Επάγγελμα Σωτήρας

2 λεπτά
Σε λίγο με τα ελληνικά κόμματα της Κεντροαριστεράς θα ασχολούνται μόνον οι πυρηνικοί επιστήμονες – αυτοί που μελετούν τη διάσπαση του ατόμου, διότι δεν θα υπάρχει κάτι μαζικότερο για να διασπαστεί…
Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, συνηθίζεται να συστεγάζονται κομματικά εκείνοι που έχουν παραπλήσιες ή ταυτόσημες απόψεις για τα πράγματα, για τη ζωή, για τον άνθρωπο και για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Στην Κεντροαριστερά πάλι, όχι…
Αν ακούσει κανείς τον Ανδρέα Λοβέρδο αυτές τις ημέρες, μπορεί να τον μπερδέψει με κανέναν αριστεριστή οικοδόμο, που χτίζει τις πόρτες πέντε πρυτάνεων καθημερινά: α, πα, πα, που θα συζητήσει αυτός με το ΠΑΣΟΚ που εφαρμόζει νεοφιλελεύθερες συνταγές και μειώνει το βιοτικό επίπεδο του λαού – αν είναι δυνατόν…
Εντάξει, κανείς δεν μπορεί να παραμένει θύμα του παρελθόντος του: το ότι υπήρξε ο πλέον «μνημονιακός» υπουργός δεν πρέπει να αποτελέσει τροχοπέδη για το παρόν και το μέλλον. Αν κάποιος δει το φως το αληθινό, δεν μπορεί κανείς να του το στερήσει με το επιχείρημα ότι κάποτε ήταν τυφλός. Αλλά και «νεοφιλελεύθερες συνταγές», κύριε υπουργέ;
Το φαινόμενο Λοβέρδου δεν είναι βεβαίως μοναδικό – είναι ωστόσο χαρακτηριστικό: πολλά στελέχη – αλλά και ολόκληρα κόμματα – αρνούνται να συμφιλιωθούν με τα πεπραγμένα τους, αναγνωρίζοντας τα λάθη τους. Κι αν κρύβεις το πρόβλημά σου, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να το λύσεις.
Ο Ν. Μπίστης το έλυσε το πρόβλημά του – θέλει να γίνει ταξιθέτης: στο λεωφορείο της Κεντροαριστεράς, οι παλιοί θα καθήσουν πίσω και οι νέοι μπροστά. «Διαλέγουμε πριν από σας, για σας», που έλεγαν οι Αδελφοί Λαμπρόπουλοι – κι άσε τον παλιόκοσμο να λέει…
Σε όλη τη διάσπαρτη Κεντροαριστερά, αφθονούν τα ψυχολογικά προβλήματα: να, οι «11» του ΠΑΣΟΚ έβγαλαν το άχτι τους με τον κ. Βενιζέλο επειδή – λέει – τους αγνοεί. Κι επειδή αυτός τους αγνοεί, αυτοί πρέπει να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ; Ή γυρεύουν απλώς μία ψυχολογική εκτόνωση; Κι αν είναι έτσι, εμάς τι μας νοιάζει;













