Η τιμή της Χρυσής Αυγής
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Εγώ ναζιστής; Μόνον που δεν έφτυνε στον κόρφο του ο Νίκος Μιχαλολιάκος κατά τη διάρκεια της απολογίας του όταν οι ανακριτές ανέφεραν τα περί Φύρερ και όλα τα σχετικά – αλλά μόλις του φόρεσαν τις χειροπέδες και πήγαν να τον οδηγήσουν στην Ασφάλεια, άρχισε να φωνάζει «ζιγκ χάιλ» στα ελληνικά…
Ο Κασιδιάρης δεν είχε κανένα πρόβλημα να αδειάσει τον Γερμενή στον ανακριτή για το «εγέρθητω» – αλλά μόλις κανόνισε τα διαδικαστικά και βγήκε έξω από τα δικαστήρια να βρει ταξί, άρχισε να μοιράζει κλωτσιές.
Τα ίδια και χειρότερα ο Νίκος Μίχος – ο βουλευτής με το περίσσευμα τεστοστερόνης, που βλέπει κάμερα και βγάζει αφρούς: Παναγία των Παρισίων μπροστά στον ανακριτή, έτοιμος για μπουνίδια μπροστά στους δημοσιογράφους που βρέθηκαν μπροστά του – κυρίες, οι περισσότερες.
Και μη βρεθεί κανείς – τάχα καλοπροαίρετος – και πει «εντάξει, βρε παιδί μου, κατηγορούμενοι είναι, τι να κάνουν;», διότι τα πράγματα είναι απλά: όταν δεν παριστάνεις το πολιτικό στέλεχος, αλλά είσαι πολιτικός δεν κοροϊδεύεις τον ανακριτή για την ιδεολογία σου. Ναι, κύριε, εγώ πιστεύω αυτό κι εκείνο και το άλλο – και βάλε με στη φυλακή γι’ αυτά που πιστεύω.
Οταν όμως παριστάνεις τον πολιτικό αλλά στην πραγματικότητα είσαι συμμορία, τα πράγματα είναι αλλιώς: και ψέματα θα πεις για τα πιστεύω σου και τον Ρουπακιά θα διαγράψεις από τη μνήμη σου και πάει λέγοντας…
Και καλά αυτοί: εγκληματίες είναι, όπως οι εγκληματίες θα φερθούν. Αλλά εκείνοι που τους υποστηρίζουν; Εκείνοι που τους ψήφισαν; Είναι τόσο βέβαιοι ότι οι χρυσαυγίτες δεν τους πουλάνε παραμύθι, όπως πούλησαν στην Ευελπίδων;
Πάντως η περίπτωση της δήθεν αγανακτισμένης του Αγίου Παντελεήμονα άλλα δείχνει: ότι οι ξύπνιοι της Χρυσής Αυγής δεν κάνουν ιδεολογικό, αλλά οικονομικό πόλεμο. Και ότι ναι μεν τα λεφτά είναι πολλά Αρη, αλλά δεν είναι για τους πολλούς. «Εγέρθητω…».
Google news
