[Προεκτάσεις] Λημέρι

Ποιο είναι το νόημα όσων είπε για να απολογηθεί ο πρώην γενικός γραμματέας της Κυβέρνησης Τάκης Μπαλτάκος; Oτι έκανε ό,τι έκανε για το καλό της παράταξης. Δεν πρωτοτυπεί. Πολύ συχνά, κομματικά στελέχη όλων των πλευρών όταν πέφτουν σε παραπτώματα του νόμου ή της ηθικής καταφεύγουν μονότονα στη δικαιολογία «για το καλό κόμματος». Πολύ κοντά στις γνωστές ατάκες «αμάρτησα για το παιδί μου» ή «για τη φουκαριάρα τη μάνα μου».

Ετσι λοιπόν ο Μπαλτάκος, παρότι νομικός, θεωρεί ότι μπορεί να σταθεί το επιχείρημα των επαφών του με κατηγορουμένους για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου, αν έχουν γίνει – οι επαφές -, «για το καλό της παράταξης». Η παράταξη και το κομματικό συμφέρον τίθενται υπεράνω του νόμου, επειδή, κατά  τη λογική Μπαλτάκου, η ΝΔ μπορεί να έχει συμφέρον στην κάλπη. Κατά πόσο μπορεί να ισχύσει αυτό, την απάντηση την έδωσε  ήδη ο σεισμός που προκλήθηκε.

Οτι το κόμμα και η παράταξη μπορεί να δικαιολογήσουν παρανομίες και αθέμιτες συμπεριφορές είναι μια θεωρία που πληρώθηκε ακριβά από το πολιτικό σύστημα και κατ’ επέκταση από τη χώρα. Χάριν του κόμματος έχουν γίνει – και έχουν συγκαλυφθεί – εγκληματικές πράξεις, όχι μόνο οικονομικής φύσης.  

Το κόμμα ήταν λημέρι στο οποίο κατέφευγε ο κάθε λήσταρχος Νταβέλης όταν τον πλησίαζε κανένας εισαγγελέας. Το στοιχειώδες δικαίωμα – καλύτερα η θεμελιώδης υποχρέωση – της Δικαιοσύνης να διερευνά ενδεχόμενες παρανομίες βαφτιζόταν   «πολιτική δίωξη» εναντίον όχι μόνο του υπόπτου αλλά ολοκλήρου του κόμματος. Οι  εκπρόσωποί του έβγαιναν στα κεραμίδια για να καταγγείλουν «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής», «κράτος δικαστών» και άλλα αντίστοιχα για να δημιουργήσουν ακαταδίωκτο σε όποιον επικαλούνταν το κόμμα.

Από αυτήν την άποψη ο Μπαλτάκος όσο βαρύνεται με τις επαφές που είχε με τους  εκπροσώπους μιας εγκληματικής οργάνωσης – όπως το κόμμα στο οποίο ανήκει και  η κυβέρνηση την οποία υπηρετούσε τόνιζαν σε κάθε ευκαιρία – άλλο τόσο βαρύνεται και με την προσφυγή στη θεωρία «το έκανα για το καλό της παράταξης». Κολυμβήθρα του Σιλωάμ είναι η παράταξη και όποιος ενεργεί για λογαριασμό της μπαίνει στο καθαρτήριο των επιδιώξεών της και βγαίνει καθαρός και αμόλυντος;

Συνεπώς αυτά τα επιχειρήματα, αντί να λειτουργήσουν ως ελαφρυντικά, επιβαρύνουν τη θέση του. Σε τελευταία ανάλυση όπως λέγε ο Γεώργιος Ουάσιγκτον: «Είναι καλύτερα να μην προβάλλεις καμία δικαιολογία, παρά μια κακή».