[Προβολείς] Εξαποστειλάρια και καθίσματα

Τα οικονομικά κριτήρια που θέσπισε το οικείο υπουργείο για το επίδομα θέρμανσης έχουν, αν το ψειρίσεις,  πεντακάθαρο φιλοσοφικό υπόβαθρο. Απαξ και είσαι μπάκουρος, άτεκνος ή από φύση ζοχαδιακός σού αξίζει να πεθάνεις από το κρύο, πάει και τελείωσε. Είναι συνομήλικη του ελληνικού κράτους η φυσική επιλογή να βολεύονται στο απάγκιο των αστικών κέντρων ή των καλών πόστων οι παντρεμένοι και οι αντικανονικοί να πάνε να κουρεύονται. Βρε δεν πάει να μείνουν και ακούρευτοι σαν τον Αγιάννη τον Πρόδρομο; Ανένταχτοι αυτοί, ανένταχτος κι αυτός μέχρι που του συνέβη το εν Ιορδάνη και η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις.

 Τα ακούω από τώρα τα απολυτίκια, τα κοντάκια, τα καθίσματα και τα εξαποστειλάρια με το που θα βρεθεί σε τυμπανιαία κατάσταση ο πρώτος ξεπαγιασμένος μονόχνωτος. Τα μίντια εκείνη την ημέρα θα του αφιερώσουν ίσως ένα «χτύπημα» στην πρώτη σελίδα κι από κοντά να τοι που έρχονται και οι έχοντες έννομον συμφέρον. Θα κλάψει ο Τσίπρας, θα κλάψει κι ο Στουρνάρας, θα κλάψει πικρά κι εκείνος ο Κατρούγκαλος που είδε την κοινωνία σαν άρμα δρεπανηφόρο να κλαδεύει στεγνά τον αντικοινωνικό και τον «από μόνον του». Παλιά ζωγράφιζα μ’ ένα πινελάκι λεπτό ίσα με μια τρίχα. Τώρα, έτσι όπως τα ‘φερε η κατάρα, έχω πάρει τον χοντρό μαρκαδόρο, ίσως δε και την νταβανόβουρτσα να φτιάξω την Καπέλα Σιξτίνα.