[Μικροπολιτικός] Συμμαχίες για την «έξωση» Μπαρόζο

Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου. Θυμήθηκα τη ρήση του Αβραάμ Λίνκολν για να σας μεταφέρω ότι κάποιοι στην Ενωση δεν θέλουν ούτε με… σφαίρες την επανεκλογή του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Αυτό, εφόσον ο Πορτογάλος αποφασίσει να διεκδικήσει και τρίτη θητεία στο τιμόνι της Κομισιόν.

Γιατί μας ενδιαφέρει; θα ρωτήσετε. Τη σημασία που έχει για την Ευρώπη το πρόσωπο που θα ηγείται της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την προσπερνώ, γιατί είναι προφανής. Καθόλου προφανείς δεν είναι, όμως, οι ενδεχόμενες συμμαχίες που θα σχηματιστούν ενόψει του Μαρτίου, όταν και θα λήξει η προθεσμία υποβολής όλων των υποψηφιοτήτων για την Κομισιόν. Μπορεί ο Μπαρόζο να κρατά τα χαρτιά του κλειστά ως προς το αν θα θέσει εκ νέου υποψηφιότητα, η οποία, πάντως, θα είναι αποτέλεσμα ισορροπιών που θα κριθούν στο Βερολίνο. Ομως, οι αντίπαλοί του – και κυρίως ο Μάρτιν Σουλτς, ο οποίος έχει το χρίσμα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος – ήδη οργανώνονται και διαμορφώνουν συμμαχίες.

Θυμίζω ότι ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου με τις παρεμβάσεις του έχει επανειλημμένα βγει από το κοστούμι του Σοσιαλιστή. Το ίδιο έχει κάνει και με αυτό του Γερμανού, καθώς δεν έχει διστάσει να «αδειάσει» την πολιτική της Ανγκελα Μέρκελ, υποστηρίζοντας τις χώρες του Νότου. Τα λέω όλα αυτά γιατί η συνάντηση που είχε τις προάλλες στις Βρυξέλλες ο Σουλτς με τον Αλέξη Τσίπρα δεν έγινε για λόγους ευγενείας, αλλά για λόγους ουσίας. Αυτοί δεν είναι ανεξάρτητοι από το γεγονός ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα λάβει πιθανώς το χρίσμα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την Κομισιόν απέναντι στον Σουλτς.

Δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι η υποψηφιότητα Τσίπρα είναι κυρίως συμβολική, αλλά και μια καλή ευκαιρία για τα κόμματα που ανήκουν στην ομπρέλα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να προβάλουν τις θέσεις τους. Εξού και μαθαίνω ότι ο Σουλτς υποσχέθηκε ότι θα του προσφέρει στήριξη στην ευρωπαϊκή του καμπάνια. Σε αντάλλαγμα ζήτησε τη στήριξη του Τσίπρα στους κόλπους της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Αυτό προκειμένου ο Γερμανός να καταφέρει να πετάξει εκτός κούρσας τον υποψήφιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, όταν μείνουν μόνο οι δυο τους. Νομίζω ότι αυτή η καμπάνια μόλις άρχισε να αποκτά ενδιαφέρον.

Habemus Συμφωνία

Το καλό πράγμα αργεί να γίνει. Τουλάχιστον αυτό επιλέγω να πιστέψω για την προγραμματική συμφωνία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ που εκκρεμεί από τον ανασχηματισμό του περασμένου Ιουνίου. Το αναφέρω επειδή είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι η αγωνία λαμβάνει τέλος. Πληροφορούμαι ότι το τελικό προσχέδιο της συμφωνίας εστάλη εντός του Σαββατοκύριακου από το Μέγαρο Μαξίμου στη Χαριλάου Τρικούπη και δεν αποκλείω να ανακοινωθεί αύριο ή μεθαύριο. Κατά τα λοιπά μαθαίνω ότι το πνεύμα του κειμένου είναι διαποτισμένο από τη λογική τού «όχι άλλα μέτρα». Δεν είναι δα και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Ομως, το μήνυμα ότι ουδείς προτίθεται να προχωρήσει στη λήψη νέων μέτρων ισοδυναμεί περίπου με την προλεταριακή επανάσταση της κυβέρνησης…

Αναγέννηση…γηπέδου

Πρωτοβουλία για την αναγέννηση της δημοκρατικής παράταξης «από τον λαό» αναλαμβάνει η Αριστερή Πρωτοβουλία του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου. Η σχετική κίνηση ανακοινώθηκε το Σάββατο από το γήπεδο του Πανελληνίου και θα ακολουθήσει κείμενο – πλαίσιο που θα περιγράφει με σαφήνεια τις πολιτικές θέσεις της. Το κλου είναι, όπως πληροφορούμαι, ότι το «παρών» στον Πανελλήνιο έδωσαν και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Απόστολος Κακλαμάνης και Θάνος Μωραΐτης, καθώς και ο Χρήστος Αηδόνης, συνοδοιπόρος του Ανδρέα Λοβέρδου. Περιττό να προσθέσω ότι δεν διέφυγε την προσοχή της Χαρ. Τρικούπη το γεγονός ότι στην εκδήλωση παραβρέθηκαν δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Δεν αποκλείω να υπάρξουν επιπλήξεις. Εξάλλου, μαθαίνω ότι εντός της εβδομάδας θα συνεδριάσει η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ.

Κουίζ ΙΙ

Πολλούς απασχόλησε το κουίζ που έγραψα το Σάββατο: Ποιος να είναι ο άνθρωπος που έχει βαφτίσει το παιδί του καταζητούμενου επιχειρηματία Αναστάσιου Πάλλη, του μυστηριώδους ανθρώπου με τα χίλια πρόσωπα και τις διασυνδέσεις με πολιτικούς, μοναχούς, δικαστικούς και εκδότες; Αυτός που δεν είναι – και σπεύδει να μου το ξεκαθαρίσει – είναι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος.