[Προεκτάσεις] Φάλτσα

Αν η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων, όπως έλεγε ο Μιτεράν, τότε κάποιοι προσπαθούν να την μετατρέψουν σε παιχνίδι με τα σύμβολα. Για την ακρίβεια όσοι είχαν την έμπνευση να μετάσχει στις ευρωεκλογές κόμμα με την επωνυμία Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη. Δικαίωμά τους βέβαια, αλλά η άσκησή του δεν είναι και τόσο αθώα.

Στο εγχώριο πολιτικό λεξιλόγιο οι όροι Δημοκρατική Παράταξη, Προοδευτική Παράταξη, Δημοκρατικές Δυνάμεις δεν μπήκαν ποτέ στα καλούπια ενός μόνο κόμματος. Απεικόνιζαν ευρύ φάσμα δυνάμεων το οποίο ειδικότερα από τη Μεταπολίτευση κινήθηκε σε ένα εκκρεμές από το ΚΚΕ ώς το ΠαΣοΚ και τους συγγενείς φορείς και πρόσωπα.

Π.χ. ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν έκανε ποτέ αποκλειστική χρήση του όρου Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη – ως κομματικό τίτλο και για λογαριασμό του. «Το ΠαΣοΚ και οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» έλεγε, παρά το 48%. Το κόμμα του ένωσε τη δημοκρατική παράταξη και ήταν αδιαμφισβήτητα ο κεντρικός της άξονας. Αλλά σεβόταν και τα υπόλοιπα κόμματα. Αναγνώριζε ότι ιστορικά στη Δημοκρατική Παράταξη και στις προοδευτικές δυνάμεις ανήκουν και το ΚΚΕ και η ΕΑΡ και ο Συνασπισμός και τα σχήματα του Κέντρου και άλλοι.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η πρώτη – και μόνη ώς τώρα – συγκεκριμένη απόφαση που πήραν στην κίνηση των 58 – μεταξύ τους – είναι να δώσουν στο κόμμα που στήνουν τον τίτλο Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη. Αν επιδιώκουν την αυτοαναγόρευσή τους σε «ιδιοκτήτες» των όρων και του περιεχομένου τους, φαλτσάρουν. Δημοκρατικοί είναι, προοδευτικοί επίσης, αλλά παράταξη από πότε είναι;

Μήπως με τη σπουδή να υιοθετήσουν αυτήν την επωνυμία θέλουν να αναδείξουν ότι όσοι δεν στεγαστούν κάτω από αυτήν δεν ανήκουν στη δημοκρατική – προοδευτική παράταξη της χώρας; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ, η «Νέα Ελλάδα» του Λοβέρδου και πολλοί ακόμη βρίσκονται εκτός των ορίων του χώρου που οριοθετείται με συγκεκριμένο τρόπο έναντι της Δεξιάς; Αυτό και αν είναι φάλτσο.

Μάλλον ως κάτι ανάμεσα σε κουτοπονηριά και καπηλεία μπορούν να ερμηνευθούν αυτά. Ιστορικά, στην ευρύτερη δημοκρατική παράταξη υπήρχε η αίσθηση πολυμορφίας και κανείς δεν επιχείρησε να την ιδιοποιηθεί με ταμπέλες που υποδηλώνουν αποκλειστικότητα. Οτι το κάνουν οι 58 είναι κακό ξεκίνημα – ειδικά αν τους κλείσει τελικά και το ΠαΣοΚ την πόρτα. Δείχνει ότι απέναντι στους πολίτες ακολουθούν τη συμβουλή του Χάρι Τρούμαν: «Αν δεν μπορείς να τους πείσεις, μπέρδεψέ τους».