[Προβολείς] Το ομόλογο

Παράγουμε περισσότερα γεγονότα απ’ όσα μπορούμε να καταναλώσουμε κι αυτό, αν το καλοσκεφτείς, είναι ένα είδος παράνομου πλουτισμού. Μπροστά στον Μπαλτάκο τι να μας πουν τώρα η έξοδος στις αγορές και η έκδοση μεσοπρόθεσμου ομολόγου; Εμείς τα γούστα και τα πανηγύρια μας θέλουμε να τα πληρώνουμε cash, με το σκληρό νόμισμα της αδρεναλίνης και της ελεγχόμενης παράνοιας. Πάλι καλά που είναι ακόμη «ελεγχόμενη» και μου επιτρέπει από καιρού εις καιρόν να βάζω κάνα πλυντήριο χωρίς να σφυροκοπάει η κεφαλή μου από το στρες, χωρίς να πιάνει άλατα ο κάδος μου από τα άδοξα επιχειρήματα. Από την απεργία των ΜΜΕ, το πιο πολύ βλέπω να βγαίνει ωφελημένα η απλώστρα και τα μανταλάκια μου. Είναι άραγε βίτσιο ή ανάγκη να ξεπλένεις πού και πού το σχήμα σου, να δοκιμάζεις την αντοχή της υφής, των ραφών και των χρωμάτων του πριν το μπαζώσεις ξανά με τα ίδια και τα ίδια;

Τα παιδιά που ξεχαρβαλώνουν τις κούκλες τους, που αδειάζουν απ’ τ’ άχυρο το αρκουδάκι τους, πειραματίζονται με τους αυτοτραυματισμούς τους χωρίς να χρειάζεται να αποκαταστήσουν τίποτα. Οταν όμως, με το καλό, αποκρυσταλλωθούν σε σχήμα και σε ηλικία, τότε ίσως να επιθυμήσουν ξανά την κούκλα ολάκερη και το αρκουδάκι χορτάτο. Είναι το ομόλογο, που λέγαμε και παραπάνω, αλλά πολύ πιο «μεσοπρόθεσμο» από το κανονικό.