[Στίγμα] Με ποδοσφαιρικούς όρους

Δεν ξέρω αν ο πρόεδρος Αντώνης χάρηκε το βράδυ του Σαββάτου που κέρδισε ο Παναθηναϊκός το Κύπελλο Ελλάδος. Λογικά ναι, παρότι «πιο γαύρος, πεθαίνεις» – διότι αν σου αρέσει το ποδόσφαιρο είναι αδύνατον να μη χάρηκες που έγινε ένα καλό παιχνίδι και κέρδισε η καλύτερη ομάδα με την αξία της και «όχι με ξένες πλάτες» που λέει και το τραγούδι.

Μπορώ να βεβαιώσω πάντως ότι ο πρόεδρος παρακολουθεί ποδόσφαιρο, του αρέσει το σπορ, και υπό την έννοια αυτή δεν με ξενίζει καθόλου το γεγονός ότι πού και πού χρησιμοποιεί… ποδοσφαιρικούς όρους για να περιγράψει αυτό που πρόκειται (ή θα ήθελε) να κάνει. Να, ας πούμε, με το θέμα των αλλαγών στην κυβέρνηση και ειδικά στο υπουργείο Οικονομικών, θέμα που επανήλθε χθες στο προσκήνιο έπειτα από δημοσίευμα της «Καθημερινής».

Προ ημερών που ρωτήθηκε για το αν θα αντικαταστήσει τον Γιάννη Στουρνάρα, μεταθέτοντάς τον στην Τράπεζα της Ελλάδος, απάντησε με την άκρως ποδοσφαιρική ατάκα «ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις» – άλλωστε μόλις είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία η έξοδος στις αγορές και στο καπάκι είχε έρθει η επιβεβαίωση του πρωτογενούς πλεονάσματος από την Eurostat.

Αλλαξε κάτι έκτοτε; Αγνωστο. Αλλά εκείνο που μπορώ να συνεισφέρω είναι ότι και εγώ την Παρασκευή συνομιλώντας με τον Στουρνάρα κατάλαβα ότι όχι μόνο δεν έχει ενδείξεις ότι μετατίθεται στην Τράπεζα της Ελλάδος αλλά, αντιθέτως, προετοιμάζεται για τη δύσκολη διαπραγμάτευση του καλοκαιριού για τη διαχείριση του χρέους – είτε κούρεμα θα είναι αυτό είτε επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής…

Επίσης και από μια «βόλτα» που έκανα από την Τράπεζα της Ελλάδος δεν μου προέκυψε ότι ο Γιώργος Προβόπουλος έχει ειδοποιηθεί ότι αντικαθίσταται – αλλά ούτε και ότι θα ανανεωθεί η θητεία του, πρέπει να ομολογήσω. Αρα; Η ζωή θα δείξει και επ’ αυτού…

Γάμοι, βαφτίσεις, προεκλογικές συγκεντρώσεις

Πρόκειται για την ίδια ζωή που δείχνει τόσο, μα τόσο, σκληρή με τον έτερο του σκερτσόζου και τόσο ταλαντούχου ντουέτου «Αμποτ και Κοστέλο» που μας κυβερνά, τον πρόεδρο Βαγγέλη. Στενοχωριέμαι.

Χθες, λ.χ., σε ένα διάλειμμα των πολλαπλών υποχρεώσεών του, πήρε κάτι φίλους του και επιχείρησε περιοδεία στην πατρίδα μου, την Ηπειρο. Δεν θα σχολιάσω καν το θέμα του ποιους εκ των 42 υποψηφίων ευρωβουλευτών επέλεξε να τον συνοδεύσουν. Θα σταθώ μόνο στην υποδοχή που του επιφύλαξε η εύανδρος πόλη των Ιωαννίνων. Καθ’ ά με ενημέρωσαν οι άνθρωποί μου, μετά βίας συγκέντρωσε ακροατήριο 100-120 ανθρώπων σε αίθουσα του γνωστού ξενοδοχείου Du Lak, η οποία διατίθεται συνήθως για γάμους, βαφτίσεις και άλλες πολυανθρωπότερες της δικής του εκδηλώσεις.

Υποθέτω ότι δεν καίγεται κανείς να μεταφέρω εδώ τα όσα συναρπαστικά εκφώνησε ως λόγο ο πρόεδρος στο καταφανώς βαριεστημένο κοινό του. Θα πω μόνο ότι τον θαυμάζω για το κουράγιο και την αυταπάρνηση που επιδεικνύει να αποπειράται περιοδείες στην περιφέρεια…

Εντάξει, αν υπάρχουν 100-120 άνθρωποι που βράδυ Κυριακής αντί να καθήσουν σπίτι τους να παρακολουθήσουν το «Your face sounds familiar» πηγαίνουν να ακούσουν τον πρόεδρο Βαγγέλη, αυτό είναι ένα καλό νέο και για τον ίδιο και για το κόμμα του. Μην ξεχνάμε ότι προ καιρού που πήγε στην πόλη ο άλλος πρόεδρος που λατρεύω, ο Αλέξης, το ακροατήριο ήταν ελαφρώς υπερδιπλάσιο και ας χτυπάει (θεωρητικά τουλάχιστον) την πόρτα της εξουσίας – ο λατρευτός μου, όχι το ακροατήριο, μην μπερδεύεστε…

