[Ιστορίες] Καμένα μυαλά

Το «Happy» του Φάρελ Ουίλιαμς κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2013 μαζί με το άλμπουμ της ταινίας κινουμένων σχεδίων «Εγώ, ο Απαισιότατος 2». Αποδείχθηκε ένα από τα πιο μεταδοτικά τραγούδια στην Ιστορία. Οχι μόνο λόγω του χαρούμενου τέμπο και των φαλτσέτο του τραγουδιστή αλλά και χάρις στο βιντεοκλίπ που έδειχνε δεκάδες ανθρώπους να χορεύουν, μέρα και νύχτα, στους δρόμους του Λος Αντζελες. Εκτοτε έχουν γυριστεί περισσότερα από 1.500 αντίστοιχα βιντεάκια, σε εκατοντάδες πόλεις, σε 140 διαφορετικές χώρες, από νέους και λιγότερο νέους που αισθάνονται πολίτες του κόσμου. Ενα από αυτά, το γύρισαν και το ανέβασαν στο Ιντερνετ μέσα Απριλίου έξι νέοι, αγόρια και κορίτσια, από την Τεχεράνη. Δεν χόρευαν ελεύθερα στους δρόμους της πόλης αλλά σε ένα στενό δρομάκι, πάνω σε στέγες, μέσα σε σπίτια. Τίποτε άλλο όμως δεν τους διαχώριζε από τους συνομηλίκους τους στο Παρίσι ή στη Θεσσαλονίκη: μαλλιά λυτά, ρούχα μοντέρνα.

Το βίντεο «Happy in Tehran» είχε περισσότερες από 165.000 επισκέψεις στο YouTube. Και μετά κατέβηκε. Από τους ίδιους που συνέλαβαν, το περασμένο Σαββατοκύριακο, τους έξι δημιουργούς του, εισβάλλοντας στα σπίτια τους. Και τους ίδιους που τους άφησαν ελεύθερους την Τετάρτη, αφού πρώτα τους εξευτέλισαν ποικιλοτρόπως και υποχρέωσαν τις οικογένειές τους να καταβάλουν εγγύηση χιλιάδων ευρώ. Λέγεται πως την πρώτη ημέρα κράτησης δεν επέτρεψαν στα παιδιά να χρησιμοποιήσουν τουαλέτα και τη δεύτερη τα έκλεισαν στην απομόνωση. Το βέβαιο είναι πως την τρίτη, τα εμφάνισαν στην τηλεόραση, με την πλάτη γυρισμένη στον φακό, να ψελλίζουν συγγνώμες, με τον αστυνομικό διευθυντή της Τεχεράνης να νουθετεί παράλληλα τους νέους Ιρανούς περί ηθικής και ανηθικότητας.

Η σύλληψη των έξι νέων συνέπεσε με μία βαρυσήμαντη δήλωση του μετριοπαθούς Χασάν Ρουχανί ότι το Ιράν πρέπει να αγκαλιάσει το Ιντερνετ, και όχι να το βλέπει ως απειλή. Η απελευθέρωσή τους συνέπεσε με την επανάληψη ενός tweet που είχε στείλει λίγο αφού εξελέγη πρόεδρος: «Η ευτυχία είναι δικαίωμα του λαού μας. Δεν πρέπει να είμαστε υπερβολικά σκληροί με συμπεριφορές ορμώμενες από χαρά». Είναι προφανές πως οι αγιατολάδες που ελέγχουν την ιρανική Δικαιοσύνη έχουν αντίθετη άποψη. Αλλά τι βρήκε να πει για όλα αυτά ο τεξανός γερουσιαστής Τεντ Κρουζ, ανερχόμενος αστέρας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος; Οτι η προσπάθεια επίτευξης συμφωνίας (για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα) «με ένα καθεστώς που κλειδώνει πολίτες επειδή φτιάχνουν ένα βίντεο “Happy” είναι παράλογη». Καμένα μυαλά. Υπάρχουν παντού.