[Μικροπολιτικός] Καποδίστριας, αντίγραφα και πατάτες

Υποψιάζομαι ότι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος είχε σατανικό σχέδιο. Εδώ και πάνω από μία δεκαετία μάζευε πίνακες του Ιωάννη Καποδίστρια περιμένοντας τη στιγμή που θα δώριζε έναν από αυτούς – και μάλιστα θα του τον έδινε στο χέρι – στον Σεργκέι Λαβρόφ. Η… δωροδοκία έλαβε χώρα στο Κάραβελ, λίγο πριν από την έναρξη του Συνεδρίου που ήταν αφιερωμένο στον Ιωάννη Καποδίστρια. Εκεί ο Αβραμόπουλος συναντήθηκε για ένα δεκάλεπτο με τον Λαβρόφ πριν εμφανιστεί μαζί του σε πάνελ, όπου συμμετείχαν ακόμη ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Βλαντίμιρ Γιακούνιν των ρωσικών σιδηροδρόμων.

Η σύνθεση του τραπεζιού δεν είναι χωρίς συμβολισμό, καθώς ήταν η πρώτη συνάντηση σε απόσταση λίγων μέτρων που είχαν Βενιζέλος και Αβραμόπουλος μετά το τζαρτζάρισμα με την υπόθεση των υποβρυχίων. Οσο για τον πίνακα, πρόκειται για αντίγραφο του πορτρέτου του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας το οποίο ο υπουργός Αμυνας είχε κρεμάσει πίσω από το γραφείο του στο ΥΠΕΞ και άφησε κληρονομιά στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Το ίδιο πορτρέτο μαθαίνω ότι έχει κρεμάσει και στο γραφείο του στο Πεντάγωνο.

Ο Βενιζέλος, ο οποίος βρέθηκε μπροστά στη σκηνή της ανταλλαγής δώρων, έστρεψε το βλέμμα και έπιασε κουβέντα με τον Γιακούνιν. Οπως το έθεσε αυτόπτης μάρτυράς μου που φοβήθηκε επεισόδιο ανάμεσα στους υπουργούς Εξωτερικών και Αμυνας, «ευτυχώς εκεί υπήρχαν Ρώσοι για όλους»…

Κατά τα λοιπά, ωτακουστής μου συνέλαβε τον Σίμο Κεδίκογλου σε συνομιλία του με Ρώσους να λέει ότι πέρα από τα άλλα του πλεονεκτήματα ο Καποδίστριας είχε και το εξής μοναδικό χάρισμα: είχε συλλάβει τη νοοτροπία του Ελληνα σε όλο της το μεγαλείο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, για να τεκμηριώσει τη διαπίστωσή του, χρησιμοποίησε το παράδειγμα της πατάτας. Οπως το έθεσε, «όταν ο Καποδίστριας τις έδινε δωρεάν δεν τις προτιμούσε κανένας. Οταν έβαλε να τις φυλάνε έσπευσαν όλοι να τις προτιμήσουν». Σήμερα, πάντως, δεν νομίζω να τις σνομπάρει κανένας αν τις μοιράσουν δωρεάν.

Αναδρομικά πρόστιμα

Μπορεί τα κομματικά επιτελεία να ζυμώνονται ήδη και να βολιδοσκοπούν υποψηφίους για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές, αλλά το ελληνικό κράτος ασχολείται ακόμη με τις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Το λέω επειδή μόλις χθες αναρτήθηκαν στη Διαύγεια αποφάσεις και πρόστιμα τα οποία αφορούν παραβάσεις που έκαναν οι υποψήφιοι στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010. Να φανταστείτε, υπάρχει πρόστιμο που αφορά τις ημέρες που ο Αδωνις Γεωργιάδης και ο Γιάννης Δημαράς ήταν υποψήφιοι περιφερειάρχες Αττικής. Μάλιστα οι σχετικές αποφάσεις είχαν εκδοθεί από τον Φεβρουάριο του 2012 αλλά δημοσιεύθηκαν τώρα. Μου λένε ότι η καθυστέρηση οφείλεται, μεταξύ άλλων, στο γεγονός πως, ειδικά σε ό,τι αφορά την Αττική, κάποιοι δεν μπόρεσαν να υποβάλουν εμπρόθεσμα τα στοιχεία τους. Ολα αυτά παρότι, προκειμένου να λυθεί το θέμα, είχε περάσει σχετική διάταξη τον περασμένο Μάιο. Η διάταξη όμως δεν προβλέπει αναδρομικότητα. Κοινώς, δεν βλέπω να εισπράττονται τα πρόστιμα αν δεν περάσει νέα ρύθμιση.

Αμπελοφιλοσοφίες

Το αμπέλι – κατά κόσμον κλήμα – είναι αγγειόσπερμο φυτό. Δέντρο δεν είναι. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Ιορδάνης Τζαμτζής δεν το γνώριζε. Εξού και εκτιμώ ότι η ερώτηση που απηύθυνε προς τον Γιάννη Στουρνάρα «ξέρεις τι είναι το αμπέλι; Είναι δέντρο; Είναι φυτό;» είχε καθαρά προβοκατόρικο χαρακτήρα. Εξάλλου, ο Τζαμτζής φαίνεται να νιώθει άνετα μέσα στο κοστούμι του «αρχηγού των ατάκτων» της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Εξού και δεν μου κάνει εντύπωση που ο Στουρνάρας δεν μπήκε στον κόπο να του απαντήσει. Αυτά στη συνάντηση που είχε χθες το μεσημέρι στο υπουργείο Οικονομικών με 14 από τους 22 βουλευτές που έθεσαν ζήτημα για την ένταξη των αγροτεμαχίων και των οικοπέδων στο σύστημα του Ενιαίου Φόρου Ακινήτων. Σας διαβεβαιώνω πάντως ότι αυτή δεν ήταν η μόνη ερώτηση τέτοιου χαρακτήρα που δέχθηκε ο υπουργός Οικονομικών. Ο Τζαμτζής μάλιστα επέμενε με ερωτήσεις του τύπου «καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν τεράστια κενά στη φορολογία;», τις οποίες συνόδευσε με φράσεις όπως «τρομάρα μας, μεγάλε, πώς θα μαζέψεις τα λεφτά;». Εξάλλου το «μεγάλε» έδινε και έπαιρνε από την πλευρά των γαλάζιων βουλευτών. Εικάζω ότι παίρνουν το θάρρος από το γεγονός ότι εκλέγονται, αν και η ιδιότητα του βουλευτή δεν νομίζω ότι εξασφαλίζει ασυλία στην αγένεια… Οσο για τον Στουρνάρα, επαναλάμβανε ότι πρέπει πάση θυσία να μαζέψει χρήματα και κρατούσε σημειώσεις.