Βλέπε, άκουε, σώπα… Το αναφέρω με αφορμή τη στάση που τηρεί το τελευταίο διάστημα ο Γιάννης Ραγκούσης. Δεν επιτίθεται στον Βαγγέλη Βενιζέλο, δεν εκδίδει ανακοινώσεις και φυσικά δεν προχώρησε σε καμία παρέμβαση με αφορμή την 3η Σεπτεμβρίου. Το ότι δεν μιλάει, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν έχει τίποτε να πει. Τουλάχιστον, αυτό πιστεύουν οι άνθρωποι της ΔΗΜΑΡ. Και πρέπει να το πιστεύουν πολύ, καθώς πληροφορούμαι ότι την περασμένη εβδομάδα τον προσέγγισαν μέσω τρίτου προσώπου για να κανονίσουν μια συνάντηση μαζί του. Ο Ραγκούσης, όμως, αρνήθηκε ευγενικά.
Ισως για την άρνηση να φταίει το παρελθόν. Θυμίζω ότι ο Ραγκούσης αντιμετώπιζε συχνά τον Φώτη Κουβέλη και από το βήμα της Βουλής. Ηταν οι ημέρες που ο πρώτος ήταν υπουργός και ο δεύτερος, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του τότε Συνασπισμού, εκφωνούσε πύρινους λόγους εναντίον των νομοσχεδίων Ραγκούση. Κοινώς, δεν έκαναν καλή αρχή στη σχέση τους. Οπως και να έχει, ο πρώην υπουργός δηλώνει ότι είναι και παραμένει «αυτοεξόριστος στην Πάρο». Τουλάχιστον, για την ώρα…
Εξαντλημένες αντοχές
Σας έλεγα τις προάλλες ότι μεμονωμένοι έλληνες ευρωβουλευτές ετοιμάζονταν να καταθέσουν σκληρή ερώτηση στην Κομισιόν, η οποία θα περιλάμβανε και τον προβληματισμό να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. Εν τέλει, οι επικεφαλής των ευρωομάδων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αποφάσισαν να προχωρήσουν σε… κοινή κάθοδο και η πρωτοβουλία διευρύνθηκε, αν και δεν περιλαμβάνει το ζήτημα απαγόρευσης της λειτουργίας της Χρυσής Αυγής. Η Μαριέττα Γιαννάκου και η Συλβάνα Ράπτη μαζί με όλους τους έλληνες ευρωβουλευτές, πλην των Γιώργου Κουμουτσάκου, Ρόδης Κράτσα (ΝΔ), Νίκου Χουντή (ΣΥΡΙΖΑ) και Γιώργου Τούσσα, Χαράλαμπου Αγγουράκη (ΚΚΕ), υπογράφουν κοινό κείμενο προς την Κομισιόν. Σε αυτό γίνεται αναφορά στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και στη δράση της Χρυσής Αυγής. Ωστόσο, τονίζουν ότι το φαινόμενο της ανόδου των φιλοναζιστικών και ρατσιστικών φορέων δεν είναι μόνο ελληνικό και δεν είναι ανεξάρτητο από τις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται. Εξού και το ερώτημα που τίθεται προς την Επιτροπή είναι αν συνειδητοποιούν οι Ευρωπαίοι ότι εξαντλούνται οι δημοκρατικές αντοχές των κοινωνιών και τι προτίθενται να κάνουν γι’ αυτό. Αν κρίνω πάντως από τη στάση των Γερμανών, δεν συγκινούνται ιδιαιτέρως.
Από αυτούς που δεν υπέγραψαν έμαθα γιατί απείχε ο Γιώργος Κουμουτσάκος. Ζήτησε να αλλάξουν ορισμένες κρίσιμες (κατά τη γνώμη του) διατυπώσεις του κειμένου, πράγμα που δεν έγινε δεκτό, καθώς οι επικεφαλής των ευρωομάδων πιέζονταν από τους χρόνους. Σημειώνω ότι ο Κουμουτσάκος έχει επανειλημμένα θέσει το θέμα της νεοφασιστικής επανεμφάνισης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ήδη από τα τέλη του 2010.