Ολοκληρώνω τα προεκλογικά των Ιωαννίνων, σημειώνοντας ότι σήμερα θα βρεθεί στην πόλη ο υποψήφιος ευρωβουλευτής Παντελής (Καψής), διευθυντής μου το πάλαι…

Διά βίου μάθηση

Πάντα στο πλαίσιο των προεκλογικών δραστηριοτήτων των κομμάτων, ας μου επιτραπεί να εκφράσω τον ενθουσιασμό μου για την επιτυχία του προγράμματος της «διά βίου μάθησης», το οποίο οφείλω να ομολογήσω ότι δεν με είχε συνεπάρει εξαρχής, αλλά τώρα που διαπιστώνω ότι συμπολίτες μας βελτιώνονται όχι μόνο επικροτώ αλλά και επαυξάνω.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο πρόεδρος Αλέξης ο οποίος, όπως διαπίστωσα βλέποντας χθες σχετικό βίντεο στο Mega, μπορεί και εκφωνεί πλέον δηλώσεις στα αγγλικά! Το ιστορικό περιστατικό καταγράφηκε στη Λισαβόνα όπου παρεπιδημούσε επί διήμερο ο πρόεδρος, στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής περιοδείας που πραγματοποιεί.

Με ελάχιστα, επουσιώδη λάθη και με προφορά λίγο καλύτερη από του… Γκμοχ όταν έδινε συνεντεύξεις στα ελληνικά στον «Μανόλο» Μαυρομμάτη, ο πρόεδρος Αλέξης απέδειξε ότι ναι, μπορεί να μάθει κάποιος να μιλάει στοιχειωδώς αγγλικά ακόμη και στα σαράντα του…

«Ο φίλος μου ο Ανδρέας»

Στην Πορτογαλία ο πρόεδρος Αλέξης, πλην των τυπικών προεκλογικού χαρακτήρα υποχρεώσεων, είχε και συνάντηση με τον υπέργηρο Μάριο Σοάρες, τον οποίο τα μέσα ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασαν ως «ιστορικό ηγέτη της Αριστεράς» και άλλα τέτοια παραμύθια. Στάθηκαν δε ιδιαίτερα στην πρόβλεψη του Σοάρες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η επόμενη κυβέρνηση στην Ελλάδα και στην εκτίμησή του ότι το σημερινό ΠαΣοΚ δεν έχει σχέση με το ΠαΣοΚ του «φίλου» του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ενημερώνω σχετικά τους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο κύριος Μάριο δεν υπήρξε ποτέ «ιστορικός ηγέτης της Αριστεράς»: αντιθέτως, ως πρόεδρος ενός σοσιαλδημοκρατικού κόμματος έκανε ό,τι μπορούσε για να ανακόψει – και το επέτυχε – στα μέσα της δεκαετίας του ’70 τη ριζοσπαστικοποίηση της Πορτογαλίας μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων. Μάλιστα συμμάχησε με τη Δεξιά της εποχής για να επιτύχει τον στόχο του, και φυσικά τα κατάφερε.

Ο δε «φίλος» του Ανδρέας, ενημερώνω επίσης μετά λόγου γνώσεως μάλιστα, δεν τον είχε σε καμία υπόληψη και μάλιστα τον θεωρούσε τότε «πράκτορα της (μισητής) γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας» και ύποπτο για σχέσεις πέραν του Ατλαντικού όχι και τόσο… ευυπόληπτες (για να μην πω τίποτε άλλο πιο βαρύ).

Κατά συνέπεια, ας μένουν σε αυτά που γνωρίζουν οι συριζαίοι και μην καταπιάνονται με θέματα τα οποία αγνοούν και έχουν και (περίεργη) ουρά. ΟΚ;

Το Ποτάμι και οι εκπλήξεις του

Συνομίλησα με αρχηγό κόμματος χθες το βράδυ – τον αρχηγό Σταύρο. Τον βρήκα σε τραπέζι, με «ποταμίσιους» συναγωνιστές, και δεν είχε πολύ χρόνο να μιλήσουμε. Με ενημέρωσε απλώς ότι ώς το τέλος της εβδομάδας θα ανακοινώσει τα υπόλοιπα εννέα ονόματα που συμπληρώνουν το ψηφοδέλτιό του για τις ευρωεκλογές.

 – Θα υπάρξει πάλι κάποιο όνομα έκπληξη; ρώτησα.

 – Πάντα Το Ποτάμι έχει μια έκπληξη, μου απάντησε με μία δόση αυταρέσκειας, χωρίς φυσικά να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες.

Ιδωμεν…