[Κιόσκι] Ο δρόμος προς την επανάσταση

Η είδηση δημοσιεύθηκε πριν από μερικές ημέρες στους Τάιμς και μας υπενθυμίζει ότι στα μη δημοκρατικά καθεστώτα η τραγωδία συνυπάρχει με τη γελοιότητα. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο δεν μπορεί να εγκατασταθεί στην προεδρική κατοικία, επειδή έχουν «κατασκηνώσει» μέσα οι κόρες του Ούγκο Τσάβες.

Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι πρόκειται για παιδικό καπρίτσιο, ένα πείσμα που βρίσκει κανείς σε αφθονία στον κόσμο των ανηλίκων. Αλλά όχι, η Ρόζα Βιρτζίνια είναι 35 χρόνων και η Μαρία Γκαμπριέλα 33. Μήπως τότε είναι το βαρύ πένθος για την απώλεια του πατέρα τους που έκανε τις κόρες του Τσάβες να παραμείνουν στο κτίριο και να αρνούνται να το εγκαταλείψουν; Ούτε. Τα κορίτσια έχουν μετατρέψει την πολυτελή κατοικία σε κλαμπ και επιπλέον έχουν φεσώσει όλα τα εστιατόρια της περιοχής. Με άλλα λόγια, η Ρόζα Βιρτζίνια και η Μαρία Γκαμπριέλα κάνουν τη ζωή τους – πιθανότατα στο πνεύμα μιας μπολιβαριανής επανάστασης που έχει διαφύγει από τους υπόλοιπους. Η ιλαρότητα αυτής της είδησης κάνει ακόμη πιο ανατριχιαστική την ανακοίνωση που εξέδωσε το Τμήμα Εξωτερικών και Αμυνας του ΣΥΡΙΖΑ. Οι υπεύθυνοι του τμήματος δηλώνουν ότι έχουν γίνει μάρτυρες μιας κλιμάκωσης της βίας από ομάδες της αντιπολίτευσης στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας. Διαβεβαιώνουν ότι η 14χρονη μπολιβαριανή επαναστατική διαδικασία πραγματοποιείται σε συνθήκες δημοκρατίας και ειρήνης, καταγγέλλουν τους νοσταλγούς της οπισθοδρόμησης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και εκφράζουν την ολόθερμη αλληλεγγύη τους στους προοδευτικούς, δημοκρατικούς και σοσιαλιστικούς δρόμους που διανύει η χώρα και ο λαός της.  

Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να αναρωτηθεί εάν ο θαυμασμός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας υποκρύπτει στην πραγματικότητα το όνειρο μιας μπολιβαριανής δημοκρατίας της Ελλάδας. Και εάν στον δρόμο προς την μπολιβαριανή επανάσταση οι παρακρατικοί θα πυροβολούν φοιτητές, η έλλειψη βασικών αγαθών θα γίνει ο κανόνας και η κυβέρνηση θα κλείνει τα τηλεοπτικά δίκτυα που τολμούν να δείχνουν τις διαδηλώσεις αντί για τις λατινοαμερικανικές σαπουνόπερες.

Η Λατινική Αμερική είναι μεγάλη ήπειρος. Και απ’ ό,τι φαίνεται, είναι εύκολο να χαθεί κανείς στον χάρτη. Οταν στη Βενεζουέλα έπεφταν δακρυγόνα και σφαίρες, οι ηγέτες της Χιλής, της Κολομβίας, του Περού και του Μεξικού υπέγραφαν την ιδρυτική συμφωνία της Συμμαχίας του Ειρηνικού. Αυτές οι τέσσερις χώρες έχουν τον χαμηλότερο πληθωρισμό και την υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην περιοχή. Κι ενώνουν τις δυνάμεις τους με ρεαλισμό για να δημιουργήσουν ένα είδος κοινής αγοράς που θα τις ενισχύσει ακόμη περισσότερο. Ασφαλώς οι χώρες αυτές δεν είναι παράδεισοι. Αλλά από την άλλη, κανένας δεν προσπάθησε να τις εμφανίσει ως τέτοιους.