[Προβολείς] Νεκροφάνεια
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ηταν 24 Ιουλίου. Δεν ξέρω αν σας λέει ακόμη κάτι αυτή η ημερομηνία. Παλιότερα τη γιορτάζαμε. Πρόσφατα κόψαμε, ενοχικά, τις γιορτές. Πάψαμε να προφέρουμε τη λέξη «Μεταπολίτευση». Η πιο μακρά περίοδος πολιτικής ομαλότητας και ευημερίας που γνώρισε ποτέ η ελληνική Πολιτεία εντυπωνόταν πλέον στη συλλογική συνείδηση ως συνώνυμη της διαφθοράς και της χρεοκοπίας.
«Είναι 24 Ιουλίου και γιορτάζουν, λέει, τον ερχομό της δημοκρατίας. Γιορτάζουν τον ερχομό της κλεπτοκρατίας, των σκανδάλων, της προδοσίας». Ο φύρερ ούρλιαζε από το μπαλκόνι. Στο πεζοδρόμιο το ποίμνιο στο άκουσμα της λέξης δημοκρατία ξεσπούσε σε γιουχαΐσματα.
Η ηχώ αυτού του άναρθρου «ουουου» σκίαζε, σαν μαύρος οιωνός, τον ορίζοντα της δημόσιας ζωής. Μέχρι το πρωί του Σαββάτου. Μέχρι που η πιο ταλαιπωρημένη δημοκρατία στον δυτικό κόσμο απάντησε στους εχθρούς της, όχι με τον τρόπο τους αλλά με τον δικό της τρόπο. Με την ορθολογική εφαρμογή των κανόνων που τη συγκροτούν.
Οσοι επιστράτευσαν τον αντιφασισμό ως εργαλείο – ως μοχλό των πολιτικών τους επιδιώξεων – δικαίως δυσανασχέτησαν. Η Πολιτεία που βδελύσσονται ως «σύστημα» δεν παρασύρθηκε στη ρύμη του αίματος. Η Πολιτεία που θα ανέτρεπαν ξύπνησε από τη νεκροφάνεια.
Τώρα απομένει μόνο η σχολαστική τήρηση της ποινικής δικονομίας. Είναι κι αυτή μια διαδικασία άχαρη. Συστημική. Είναι η μόνη διαδικασία που εγγυάται στους νεοναζί ότι η πάταξή τους θα συντελεστεί με ανηλεή συνταγματικότητα.
Google news
