Δάκρυσε η Βαρβάκειος Παναγιά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά – Χριστός ανέστη τελικά;
– Αληθώς ανέστη!
– Γιατί δεν Τον πήρε το μάτι μου!
– Πώς περάσατε;
– Να, εδώ… οικογενειακά. Εσείς;
– Εμείς κάθε χρόνο πάμε εκδρομή στη Βαρβάκειο, στην πεθερά μου.
– Μοσχάρι είναι η πεθερά σου;
– Κατσίκα!
– Είναι μαγεία η Βαρβάκειος το Πάσχα!
– Βασικά για αρνί έψαχνα…
– Τι λες, ρε μεγαλοκαρχαρία της πλουτοκρατίας!
– Μου είχαν μιλήσει για ένα πολύ καλό…
– Τι το καλό είχε;
– Λοιμώδες νόσημα, γαστρεντερίτιδα και διπολική διαταραχή.
– Εγώ βρήκα ένα με κρίσεις πανικού και τάσεις αυτοκτονίας.
– Είναι χαπακωμένα αυτά και τα δίνουν μπιρ παρά.
– Από αυτά αγοράσανε οι Αγνωστες Παμπλούτου Φιλάνθρωπες Κυρίες της Βαρβακείου;
– Γιατί τις γράφεις με κεφαλαία;
– Για να τους προσδώσω ένα κύρος!
– Μόλις πλησιάζουν με τα υπερπολυτελή τους τζιπ, μια απόκοσμη μουσική αρχίζει να παίζει από το πουθενά!
– Και μετά το γυρνάει σε ζεϊμπέκικο του Δαλιανίδη;
– Ανοιξε πέτσα για να μπωωωω.
– Βρέχει αρνιά στη στράτα μουουου.
– Σ’ το λέω και μου σηκώνεται η πέτσα κάγκελο!
– Βγαίνουν οι Παμπλούτου ντυμένες μίνιμαλ…
– Μίνιμαλ; Με τα κομπινεζά;
– Τα κατίμαυρα!
– Σαν τη Μαρινέλλα.
– Ηλιος να μη με βλέπει!
– Αντί για ερίφι πρέπει…
– Πρέπει κατσίκια να πετώ.
– Κι όλες μαζί, με αιθέριες κινήσεις, να ραίνουν τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους με ερίφια…
– Κι αιγοπρόβατα;
– Μια τους έραινε με μαρούλια, μαϊντανούς κι άνηθους…
– Μήπως το θέλανε για φρικασέ.
– Στο μεταξύ, κρυμμένοι πίσω απ’ τα βοδινά και τις σπαλομπριζόλες ήταν οι άνδρες του ΣΔΟΕ που τις κυνηγούσαν…
– Μήπως οι μαγειρίτσες είναι δηλωμένες σε οφσόρ στα Βέρτζιν Αϊλαντς…
– Και τα άντερα ξέπλυμα…
– Τα άντερα ξέπλυμα και μετά τα αποχύνεις.
– Πλούσιες κι Εφοριακοί!
– Γοργόνες και Μάγκες!
– Μόνο η χρυσή σκάλα με τη Μάρθα Καραγιάννη έλειπε!
– Πολύ κατανυκτική ατμόσφαιρα!
– Δάκρυσε η Βαρβάκειος Αγορά!
– Και η Βαρβάκειος Παναγιά, μη σου πω!
– Κι έτσι όπως μας έραιναν με χάρη, με πήρε ο κιμάς ξώφαλτσα…
– Ο διπλά περασμένος σ’ το τουμπανιάζει το μάτι…
– Είχαν και κάτι πεκινουά μαζί τους…
– Για φούρνο;
– Αχ, να τα δεις με τι αρχοντιά, με τι αριστοκρατικότητα κατουράγανε τους χασάπηδες…
– Οχι σαν τα μπάσταρδα που σηκώνουν το πόδι κι όποιον πάρει ο Χάρος!
– Και μετά οι Παμπλούτου φύγανε από τη ζωή μας… Τα τζιπ τα Hummer χάθηκαν για πάντα στη στροφή του δρόμου…
– Βούρκωσα!
– Ηταν σαν να βγαίνει η άνοιξη…
– Ηταν του αρνιού κατάνυξη…
– Ξαναβούρκωσα.
– Αντε χρόνια πολλά.
– Και του χρόνου σπίτια μας!
– Χρόνια πολλά. Και του χρόνου σπίτια τους!
ΥΓ: Και για όποιον δεν κατάλαβε, το κείμενο είναι σατιρικό. Μια χαρά είναι οι γυναίκες της Βαρβακείου. Και καλά θα κάνει ο ΣΔΟΕ να κυνηγήσει κάνα λαμόγιο – έχουμε άπειρα σε πλούσια ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων – και να αφήσει τις γυναικούλες που δίνουν λίγη χαρά στον συνάνθρωπο στην ησυχία τους.
Google news
