[Κιόσκι] Τα σύνορα αλλάζουν

Εχεις σολομό και πετρέλαιο στις θάλασσές σου, όπως οι Νορβηγοί. Γιατί να μην είσαι κι εσύ ανεξάρτητο κράτος; Είναι ένα ερώτημα που γίνεται βασανιστικό αν είσαι Σκωτσέζος, ενοχλητικό αν είσαι Αγγλος και από εντελώς αδιάφορο ώς πολύ ενδιαφέρον αν είσαι από την υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι αδιάφορο αν σκεφτείς ότι πρώτον η Σκωτία βρίσκεται μακριά και ότι δεύτερον είναι μικρή για να επηρεάσει ιδιαίτερα τα πράγματα. Είναι ενδιαφέρον όμως εάν λάβεις υπόψη σου ότι αυτό που χωρίζει τη Σκωτία από την ηπειρωτική Ευρώπη δεν είναι μόνο η Θάλασσα της Μάγχης αλλά και μια τεράστια έκταση ευρωσκεπτικισμού. Και γίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον εάν τοποθετήσεις το σκωτσέζικο όνειρο της ανεξαρτησίας δίπλα σε εκείνο της Καταλωνίας ή όποιου άλλου ελπίζει να πάρει την τύχη του στα χέρια του. Μια σειρά από όνειρα ανεξαρτησίας, διάσπαρτα σε όλη την ήπειρο, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα ήθελε η «περισσότερη Ευρώπη». Εάν δεν θέλεις να ανακατεύεται στα πόδια σου το Λονδίνο γιατί να ανεχθείς τις Βρυξέλλες;

Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η Ευρώπη δεν έχει καμία θέση σε αυτήν τη συζήτηση. Είναι εντελώς απούσα, χαμένη κάπου στον αστερισμό του Κενταύρου. Η Μέρι Ντεζέφσκι είναι απολύτως σαφής στον Ιντιπέντεντ. Εάν ήταν νέα και Σκωτσέζα δεν θα δίσταζε ούτε στιγμή να βάλει τον σταυρό του Αγίου Ανδρέα δίπλα στο «ναι» στο δημοψήφισμα που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2014. Είναι Βρετανίδα και κάποιας ηλικίας όμως. Κι αυτό που δεν μπορεί να κάνει η ίδια, ελπίζει να το κάνουν οι Σκωτσέζοι. Η Σκωτία είναι οικονομικά εύρωστη, επισημαίνει, κι έχει τον σωστό πληθυσμό – 5,2 εκατ., όσοι είναι και οι Νορβηγοί – για να οργανώσει ένα σωστά δομημένο και λειτουργικό κράτος. Ο πρωθυπουργός της Αλεξ Σάλμον είναι πειστικός όταν λέει ότι θα ενισχύσει το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας και ότι θα αυξήσει τον ελάχιστο μισθό.  

Ο πειρασμός, επομένως, είναι μεγάλος. Οι Σκωτσέζοι έχουν μπροστά τους μια πιατέλα και μπορούν να διαλέξουν όποιο μεζεδάκι θέλουν. Επιλέγουν να κρατήσουν τη βασίλισσα Ελισάβετ, να διατηρήσουν μια σχέση με την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ίδιο νόμισμα με την Αγγλία. Οπως σημειώνουν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, η Ελισάβετ θα χαρεί να παραμείνει βασίλισσα της Σκωτίας. Με την ΕΕ θα γίνει κάποιου είδους διαπραγμάτευση. Στο νόμισμα μπορεί να υπάρξει κάποιο πρόβλημα αλλά η λύση θα μπορούσε να είναι μια σκωτσέζικη λίρα. Επειτα από αιώνες αγώνων με πολύ αίμα, έναν Ουίλιαμ Ουάλας και 303 χρόνια ένωσης, η Σκωτία μπορεί να χαμογελάσει με ένα δημοψήφισμα. Η υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει παρά να αναρωτηθεί γιατί τον 21ο αιώνα τα σύνορά της εξακολουθούν να αλλάζουν.