[Προεκτάσεις] Ερήμην

Αλήθεια, τι κρίνεται στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές; Αν μελετήσουμε τις δηλώσεις και τις συμπεριφορές των κομμάτων, ου μην αλλά – που θα έλεγαν και οι παλαιοί καθαρευουσιάνοι – και των ανθρώπων της Αυτοδιοίκησης η φασαρία γίνεται για την επικράτηση του ενός ή του άλλου κόμματος. Αν η κάλπη θα κλείσει με νίκη της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης. Αν θα κοκορεύονται την επομένη οι άνθρωποι του ΠαΣοΚ και της ΝΔ στα κανάλια, ή θα κάνουν παιχνίδι οι συριζαίοι.

Σε αυτό τον καμβά αποκλειστικά γίνονται οι σχεδιασμοί εκατέρωθεν. Ακουσε κανείς από κάποιο κόμμα καμία ιδέα για την αναβάθμιση της Αυτοδιοίκησης που σαπίζει μέσα και στις δικές της αμαρτίες – για τις οποίες αψευδής μάρτυρας είναι ο Λέανδρος Ρακιντζής; Κατατέθηκε κάποιο σχέδιο για την αναδιοργάνωση των δήμων και των περιφερειών, για τη διαχείριση των απορριμμάτων, για την ασφάλεια στις γειτονιές, για το οδικό δίκτυο και την αποχέτευση, για την τουριστική αξιοποίηση και τον πολιτισμό, για την εξυπηρέτηση του πολίτη;

Οχι να υπάρχουν προεκλογικές μπροσούρες και συνθήματα που υπόσχονται τα πάντα στους πάντες. Αλλά αν κατατέθηκε στον δημόσιο διάλογο για συζήτηση και αλληλοσυμπλήρωση, για σύγκριση και συμφωνία μεταξύ των υποψηφίων, για ενημέρωση των πολιτών ώστε να ξέρουν τι ψηφίζουν.

Από κανέναν – ούτε θα κατατεθεί. Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές οργανώνονται μακριά από την κοινωνία, ερήμην των πολιτών και σε κάποιες περιπτώσεις εναντίον τους. Αξιόλογοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να αναδειχθούν σε μεταμορφωτές του αυτοδιοικητικού τοπίου, σε θεμελιωτές της πραγματικής έννοιας αυτοδιαχείρισης συνθλίβονται στις καθημερινές κομματικές συγκρούσεις εντυπώσεων, που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για συζητήσεις ουσίας.

Σε όλη την Ευρώπη στις αυτοδιοικητικές εκλογές αναπτύσσονται κομματικές συγκρούσεις και βγαίνουν πολιτικά συμπεράσματα. Αλλά όλα αυτά συμβαίνουν πρωτίστως στο πλαίσιο και με φόντο τα πραγματικά αυτοδιοικητικά ζητήματα κάθε χώρας και κάθε περιοχής. Η κομματική αντιπαράθεση ερμηνεύει από τη σκοπιά του καθενός την Αυτοδιοίκηση, δεν την υποκαθιστά. Πρώτα ψηφίζουν για τους δήμους και μετά προβάλλουν το κομματικό όφελος – όχι αντιστρόφως.

Στην Ελλάδα τα κόμματα διαχειρίζονται αυτά τα θέματα μεταξύ τους. Ετσι δημιουργούν αποστροφή στους ενδιαφερόμενους επειδή τους καλούν να ψηφίσουν για το κόμμα τους και όχι για τον δήμο τους. Κατ’ αυτό τον τρόπο, όπως θα έλεγε ο Πολ Βαλερί, «πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τους ανθρώπους να ανακατεύονται σε όσα τους αφορούν».