[Ιστορίες] Η ανθρώπινη φύση

Τριάντα χρόνια τώρα, ο Αλάα αλ Ασουάνι ασκεί ταυτόχρονα δύο επαγγέλματα, του οδοντιάτρου και του συγγραφέα. Και νιώθει τυχερός για αυτό. Οι μυθιστοριογράφοι, εξηγεί, δουλεύουν σκληρά για να αποκτήσουν ανθρώπινη εμπειρία. Ψάχνουν συνεχώς χαρακτήρες να τους εμπνεύσουν. Τριγυρνάνε σε ασυνήθιστα μέρη για να συλλέξουν υλικό. Εκείνος, πάλι, δεν χρειάζεται ούτε να ψάξει ούτε να περιπλανηθεί: βρίσκει την έμπνευση στην άκρη των χεριών του, πάνω στην οδοντιατρική του καρέκλα, από όπου έχουν περάσει τόσα χρόνια χιλιάδες παραδείγματα της ανθρώπινης φύσης, από το καλύτερο έως το χειρότερο δυνατό.    

Ο αιγύπτιος συγγραφέας του «Μεγάρου Γιακουμπιάν» (εκδ. Πόλις), του «Σικάγου» και του «Θα ήθελα να ήμουν Αιγύπτιος» (εκδ. Πατάκη) θυμάται εκείνη την ημέρα, παλαιότερα, που ετοιμαζόταν να κάνει ένα σφράγισμα σε κάποιον υπάλληλο του κυβερνητικού ιδρύματος όπου εργαζόταν. Ξαφνικά, άνοιξε η πόρτα και εισέβαλε ο γραμματέας του διευθυντή, προαναγγέλλοντας την άφιξή του – ήθελε να του κοιτάξει ο Αλ Ασουάνι τα δόντια. «Ο διευθυντής δεν έχει ραντεβού», του είπε ήρεμα ο οδοντίατρος. «Ο διευθυντής δεν χρειάζεται ραντεβού», του απάντησε σαν να μην πίστευε στα αυτιά του ο γραμματέας. «Ξεφορτώσου, σε παρακαλώ, αυτόν τον ασθενή για να μπορέσεις να τον δεις». «Δεν έχω τελειώσει ακόμα με αυτόν τον ασθενή», του είπε οργισμένος ο Αλ Ασουάνι. «Νομίζω πως δεν κατανοείς ότι εδώ μέσα ο διευθυντής είναι απλώς ένας ασθενής».

Ο γραμματέας τον κοίταξε με γουρλωμένα μάτια κι έφυγε χτυπώντας πίσω του την πόρτα. Ο Αλ Ασουάνι κατάλαβε πως αυτό που είχε κάνει θα του κόστιζε, αλλά δεν μετάνιωνε ούτε φοβόταν. Καθώς στράφηκε όμως ξανά προς τον ασθενή του, τον είδε να χειρονομεί έντονα και να προσπαθεί κάτι να πει μέσα από τον ελαστικό απομονωτήρα που του κάλυπτε το στόμα. Με το που του τον έβγαλε, πετάχθηκε όρθιος. «Γιατρέ, τι κάνεις;», φώναξε. «Ο διευθυντής έχει δικαίωμα να σε δει όποτε θέλει, του παραχωρώ το ραντεβού μου». Δεν περίμενε απάντηση· βγήκε έξω τρέχοντας, ζήτησε συγγνώμη από τον διευθυντή και τον συνόδευσε μέσα.

Ο Αλ Ασουάνι συνειδητοποίησε πόσο δύσκολο είναι να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματα ανθρώπων που έχουν ζήσει μια αιωνιότητα υπό καταπίεση, πόσο φθάνουν οι άνθρωποι να αδικούν τον εαυτό τους. Ενα μάθημα που εξακολουθεί να ισχύει στην Αίγυπτο, κι ας κοντεύουν τρία χρόνια από την πτώση του Χόσνι Μουμπάρακ.