[Προβολείς] Πάτησες τη γάτα σου

Μπορείς να μου κόψεις τη σύνταξη, να μου συρρικνώσεις τον μισθό, τη συλλογική σύμβαση και την εργατική νομοθεσία. Μπορείς να κάνεις ό,τι θες, μπορείς και να μη μ’ αγαπάς και να μου ευλογείς απολύσεις, διαθεσιμότητες, φόρο ακίνητης περιουσίας και νευρικές κινητικότητες. Ούτε αχ δεν θα πω, αφού έδωσα μπέσα. Σε ένα μόνον θα με βρεις κάθετη απέναντί σου. Βάρδα και μου κόψεις την έσχατη πολυτέλεια των χρυσοπληρωμένων έξιτ πολ τα οποία εκφωνούνται κάνα μισάωρο πριν από τα πραγματικά εκλογικά αποτελέσματα, έτσι για την πλάκα μου, για την πλάκα του ΣΥΡΙΖΑ και για την ευημερία των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Αυτή είναι η έσχατη πολυτέλεια που κρατάω για τον εαυτό μου. Να κάθομαι στον καναπέ με τα νεύρα ζουμί και την πίτσα σφεντόνα να επιδίδεται σε απειλητικές ταλαντώσεις μπροστά από το οπτικό μου πεδίο, μεταξύ της τηλεοπτικής οθόνης και της μούρης μου.

Κι αφού σπαταλήσαμε άφθονο χρόνο και χρήμα ήρθαν επιτέλους τα καταμετρημένα αποτελέσματα, ήρθαν και τα μαντάτα σου, πάτησες τη γάτα σου, στίχοι – μουσική Τόλης Χάρμας.

Ε, δεν κρατιέμαι άλλο, θα σου το τραγουδήσω: «Επήγες κι έπεσες μες στους ατσίδες και σου τα τρώγανε οι παπατζήδες. Φυλάγαν στη γωνιά οι τσιλιαδόροι και σου τα τρώγανε οι αβανταδόροι». Για τσιλιαδόρους δεν γνωρίζω, αλλά από αβαντόδορους στα πάνελ, λεγεών.