«Γράφω αυτές τις γραμμές από τη Μόσχα όπου βρίσκομαι σε κατ’ οίκον περιορισμό. Με συνέλαβαν σε μια πορεία η οποία πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους διαδηλωτές, οι οποίοι κατέληξαν στη φυλακή τον περασμένο μήνα επειδή διαδήλωσαν κατά του Πούτιν. Το μπλογκ μου, που έως πριν από λίγο καιρό είχε δύο εκατομμύρια μοναδικούς επισκέπτες τον μήνα, δεν υπάρχει πια. Το έκλεισαν οι ρωσικές Αρχές ως “εξτρεμιστικό” επειδή έγραψα ότι πρέπει να έχουμε φιλικές σχέσεις με την Ουκρανία και ότι πρέπει να σεβαστούμε το διεθνές Δίκαιο.
Εδώ και χρόνια υποστηρίζω ότι το ποσοστό αποδοχής του Πούτιν στην κοινή γνώμη έχει φτάσει πια στο ανώτατο σημείο του κι ότι επομένως δεν μπορεί παρά να αρχίσει να μειώνεται. Η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε φάση στασιμότητας, εξηγούσα, και ο κόσμος θα αρχίσει σύντομα να κουράζεται από τις κενές υποσχέσεις του προέδρου. Ακόμη και μια στρατιωτική περιπέτεια με στόχο την ενίσχυση του εθνικού συναισθήματος (ένας “πολεμάκος” όπως λέγεται στη Ρωσία), νόμιζα ότι ήταν αδύνατος: η Ρωσία δεν έχει πια εχθρούς.
Αλλά στις 28 Φεβρουαρίου η Ρωσία έκανε έναν από αυτούς τους “πολεμάκους” στέλνοντας στρατιώτες στην Ουκρανία. Ομολογώ ότι υποτίμησα το ταλέντο του Πούτιν να εφευρίσκει εχθρούς όπως και την αποφασιστικότητά του να κυβερνήσει ως “ισόβιος πρόεδρος” με εξουσίες που είχαν μόνο ο τσάροι. Η αλήθεια είναι ότι η επιθυμία να τεθεί η Κριμαία κάτω από τον ρωσικό έλεγχο είναι απούσα σήμερα ακόμη και στους πιο εθνικιστικούς και φιλοσοβιετικούς κύκλους της κοινωνίας μας. Κι όμως ο Πούτιν τροφοδότησε εντελώς κυνικά τα εθνικιστικά πάθη για να τα οδηγήσει σε οργιώδη επίπεδα. Η ιμπεριαλιστική προσάρτηση της Κριμαίας είναι μια στρατηγική επιλογή: ο στόχος του Πούτιν είναι η επιβίωση του καθεστώτος του.
Υπάρχει μια ψευδαίσθηση πολύ διαδομένη στη διεθνή κοινότητα που λέει ότι ο Πούτιν είναι βέβαια διεφθαρμένος αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτόν επειδή το καθεστώς του τιθασεύει τις σκοτεινές εθνικιστικές δυνάμεις, οι οποίες σε αντίθετη περίπτωση θα έπαιρναν την εξουσία στη Ρωσία. Η Δύση όμως θα έπρεπε να αναγνωρίσει ότι έχει υποτιμήσει τη μοχθηρότητα του Πούτιν. Είναι καιρός να θέσουμε τέρμα σε αυτήν την επικίνδυνη ψευδαίσθηση που επιτρέπει σε αυτόν τον άνθρωπο να κάνει ό,τι θέλει».
n Ο Αλεξέι Ναβάλνι είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς μπλόγκερ στη Ρωσία. Εχει συλληφθεί κατ’ επανάληψη από τις ρωσικές Αρχές εξαιτίας της συμμετοχής του σε διαδηλώσεις κατά του ρώσου προέδρου. Πριν από μερικούς μήνες διεκδίκησε τη δημαρχία της Μόσχας, σήμερα βρίσκεται ακόμη μία φορά σε κατ’ οίκον περιορισμό. Το κείμενό του δημοσιεύθηκε στους «Νιου Γιορκ Τάιμς»