[Ιστορίες] Η ντροπή της Ευρώπης

Απήγγειλαν την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Απήγγειλαν την Ευρωπαϊκή Κοινωνική Χάρτα. Πού και πού φώναζαν όλοι μαζί «Στέγη, δημοκρατία, κράτος δικαίου! Ζήτω η δημοκρατία!». Κατάφεραν να καθυστερήσουν, για μερικές ώρες, την ψηφοφορία. Μέχρι που η Αστυνομία έχασε την υπομονή της και απομάκρυνε τους 40 ακτιβιστές της οργάνωσης «Η πόλη ανήκει σε όλους» που είχαν καταλάβει ειρηνικά το Δημαρχείο της Βουδαπέστης σηκωτούς. Στο βίντεο που ανέβηκε στο Ιντερνετ κανείς δεν φαίνεται να αντιστέκεται, απλώς αρνούνται να πατήσουν κάτω τα πόδια τους, να βγουν μόνοι τους από την αίθουσα. Αλλά στο βλέμμα τους διακρίνεται παραίτηση.

Η ψηφοφορία δεν διήρκεσε πολλή ώρα. Αλλωστε η Δεξιά διαθέτει την πλειοψηφία. Επιπλέον, είχε τη στήριξη της Ακροδεξιάς. Και μαζί είχαν σύμμαχο νόμο που ψήφισε το ουγγρικό Κοινοβούλιο στις 30 Σεπτεμβρίου και επιτρέπει στις τοπικές Αρχές να καθορίζουν ζώνες απαγορευμένες στους αστέγους. «Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να καθήσουν μαζί με τα εγγόνια τους στα παγκάκια του δήμου αλλά φοβούνται να το κάνουν για λόγους δημόσιας υγείας· και αυτοί έχουν δικαιώματα», είχε δηλώσει τότε ένας βουλευτής του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος, που συγκυβερνά τη χώρα τρία χρόνια τώρα μαζί με το Φιντέζ του Πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπαν.

Είκοσι πέντε σελίδες. Τόσες καταλαμβάνει ο κατάλογος των δημόσιων χώρων όπου «η ζωή μέσα στον δρόμο» – αυτή που εμποδίζει, κατά τον Ορμπαν και τους ομοϊδεάτες του, τους φιλήσυχους παππούδες να ξαποστάσουν για λίγο σε ένα παγκάκι – απαγορεύεται και με τη βούλα από την περασμένη Πέμπτη στη Βουδαπέστη. Εφεξής όποιος από τους 10.000 – 15.000 αστέγους της πόλης συλληφθεί να κινείται, κοιμάται ή επαιτεί στο Κάστρο της Βούδας, στις όχθες του Δούναβη, στη λεωφόρο Αντράσι, στον υπόγειο σιδηρόδρομο, σε γέφυρες, κοιμητήρια και καμιά τριανταριά υπόγειες διαβάσεις, σε χώρους παιχνιδιού για τα παιδιά, σε ακτίνα 50 μέτρων από στάσεις και σταθμούς των μέσων μεταφοράς, σε ακτίνα 100 μέτρων από σχολεία, στα υπέροχα θερμά λουτρά της Βουδαπέστης και ένα σωρό ακόμα μέρη, θα τιμωρείται με πρόστιμο (ο άστεγος…), κοινωφελές έργο ή και φυλάκιση. Αυτή τη φορά μάλιστα το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν μπορεί να παρέμβει – όπως έκανε το 2011, ακυρώνοντας ανάλογη νομοθετική απόπειρα. Αυτή η ντροπή της Ευρώπης που ακούει στο όνομα Βίκτορ Ορμπαν φρόντισε να αναθεωρήσει το Σύνταγμα στερώντας του αυτή τη δυνατότητα.