[Εμπιστευτικά] Και όμως αλλάζει!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το πρώτο μήνυμα αλλαγής στην Ευρωπαϊκή Ενωση ήλθε από εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Από μια σύγκρουση.
Η διάσκεψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζήτησε να δοθεί εντολή διερεύνησης για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, δηλαδή στον υποψήφιο πρόεδρο της μεγαλύτερης Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Αντιθέτως, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (οι κυβερνήσεις, δηλαδή…) ανέθεσαν τις διαβουλεύσεις στον απερχόμενο πρόεδρό τους, τον Χέρμαν βαν Ρομπάι.
Προσέξτε τη σημασία των δύο κινήσεων: ο καθένας θέλει να διατηρήσει για τον εαυτό του τον καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του νέου ευρωπαϊκού σκηνικού.
Η εξέλιξη των πραγμάτων δεν θα είναι απλή. Αλλά αυτό ακριβώς την καθιστά ελπιδοφόρα.
Αποδεικνύει ότι τα δεδομένα τελείωσαν. Οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται πλέον ότι κάτι έγινε λάθος στην Ευρώπη και ότι κάπως πρέπει να διορθωθεί αλλά δεν συμφωνούν ακόμη ποιο ήταν το λάθος και πώς πρέπει να διορθωθεί.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ευρωεκλογές τούς ταρακούνησαν όλους, έστω και σε διαφορετικό βαθμό.
Καταλαβαίνουν ότι ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης του ευρωπαϊκού συστήματος από ένα σύνολο ετερόκλητων δυνάμεων που ξεκινάει από τη Λεπέν και τον Φάρατζ για να καταλήξει στον Πέπε Γκρίλο και στον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί επιβεβλημένο λόγο αναστοχασμού όλου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Για να το πω πιο απλά: παίζουν πλέον το κεφάλι τους!..
Και αυτό τους υποχρεώνει να αλλάξουν για να μη βουλιάξουν.
Από εκεί και πέρα φυσικά δεν σημαίνει ότι όλα θα αλλάξουν με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο ρυθμό. Ούτε ότι όλοι θα συμφωνήσουν με όλους.
Τα κρίσιμα σημεία όμως είναι δύο.
Πρώτον, η απόλυτη προτεραιότητα στην ανάπτυξη.
Αυτή περνάει από μια άλλη αντίληψη για τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με ενίσχυση της ρευστότητας, αντιμετώπιση του αποπληθωρισμού, αγορά χρέους και (κυρίως) χαλάρωση του δόγματος περί «πανίσχυρου ευρώ».
Κοινώς, να αφήσουν οι Γερμανοί τον Ντράγκι να κάνει τη δουλειά ενός πραγματικού κεντρικού τραπεζίτη – ήδη, πληροφορούμαι η ΕΚΤ έχει επεξεργασθεί τα σχετικά σχέδια και μπορούν να εφαρμοσθούν αμέσως.
Δεύτερον, η ανασύνθεση των ευρωπαϊκών οργάνων σε περισσότερο πολιτική και λιγότερο τεχνοκρατική βάση.
Είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση χρειάζεται επειγόντως μεγαλύτερη πολιτικότητα, ευαισθησία και ευελιξία – κοινώς μια «επιχείρηση γοητείας» προς τους πολίτες της.
Τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια θα κριθούν όλα.
Από τη δεκαετία του ’50, όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στηρίχθηκε σε μια βασική πολιτική παραδοχή: τον αποκλεισμό των άκρων και των κεντρόφυγων δυνάμεων.
Εξήντα χρόνια αργότερα, τα άκρα αναζωογονημένα από μια καταστροφική πολιτική χτυπούν την πόρτα.
Η Ευρώπη ή θα αλλάξει ή θα την ανοίξει…
Google news
