[Εναλλακτικά] Πέτρινη δεκαετία

ΕΧΕΙ γίνει η Ελλάδα διεθνές πολιτικό εργαστήριο; Η απάντηση είναι πως ναι. Η εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής προκάλεσε παγκόσμιο ειδησεογραφικό ενδιαφέρον, με δημοσιογράφους να συρρέουν στην Αθήνα το περασμένο Σαββατοκύριακο, ερχόμενοι από όλα τα μέρη της Γης. Από τη Σουηδική Ραδιοφωνία ώς το Αλ Τζαζίρα κι από το BBC ώς τους «Νιου Γιορκ Τάιμς», οι ανταποκρίσεις πέφτουν βροχή. Μια σύντομη εκτίμηση θα έλεγε ότι η ποιότητα της ξένης δημοσιογραφικής κάλυψης από την Ελλάδα έχει βελτιωθεί. Πάνε τα στερεότυπα για τους άσωτους κλεφταράδες Ελληνες του 2009-2010. Οι ξένοι ρεπόρτερ ξέρουν καλά πρόσωπα, αριθμούς και γεγονότα που έχουν να κάνουν με την ελληνική πολιτική και την ελληνική κοινωνία. Οπως παίζουν στα δάχτυλα και την ελληνική οικονομία.

Οπως το Βιετνάμ τη δεκαετία του ’60 και η Βηρυτός τη δεκαετία του ’80, η Ελλάδα είναι σταθερό σημείο στον διεθνή δημοσιογραφικό χάρτη τη δεκαετία που διανύουμε. Το ενδιαφέρον μάλιστα είναι ότι έχουμε μπει στον μεγεθυντικό φακό και δεν βγαίνουμε. Η Χρυσή Αυγή δεν συγκρίνεται ως προς τον διεθνή της αντίκτυπο με μια νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Ούτε θα μπορούσε να επιφέρει πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου όπως, ας πούμε, μια ψηφοφορία στη Βουλή. Αλλά η πολιτική παρακμή μιας χώρας του ευρώ που βρέθηκε στο ΔΝΤ και η εμφάνιση ενός νεοφασιστικού κόμματος που δέρνει και μαχαιρώνει, έχουν αξιολογηθεί σωστά ως εξέλιξη μεγάλου ειδησεογραφικού ενδιαφέροντος.

Τι σημαίνει η παρουσία των ξένων δημοσιογράφων; Η εκδοχή που μας υποτιμά λέει πως έχουμε γίνει ένα εθνικό ριάλιτι. Το διεθνές κοινό κοιτάει να δει αν οι παίκτες θα φθάσουν στα άκρα και πόσο θα αντέξουν. Μια πιο δίκαιη εκδοχή θα έλεγε ότι οι ξένοι δημοσιογράφοι εκφράζουν το ενδιαφέρον των ελίτ των χωρών τους. Κι αυτή η εξήγηση όμως δεν επαρκεί. Αποψη για την Ελλάδα έχουν πλέον οι πάντες – ακόμη κι οι ταξιτζήδες του Λονδίνου ή του Βερολίνου. Οι πολιτικές συνέπειες της λιτότητας, το βάρος του κοινού νομίσματος, η διάλυση των θεσμών αποτελούν ζητήματα που ενδιαφέρουν όλους. Πιο ξύπνιοι ως συνήθως οι Γάλλοι, είχαν εντοπίσει τη σημασία της Ελλάδας ήδη από το 2010 όταν όλοι οι άλλοι μας έβριζαν. Στο δημοφιλέστατο τηλεοπτικό σόου με μαριονέτες «Les Guignols de l’ Info» είχε σκίσει το σκετς «Ο Ελληνας», όπου ένας φουστανελάς σπάει πέτρες ενώ ένα ειρωνικό σπικάζ τον εμφανίζει ως μοντέλο για το μέλλον λέγοντας: «Ο Ελληνας – του κόψαμε τον μισθό, του κόψαμε τη σύνταξη, του αυξήσαμε τις ώρες εργασίας, αλλά αυτός αντέχει και συνεχίζει…».  

Ισως το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η Ελλάδα δεν θα φύγει σύντομα από τη διεθνή δημοσιογραφική επικαιρότητα. Το οικονομικό πρόγραμμα έχει δρόμο, το χρέος έχει ορίζοντα το 2020, οι επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι κρίσιμες, ακόμη και η Χρυσή Αυγή δεν είναι βέβαιο ότι θα εξαλειφθεί οριστικά έστω κι αν οι Μιχαλολιάκοι βρεθούν πίσω από της φυλακής τα σίδερα. Είμαστε στη μέση μιας πέτρινης δεκαετίας.