Τριμερής
Συνάντηση με υψηλό συμβολικό και πολιτικό νόημα θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη εβδομάδα στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Αναφέρομαι στο ραντεβού του Βαγγέλη Βενιζέλου με τον κύπριο και τον αιγύπτιο ομόλογό του. Είναι η πρώτη τριμερής συνάντηση του είδους. Κυρίως, είναι η πρώτη τριμερής στην Ανατολική Μεσόγειο μετά τις από κοινού ανακοινώσεις του έλληνα και του αιγύπτιου ΥΠΕΞ ότι η Ελλάδα και η Αίγυπτος επανεκκινούν τις διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών τους. Περιττό να προσθέσω ότι ο μόνος από τους ενδιαφερομένους που θα λείπει από την εν λόγω συνάντηση θα είναι ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Και δεν νομίζω ότι θα του αρέσει…
Για άλλες πολιτείες…
Ως γνωστόν, οι ανώτεροι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης αμείβονται με βάση τις μέσες απολαβές που έχουν τα ανώτερα στελέχη του δημόσιου τομέα στις έξι χώρες που ίδρυσαν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο). Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι ύστερα από 15 χρόνια καριέρας ένας ευρωυπάλληλος με πανεπιστημιακή εκπαίδευση κερδίζει περί τα 10.000 ευρώ τον μήνα, καθαρά και φορολογημένα. Οταν μεταβαίνει σε αποστολές εκτός έδρας λαμβάνει μια πρόσθετη αποζημίωση, της τάξεως των 100 ευρώ την ημέρα, καθώς και οδοιπορικά συν επίδομα κατοικίας. Με βάση τους υπηρεσιακούς κανονισμούς της ΕΕ ένας ευρωυπάλληλος μπορεί να εργάζεται με το καθεστώς της εκτός έδρας αποστολής το πολύ για δύο χρόνια. Μετά την παρέλευση της διετίας, τα όποια επιδόματα καταργούνται. Τα λέω όλα αυτά επειδή οι περισσότεροι ευρωυπάλληλοι που ήρθαν στην Αθήνα να εργαστούν πάνω στα Μνημόνια συμπληρώνουν τη διετία εντός του 2013. Πληροφορούμαι, ωστόσο, ότι ετοιμάζονται να αποχωρήσουν ομαδικώς. Εκανα λάθος που νόμιζα ότι συμφέρει να ζεις στην Ελλάδα, αρκεί να μην είσαι Ελληνας.
Ανακρίβειες
Οτι οι λεπτοί χειρισμοί δεν είναι το δυνατό σημείο των Γερμανών δεν χρειάζεται να το επισημάνω. Μου φαίνεται όμως ότι, παρά τα όσα έχουν πάθει, δεν έχουν μάθει. Το λέω με αφορμή την υποτιθέμενη συνομιλία που είχε ο Βαγγέλης Βενιζέλος με τον Γεργκ Ασμουσεν κατά την επίσκεψη του δεύτερου στην Αθήνα τον περασμένο Αύγουστο . Για την ακρίβεια, δημοσίευμα της εφημερίδας «Ντι Τσάιτ» ισχυρίζεται ότι στην εν λόγω συνάντηση ο Βενιζέλος ζήτησε από το στέλεχος της ΕΚΤ να… μαγειρέψει τα στοιχεία ώστε να μειωθεί ή να εξαφανιστεί το δημοσιονομικό κενό στον ελληνικό προϋπολογισμό. Ακόμη και αν το είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης – ο ίδιος το διαψεύδει – δεν νομίζω ότι είναι από αυτά που μπορεί να αφήνει κάποιος να διαρρέουν στον Τύπο. Πολλώ δε μάλλον αφού παρόντες στη συνάντηση ήταν ο Φίλιππος Σαχινίδης και το νούμερο δύο της ΕΚΤ στην τρόικα Αντρέας Βέστφαλ. Η ΕΚΤ έσπευσε να χαρακτηρίσει «ανακριβές» το περιεχόμενο του δημοσιεύματος. Μαθαίνω, ωστόσο, ότι ο Βενιζέλος δεν θα το αφήσει να περάσει έτσι. Δεν αποκλείω να φθάσει μέχρι τον Μάριο Ντράγκι…