[Στίγμα] Ενα μπουκέτο λουλούδια…

Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: ανεξάρτητα από το τι πιστεύει κανείς για τον πρόεδρο Βαγγέλη και το μέλλον του στο πολιτικό σκηνικό, το δίλημμα που έθεσε είναι και πραγματικό, και σωστό. Δηλαδή, πώς μπορεί να υπάρξει κυβερνητική σταθερότητα, ακόμη και η ίδια η κυβέρνηση ΝΔ – ΠαΣοΚ, αν η ομπρέλα της Ελιάς κάτω από την οποία έχει βάλει το κεφαλάκι του το ΠαΣοΚ πάρει ας πούμε 4% ή 5%;
Αρα, σωστά τα λέει ο Βενιζέλος. Και αυτό δεν το ισχυρίζομαι εγώ – πώς θα μπορούσα άλλωστε να κρίνω εγώ τις αποφάσεις του προέδρου Βαγγέλη. Το λέει ο εκ των σοβαρών του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Σταθάκης (μεγάλη φωτογραφία), ο οποίος ξεκαθάρισε (χθες το πρωί στους Καμπουράκη – Οικονομέα στο Mega) ότι το βράδυ των εκλογών ο αγαπημένος ΣΥΡΙΖΑ «θα θέσει ζήτημα κυβερνητικής νομιμοποίησης εάν το άθροισμα των ποσοστών των δύο κομμάτων ΝΔ – ΠαΣοΚ είναι χαμηλότερο από το ποσοστό που θα καταγράψει το βράδυ της 25ης Μαΐου το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης».
Και για να μη μένουν πολλές αμφιβολίες για το τι λέει, τόνισε: «Τον Ιούνιο του 2012 τα δύο κόμματα συγκέντρωσαν ένα ποσοστό μη αμφισβητήσιμο. Το πώς το συγκέντρωσαν είναι άλλο θέμα, πάντως το συγκέντρωσαν».
Θα μπορούσα να κάνω ένα πλήθος υποθέσεων γιατί ο Σταθάκης έσπευσε να δώσει πολιτική κάλυψη στο δίλημμα Βενιζέλου, αλλά προφανώς δεν θα το κάνω. Προτιμώ να εκφράσω το ζωηρό μου ενδιαφέρον για την ανάγκη ο πρόεδρος Βαγγέλης να ευχαριστήσει θερμά τον κ. Σταθάκη: μια μεγάλη ανθοδέσμη θα ήταν ό,τι έπρεπε στις ζοφερές πολιτικά ημέρες που διέρχεται ο δημόσιος βίος της χώρας…
«Συνομιλούμε με την Ιστορία»
Ανεξάρτητα από το αν ο πρόεδρος Βαγγέλης αποδείξει την αγωγή που διαθέτει στέλνοντας λουλούδια ή και κανένα φοντανάκι στον βουλευτή Σταθάκη, εγώ από την πλευρά μου οφείλω να ενημερώσω ότι η στρατηγική των διλημμάτων μήπως και ανακοπεί η ελεύθερη πτώση της Ελιάς δεν ήταν μια ξαφνική επιλογή του προέδρου Βαγγέλη. Ηταν αποτέλεσμα συνολικής συνειδητής σκέψης (ναι, φαίνεται πως υπάρχει ακόμη αυτό το είδος στο ΠαΣοΚ) και εκφράστηκε στη διάρκεια νυχτερινής σύσκεψης, προχθές Δευτέρα, στον 6ο όροφο της Χαριλάου Τρικούπη. Προήδρευσε φυσικά ο πρόεδρος Βαγγέλης, και μετείχαν οι συνήθεις «ύποπτοι» Κουκουλόπουλος, Κωνσταντινόπουλος, Καρύδης, Πρωτόπαπας, Κατσικαρέλης και ορισμένοι άλλοι που δεν έχουν σημασία. Δεν μετείχε ο Σκανδαλίδης, αν και είχε κληθεί.
Τι συζήτησαν; Τα γνωστά «χανόμαστε και τι κάνουμε». Ο πρόεδρος, μου είπαν, ήταν ιδιαίτερα αγχωμένος και η αιτία του άγχους του πρέπει να αναζητηθεί στις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν στις κυριακάτικες εφημερίδες και κατέγραφαν την ελεύθερη πτώση της Ελιάς. Τους ανήγγειλε ότι «αύριο (χθες δηλαδή) θα δω τον Σαμαρά» και τους επανέλαβε αυτό που συχνά λέει τελευταία ότι είναι κρίσιμες οι στιγμές και συνομιλούμε με την Ιστορία. Δεν θέλω να επεκταθώ περαιτέρω επ’ αυτού. Πλην ίσως ενός: ότι καλός είναι αυτός ο διάλογος με την Ιστορία, αλλά ας βρουν κάποια στιγμή χρόνο να συνομιλήσουν και με τη βάση τους, ε;
«Ψηφίζω Ελιά για να μη γίνουμε Ουκρανία»
Τούτων δοθέντων δεν βρίσκω τίποτε το περίεργο ότι διάφοροι άνθρωποι του προέδρου (Βαγγέλη) υπερακοντίζουν τις θέσεις του. Λ.χ. ο συνήθως νηφάλιος Λεωνίδας Γρηγοράκος (μικρή φωτογραφία) κάλεσε τους πολίτες να διερωτηθούν πριν ψηφίσουν «εάν την Κυριακή το βράδυ των εκλογών θέλουν η Ελλάδα να είναι μία χώρα που θα υποστεί ό,τι έχουν υποστεί χώρες όπως η Ουκρανία, ή χώρες της Βόρειας Αφρικής…».
