Ουρές για ένα Big Mac από το McDonald’s στο Βιετνάμ

Πρέπει να παραδεχθεί κανείς ότι έχει τον τρόπο του να διαφθείρει σοσιαλιστικές συνειδήσεις ο καπιταλισμός. Μα με τις ανέσεις του, μα με το «στυλάκι» του, μα με τις λιμουζίνες του, μα με την υψηλή κουζίνα του, μα με τα φαγητά-σκουπίδια του, θα βρει το αδύνατο σημείο του ιδεαλιστή για να τον τουμπάρει. Τους Βιετναμέζους, ας πούμε, τους διαφθείρει ομαδόν εδώ και μία εβδομάδα με χάμπουργκερ από το McDonald’s. Συγκεκριμένα, από το πρώτο κατάστημα της εμβληματικής αμερικανικής αλυσίδας ταχείας εστίασης που άνοιξε στη χώρα του Χο Τσι Μινχ. Είναι αλήθεια ότι όλοι ανεξαιρέτως οι κάτοικοι του Ανόι που κάνουν κατά εκατοντάδες ουρά έξω από το McDonald’s της πόλης γεννήθηκαν μετά τον θάνατο του ιδρυτή της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ, το 1969. Και οι περισσότεροι από τα 91 εκατ. των Βιετναμέζων γεννήθηκαν, άλλωστε, μετά τον νικηφόρο για τη χώρα τους πόλεμο με τους Αμερικανούς. Αλλά τη μεγάλη ανάπτυξη τη γνώρισε το Βιετνάμ μετά την ένταξή του, το 2007, στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Μέσα σε έξι μόλις χρόνια ανοίγματος στον έξω κόσμο το κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα αυξήθηκε κατά 50% (έφθασε στα 1.550 δολάρια ετησίως). Πολλοί Βιετναμέζοι μπορούν πλέον να πληρώσουν τα διπλά για να φάνε ένα χάμπουργκερ αντί μια κρεατόσουπα «φο». Τους το έφερε, άλλωστε, ο Χένρι Νγκουιέν, ο γαμπρός του πρωθυπουργού Νγκουιέν Ταν Ντουνγκ, που υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με τη McDonald’s. Και ο ίδιος κάποτε είχε δουλέψει σερβιτόρος σε McDonald’s στην Αμερική, όταν τον είχαν στείλει εκεί οι δικοί του για να σπουδάσει.