[Προβολείς] Δημόσιοι θηλασμοί

Προσωπικά βρήκα πολύ συγκινητική την εικόνα δεκάδων γυναικών να θηλάζουν στα σκαλάκια του Ζαππείου τα μωράκια τους, ασχέτως αν μερικά από αυτά έδειχναν έτοιμα για περιοδεύον και για φανταρικό. Πότε ακριβώς είναι που πέφτει η νεογιλή και ξεκινάει η ενήλικη οδοντοφυΐα; Δράττομαι της ευκαιρίας να σου ζητήσω μια μεγάλη συγγνώμη για τον κανιβαλισμό, μαμά, αλλά κάτι μέσα μου μου λέει ότι κατά βάθος γούσταρες κι εσύ. Αλλιώς δεν θα με κυνηγούσες σε σχολεία, πανεπιστήμια, Στρατό, επαγγελματικό και έγγαμο βίο με το στήθος σου διαρκώς διαθέσιμο. Να πιει κανείς ή να μην πιει; Ιδού η απορία, και αυτά που λέει ο Αμλετ είναι γιατί θέλει να μας κάνει όλους σαν τα μούτρα του: Δανιμαρκία του Nότου με το φάντασμα του αδικοσκοτωμένου βασιλιά να γυροφέρνει νύκτωρ στις πολεμίστρες. Την ίδια εκείνη ώρα μια Γερτρούδη, αρχετυπική μάνα, μητέρα, μαμά, ξεσήκωνε το κάστρο της Ελσινόρης με τα παρακάλια της: «Τα λόγια σου πέφτουν σαν μαχαιριές στ’ αυτιά μου. Λυπήσου με, καλέ μου Αμλετ».

Αν ήμουν πρίγκιπας, αν είχα σπαθάκι και νεκροκεφαλή και μια Οφηλία να καίγεται για πάρτη μου, θα το είχα κάνει οπωσδήποτε το ψυχικό και θα σε είχα παντρέψει με τον σφετεριστή του θρόνου μου. Επειδή όμως είμαι γυναίκα σαν κι εσένα, σαν κι εσένα θα τρέφω και θα τρέφομαι.