Φίλος της στήλης, ο δικηγόρος Αγαμέμνων Τάτσης, πασόκος το πάλαι, το «εξειδίκευσε»:«Я голосую за ELIA не стати Україна!»
(Ψηφίζω Ελιά για να μη γίνουμε Ουκρανία)
Ε, ρε τι έχουν ακόμη να δουν τα μάτια μας, και να ακούσουν τα αφτιά μας, στον δρόμο προς τις εκλογές…
Το ντιμπέιτ της «Γιουροβίζιον»
Στο ΠαΣοΚ καίγονται με τις δημοσκοπήσεις και στον ΣΥΡΙΖΑ, στο γραφείο του προέδρου Αλέξη, προετοιμάζονται για τη μεγάλη έξοδο του προέδρου στην Ευρώπη, για το περίφημο ντιμπέιτ «Γιουροβίζιον» που διοργανώνει η EBU, η Ενωση των Ευρωπαϊκών Ραδιοτηλεοπτικών Δικτύων. Θέμα ανά την Ευρώπη έχει γίνει το γεγονός ότι οι τέσσερις ανθυποψήφιοι του Αλέξη θα μιλούν αγγλικά και εκείνος… ελληνικά. Αλλά τι να γίνει, τα λέγαμε και χθες, όταν οι άλλοι μάθαιναν αγγλικά στο σχολείο, ο πρόεδρος Αλέξης έκανε «επαναστατική γυμναστική» με τις καταλήψεις.
Το καινούργιο που μου διευκρίνισε εκπρόσωπος της EBU στην Ελλάδα είναι ότι δεν υπήρξε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου να δοθεί η δυνατότητα στον πρόεδρο Αλέξη να απευθυνθεί στους ευρωπαίους πολίτες στη μητρική του γλώσσα, αλλά είχε εκ του κανονισμού αυτή την ευχέρεια. Εγώ πάλι επικοινώνησα με τον άνθρωπό μου στις Βρυξέλλες και εκείνος μου μετέφερε όσα είπε στη σχετική συνέντευξη Τύπου η εκπρόσωπος της EBU Εμα Μπράουν, ότι δηλαδή «δεν έχει επιβληθεί τίποτε στους υποψηφίους» (σε ποια γλώσσα να μιλήσουν δηλαδή) αλλά τους συστήθηκε να μιλήσουν όλοι στην ίδια γλώσσα προκειμένου να αποφευχθούν καθυστερήσεις λόγω διερμηνείας. Και ότι οι τέσσερις εκ των πέντε υποψηφίων δεσμεύθηκαν να μιλήσουν αγγλικά.
Μεταξύ μας τώρα, αυτό που θα γίνει με τον πρόεδρο Αλέξη θα βόλευε τρελά και τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, του οποίου τα αγγλικά είναι… άστα να πάνε, και να μιλήσει στα γαλλικά που είναι και η μητρική του γλώσσα. Αλλά όπως προανέφερα, έχει δεσμευθεί σχετικά.
Για την ιστορία αναφέρω ότι το ντιμπέιτ της «Γιουροβίζιον» θα διευθύνει η δημοσιογράφος της RAI Μόνικα Μαγκόνι, μια ιταλίδα Ελλη Στάη ας πούμε…
Χιλιαρικάκι σε δύσκολες εποχές
Βαρέθηκα με τα των ευρωεκλογών και μετακινούμαι πάραυτα στις δημοτικές εκλογές, όπου δεν σταματούν οι εκπλήξεις: υποθέτω ενθυμείσθε την ιστορία με τον «διάσημο» υποψήφιο που για 20.000 ζεστά, σαν κουλούρι Θεσσαλονίκης, ευρώπουλα, εγκατέλειψε τον συνδυασμό με τον οποίο είχε συμφωνήσει. Χθες με ενημέρωσαν ότι υπάρχει και δεύτερο περιστατικό στον ίδιο, μεγάλο δήμο της χώρας, αλλά με υποψήφιο άλλου συνδυασμού. Ο υποψήφιος αυτού του άλλου συνδυασμού, διάσημος επίσης κατά το παρελθόν, είχε – και έχει – μια έφεση στα «κόκαλα» τα οποία «σπάει» σε πρώτη ευκαιρία στα ανά τον συγκεκριμένο δήμο καφενεία. Τις προάλλες κλήθηκε και αυτός από τον «παράγοντα» που προστατεύει (καθ’ ολοκληρίαν) τον συνδυασμό που προβάλλει ως φαβορί να κερδίσει τον δήμο, και του ζητήθηκε να αποχωρήσει από τον συνδυασμό με τον οποίο θα κατέβαινε στις εκλογές.
– Θα πάρω κάτι γι’ αυτό; ρώτησε ο υποψήφιος.
– Υπάρχει ένα χιλιαρικάκι για σένα (λέγεται πως) του απάντησε ο παράγων.
Φυσικά ο διάσημος (και στις μικρολέσχες – καφενεία του δήμου) υποψήφιος συναίνεσε. «Χιλιαρικάκι» αυτές τις δύσκολες εποχές; Τι λες τώρα…