν ήρθες; παρατήρησε απλουστευτικά ο πρόεδρος Πάνος, χωρίς να λάβει απάντηση.

Μετά ο υπέροχος Βασίλης άρχισε να διαβάζει διάφορες αναρτήσεις στο Διαδίκτυο και ειδικά αυτές που αφορούσαν τη συνάντηση του προέδρου Πάνου με τον Νικήτα Κακλαμάνη, για να στηρίξει το «δεν με στήριξες». Και (του) έδωσε το τελειωτικό χτύπημα όταν του είπε «δεν ήρθες μια φορά να πάμε περιοδεία σε μια γειτονιά της Αθήνας».

***********************************

Ποτέ μη λες ποτέ

Εκεί όμως που έγινε το «έλα να δεις» ήταν όταν ο «έχω δική μου βιομηχανία αγωγών – μηνύσεων» Βασίλης ζήτησε εξηγήσεις από τον… καθημαγμένο πρόεδρο γιατί δήλωσε στον Ant1, στον Παπαδάκη, χθες το πρωί ότι «όποιος από τους Μαριά – Ρωμανιά (που παλεύουν για τη μία εκλόγιμη θέση) δεν πάει Ευρωβουλή θα τον τοποθετήσω πρώτο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας».

 – Αυτό δεν το είπα ποτέ απάντησε ο πρόεδρος Πάνος.

 – Το είπες! Και πες μου με ποιο δικαίωμα επέμεινε ο Καπερνάρος.

«Δεν το είπα», «όχι το είπες», τη λύση την έδωσε ο Τέρενς, «Τερένσιος Ταχύς» για τους φίλους, Κουίκ, ο οποίος εντρύφησε με το iPad στο σχετικό βίντεο που είχε ανέβει στο Web TV του Ant1. Πράγματι είχε δίκιο ο πρόεδρος Πάνος – δεν το είχε πει αυτό, για την ακρίβεια δεν το είχε πει έτσι. Είχε αναφέρει γενικά και αόριστα ότι όποιος χάσει θα έχει μια θέση να τον περιμένει στο Επικρατείας (εδώ τώρα, μου είπαν, ότι κάποιοι χασκογέλασαν ελαφρώς κάτω από τα μουστάκια τους, ένδειξη του πόσο βέβαιοι είναι ότι στις εθνικές εκλογές θα υπάρχει κόμμα… ακόμη).

Παρά τη δικαίωση του προέδρου, ο Καπερνάρος έδειχνε αποφασισμένος. «Για λόγους προσωπικής αξιοπρέπειας, ανεξαρτητοποιούμαι» τους ανακοίνωσε, μερικοί (Χαϊκάλης, Χρυσοβελώνη, Ουζουνίδης) έκαναν μια προσπάθεια να τον αποτρέψουν, αλλά εκείνος ανένδοτος. Εφυγε.

Πριν ανοίξει την πόρτα, νέος βουλευτής, ονόματι Κ. Δαμαβολίτης (πήρε τη θέση του Νότη Μαριά), του υπέβαλε το κρίσιμο ερώτημα που σιγόκαιγε στα χείλη των υπολοίπων, αλλά δεν τολμούσαν να το θέσουν:

 – Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση απάντησε ο… αναχωρητής Βασίλης. Δεν υπάρχει τίποτε που να με συνδέει με τον Σαμαρά…

Εγώ απλώς να προσθέσω το «ποτέ μη λες ποτέ» και να επισημάνω ότι ο λατρεμένος Βασίλης «έχω δική μου βιομηχανία» κ.λπ. κ.λπ. είναι ο τέταρτος στη σειρά βουλευτής του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» που φεύγει από το κόμμα, και είχε μετάσχει στη λεγόμενη «συνωμοσία του Ιντεάλ» για την ανατροπή του λαοφιλούς «προεδρούκου»…

***************************************

Ω καιροί, ω ήθη!

Τι θυμήθηκα και εγώ τώρα με αυτό το «προεδρούκος»…

Τέλος πάντων, αναζήτησα τον πρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη, Βαγγέλα για τους φίλους, Μεϊμαράκη για να τον ρωτήσω πόσοι είναι πλέον, μετά και τον Καπερνάρο, οι ανεξάρτητοι βουλευτές στη Βουλή.

 – 17 ή 18, δεν είμαι πρόχειρος, μου απάντησε.

 – Νομίζω ότι είναι ρεκόρ μεταπολιτευτικά παρατήρησα.

 – Και όχι το μόνο, συμπλήρωσε. Σου θυμίζω ότι προεδρεύω μιας Βουλής που έχει 296 ενεργά μέλη, έχει στείλει βουλευτές στη φυλακή και άλλα που συμβαίνουν για πρώτη φορά. Ολα επί των ημερών μου.

Αναγκάστηκα να συμφωνήσω.