[Μικροπολιτικός] Ο Ρίγκαν βλάπτει σοβαρά την Υγεία

Σιγά μην το άφηνε να πέσει κάτω… Αναφέρομαι στο χθεσινό άρθρο του Γιάννη Δατσέρη στο κυριακάτικο «Βήμα της Κυριακής», το οποίο προκάλεσε τη δυσφορία του Αδωνη Γεωργιάδη. Αυτό επειδή, μεταξύ άλλων, ο Δατσέρης επικρίνει τον υπουργό Υγείας ότι διευκολύνει τα ιδιωτικά συμφέροντα έναντι του Δημοσίου. Καταλήγει δε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο Αδωνις δεν είναι κατάλληλος υπουργός για μια κυβέρνηση συνεργασίας στην οποία συμμετέχει το ΠΑΣΟΚ, καθώς αυτό συνέδεσε την ύπαρξή του με τη δημιουργία και την ανάπτυξη του ΕΣΥ.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο υπουργός Υγείας επέλεξε έναν πρωτότυπο τρόπο για να διαμαρτυρηθεί. Πληροφορήθηκε ότι ο Δατσέρης βρισκόταν χθες το πρωί σε γνωστό στέκι του Ψυχικού και έσπευσε να τον συναντήσει με την εφημερίδα υπό μάλης. Εξηγούμαι: ο γιατρός, γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, έπινε τον καφέ του με στελέχη του εκσυγχρονιστικού μπλοκ από τον χώρο της υγείας. Πληροφορούμαι ότι ήταν εκεί οι πρώην γενικοί γραμματείς Νίκος Πολύζος, Αντώνης Δημόπουλος, οι καθηγητές Γιάννης Κυριόπουλος και Αρης Φυσσούρας και ο πρόεδρος των διευθυντών του ΕΣΥ Νίκος Μαρουδιάς.

Εντελώς τυχαία ο Γεωργιάδης εμφανίστηκε και κάθησε μαζί τους και με το «καλημέρα» άρχισε να αντιπαρατίθεται με τον Δατσέρη για το περιεχόμενο του άρθρου. Μαθαίνω ότι κάποια στιγμή ανέβηκαν οι τόνοι και ο υπουργός Υγείας έψεξε τον Δατσέρη ότι οι ιδέες του «είναι σοβιετικού τύπου». «Είσαι ιδεολογικός απόγονος του Ρίγκαν», του ανταπέδωσε ο στενός συνεργάτης του Βαγγέλη Βενιζέλου. Θυμίζω ότι επί των ημερών του συγκεκριμένου αμερικανού προέδρου έγινε η νεοφιλελεύθερη επανάσταση στις ΗΠΑ.

Η συζήτηση συνεχίστηκε, αλλά οι τόνοι έπεσαν. Εξάλλου, αμφότεροι οι προαναφερθέντες θα μιλήσουν σε εκδήλωση για την υγεία που οργανώνει σήμερα το ΙΣΤΑΜΕ. Στο πάνελ θα συμμετέχει και η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Χριστίνα Μάρκου.

Ηξεις αφήξεις

Ως γνωστόν, η βλακεία είναι αήττητη. Για να το διαπίστωσε ολόκληρος Αϊνστάιν, κάτι θα ξέρει. Το θυμήθηκα με αφορμή τις διαρροές και τις «οφ δι ρέκορντ» ανακοινώσεις εκπροσώπων της Κομισιόν, σύμφωνα με τις οποίες, μέχρι το βράδυ της Παρασκευής παιζόταν αν η τρόικα θα ερχόταν σήμερα για να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις με τον Γιάννη Στουρνάρα αύριο. Σημειώνω και όχι τυχαία ότι το ΔΝΤ δεν έπαιξε αυτό το παιχνίδι και ότι επιβεβαίωνε την έλευση της τρόικας εξαρχής.

Πληροφορούμαι μάλιστα ότι με αφορμή τα τσαλιμάκια της Κομισιόν ο Στουρνάρας είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον εκπρόσωπό της στην τρόικα, Ματίας Μορς. Τόσο την Πέμπτη όσο και την Παρασκευή, ο Μορς διαβεβαίωσε τον υπουργό Οικονομικών ότι ίσχυαν όσα είχαν συμφωνήσει, δηλαδή ότι η τρόικα θα ερχόταν κανονικά. Προς τι λοιπόν όλη η φασαρία; Συνομιλητής μου στο κτίριο της οδού Νίκης το σχολίασε ως εξής: η βλακεία εκτός από αήττητη είναι και διεθνής…

Τα ρεφλέξ της Εβραϊκής Επιτροπής

Οφείλω να ομολογήσω ότι τα ανακλαστικά της American Jewish Committee αξίζουν μια θέση στο Βιβλίο Γκίνες. Δεν αναφέρομαι στις επανειλημμένες εκκλήσεις προς την ελληνική κυβέρνηση να προωθήσει και να ψηφίσει το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ούτε στα προσωπικά συγχαρητήρια που απηύθυνε προσωπικά ο πρόεδρος της οργάνωσης Ντέιβιντ Χάρις προς τον Αντώνη Σαμαρά για την επιχείρηση εξάρθρωσης της Χρυσής Αυγής. Αλλά στο ότι έλαβα γνώση  ανακοίνωσης της AJC για την επίθεση της Παρασκευής στο Νέο Ηράκλειο. Το λέω επειδή λίγες ώρες μετά το περιστατικό, ο πρόεδρος της οργάνωσης δήλωνε ότι το να παίρνεις στα χέρια σου τον νόμο είναι «κατηγορηματικά απορριπτέο σε μια δημοκρατική κοινωνία». «Παρότι στεκόμαστε απέναντι στη χυδαία νεοναζιστική ιδεολογία και στις εμπρηστικές τακτικές της Χρυσής Αυγής, φρίττουμε με όσους για οποιονδήποτε λόγο θα διέπρατταν φόνο ή θα έκαναν απόπειρα δολοφονίας», δήλωσε ο Χάρις. Καλύτερα και από εκπρόσωπο ελληνικού κόμματος τα είπε…

Ο Μητσοτάκης και η… αυτοκτονία

Δεν ξέρω αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης  έχει αυτοκτονικές τάσεις, αλλά αυτό φαίνεται να πιστεύει ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Χάντελσμπλατ» Γκερτ Χέλερ. Το αναφέρω επειδή υπογράφει το άρθρο που αφιερώνει στον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης ως εξής: «Κυριάκος Μητσοτάκης: επιχείρηση αυτοκτονίας». Από τα λεγόμενα του υπουργού στον Γερμανό ξεχωρίζω δύο σημεία. Το ένα αναφέρεται στην κληρονομιά της πολιτικής τάξης, στην οποία ανήκει, μεταξύ άλλων, και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. «Μερικές φορές αναρωτιέμαι και ο ίδιος αν είναι μέρος του προβλήματος ή της λύσης», σχολιάζει ο υπουργός. Το ενδιαφέρον όμως είναι άλλο και αφορά το οξύμωρο σχήμα βάσει του οποίου ο Μητσοτάκης είναι υπουργός του Αντώνη Σαμαρά. «Κοιτάζω μπροστά, όχι πίσω», λέει ο Κυριάκος και προσθέτει ότι «η πολιτική δεν είναι κάτι προσωπικό». Θα κάνω προσπάθεια να το πιστέψω.