Δεσμώτης του ιλίγγου

Από το 1991, όταν οδήγησε για πρώτη φορά σε πίστα της Φόρμουλα 1, στο βελγικό γκραν πρι, έως τον τελευταίο αγώνα, το 2012, στην πίστα της Βαλένθια, ο 44χρονος οδηγός ήταν ίνδαλμα.

Τίποτα άλλωστε δεν είναι τυχαίο: επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, από τις οποίες οι πέντε ήταν συνεχόμενες (από το 2000 έως το 2004)! Απίστευτα ρεκόρ, τα οποία δείχνει να πλησιάζει ένας συμπατριώτης του, ο Σεμπάστιαν Φέτελ, που έχει κατακτήσει ήδη τέσσερις συνεχόμενες φορές τον τίτλο.

Φυσικά, όλα φαίνονται από πολύ μικρή ηλικία. Κι όπως όλοι οι σπουδαίοι οδηγοί, έτσι και ο Σούμαχερ, σε ηλικία τεσσάρων χρονών οδηγούσε καρτ!

Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1969, στο Χιρτ Χερμιλχάιμ, κοντά στην Κολωνία. Στην εφηβική του ηλικία αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλητής στο καρτ και μάλιστα το 1987 κατέκτησε και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Η αγάπη του για το αυτοκίνητο και την ταχύτητα τον έκανε να πειραματιστεί σε αρκετούς τύπους αγωνιστικών αυτοκινήτων, μέχρι να αποφασίσει να κάνει το μεγάλο άλμα: να αγωνιστεί στη Φόρμουλα 1.

Αυτό έγινε το 1991, όταν στις 25 Αυγούστου, η Τζόρνταν-Φορντ αποφάσισε να τον επιλέξει στην ομάδα της ως αντικαταστάτη του Μπερτραν Γκασό.  Στα χρόνια που ακολούθησαν ο γερμανός οδηγός αγωνίστηκε σε 250 γκραν πρι από τα οποία νίκησε στα 91, ενώ στα 155 ανέβηκε στο βάθρο. Η Τζόρνταν-Φορντ όμως, ήταν πολύ μικρή ομάδα για αυτόν. Ετσι, όταν ολοκληρώθηκε το πρωτάθλημα, ο Φλάβιο Μπριατόρε του έδωσε θέση οδηγού στην Μπένετον-Φορντ. Η πρώτη νίκη ήρθε στις 30 Αυγούστου 1992, στο βελγικό γκραν πρι. Ο Σούμαχερ είχε εξαιρετικές εμφανίσεις με τη Μπένετον-Φορντ, με αποτέλεσμα να έρθουν οι πρώτοι τίτλοι. Ο πρώτος το 1994 και ο δεύτερος έναν χρόνο αργότερα. Μάλιστα, ο πρώτος τίτλος για τον Σούμι (είχε ήδη αποκτήσει αυτό το υποκοριστικό) ήρθε παρά το γεγονός ότι τιμωρήθηκε σε δύο αγώνες λόγω οδήγησης εκτός κανονισμών. Το 1996 ο Σούμαχερ εγκαταλείπει την Μπενετόν-Φορντ και υπογράφει συμβόλαιο με τη Φεράρι. Στη σκουντερία θέλουν όσο τίποτα έναν τίτλο, αλλά παράλληλα ξέρουν να κάνουν και υπομονή. Το 1997 ο Σούμαχερ συναγωνίζεται με τον Καναδό Βιλνέβ, αλλά χάνει τον τίτλο, επειδή ακυρώνεται για αντικανονική οδήγηση. Πρώτα η Γουίλιαμς, μετά η Μακλάρεν, θα χρειαστεί να φτάσουμε στο 2000 για να έρθει ο πρώτος τίτλος με το μονοθέσιο της Φεράρι. Θα ακολουθήσει η απίστευτη κυριαρχία του γερμανού οδηγού έως το 2004. Ο Σούμαχερ εκείνη την περίοδο φαίνεται να μην έχει αντίπαλο, παρά το γεγονός ότι έχουν εμφανιστεί και άλλοι πολύ καλοί οδηγοί, όπως οι Κούλθαρντ, Μοντόγια κ.ά.

Ο γερμανός πιλότος, κατά τη διάρκεια των δέκα χρόνων που έμεινε στην σκουντερία, συνεργάστηκε με επίσης εξαιρετικούς οδηγούς. Στα τέσσερα πρώτα χρόνια συναγωνιστής του ήταν ο Βρετανός Εντι Ιρβάιν, ενώ ακολούθησε ο Βραζιλιάνος Ρούμπενς Μπαρικέλο. Στην τελευταία χρονιά στη Φεράρι συνεργάστηκε με τον Ισπανό Φερνάντο Αλόνσο.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Το 2006 ο Σούμαχερ αποφασίζει να εγκαταλείψει τους αγώνες. Θα αντέξει μόλις τέσσερα χρόνια, αφού το 2010 υπογράφει τριετές συμβόλαιο με τη Μερσέντες. Εναν χρόνο νωρίτερα πάντως είχε συζητήσει το ενδεχόμενο να αντικαταστήσει στη Φεράρι τον Βραζιλιάνο Φελίπε Μάσα, ο οποίος είχε τραυματιστεί. Ωστόσο ένας τραυματισμός δεν του επέτρεψε να αγωνιστεί με τη σκουντερία. Στις 4 Οκτωβρίου 2012 ανακοίνωσε την οριστική αποχώρησή του. Ο Σούμαχερ είναι παντρεμένος με την Κορίνα Μπετς και έχουν δύο παιδιά. Ο γερμανός οδηγός έχει επιδείξει σημαντικό φιλανθρωπικό έργο αφού οδηγεί σε πολλούς αγώνες για αυτό τον σκοπό, ενώ είναι πρέσβης του UNESCO. Το 2008, συμμετείχε στην ταινία «Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες».