[Προβολείς] Επίσημοι αγαπημένοι

Ξέρεις δα πόσο αμήχανο μπορεί να είναι ένα ξύπνημα ύστερα από απρογραμμάτιστο χανγκόβερ αλλά σάμπως κι εγώ είχα την πρόθεση να παρεκτραπώ με προτάσεις μομφής κατ’ αγνώστων; Ισα ίσα που, μολονότι γουίκ εντ, είχα κατά νου να τη βγάλω σπίτι και να μελετήσω με χαμηλή μουσική υπόκρουση τα δεδομένα των μέχρι τώρα δημοσκοπήσεων. Πάρε αυτή και δώσ’ μου την άλλη μήπως μπορέσω να βγάλω συμπέρασμα. Πού πήγε ο «δημοψηφισματικός χαρακτήρας» των αυτοδιοικητικών και ο υγιεινός περίπατος των ευρωεκλογών; Δυστυχώς η «μισή μονάδα υπέρ του μαθητού» δεν αρκεί για να αποχαρακτηριστώ, κι από στούρνος να καταγραφώ ως φωστήρας. Εχω επωφεληθεί επανειλημμένως από κάτι τέτοιες ευεργετικές ρυθμίσεις του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά όταν ήρθε η ώρα μου να βγω στην αγορά κατάλαβα αμέσως ότι ήμουν μακριά νυχτωμένη.     

Ξύπνησα νύχτα και μες στη σκέψη μου άναψαν φώτα, κι ήρθες κι εσύ έτσι απροσκάλεστη στου νου την πόρτα. Η αλλαγή της ώρας δεν έκανε μαντάρα μόνο τους δικούς μου βιορυθμούς. Να ξυπνάς πρωί και να ‘χει κιόλας βραδιάσει. Πίσσα σκοτάδι ξημερώθηκε προχθές στη Βουλή κι ο Αλέξης Τσίπρας με τον Καμμένο να διεκδικεί το μισό του  μαξιλάρι, τον Κασιδιάρη να του τραβάει το πάπλωμα και την Παπαρήγα να προσπαθεί από τ’ αριστερά να πλασαριστεί στην ίδια μονόκλινη φάση. Αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις.