[Προεκτάσεις] Αυγοτάραχο

Στο ρεπερτόριο του Θόδωρου Πάγκαλου τον τελευταίο καιρό, εκτός από τον «αγράμματο Τσίπρα», προστέθηκαν και παρατηρήσεις για το ΠΑΣΟΚ και τους ανθρώπους του. Διαπιστώνει, π.χ., ότι ο Γ. Παπανδρέου «βρίσκεται στην κοσμάρα του» – όπως έγραφε στην τακτική στήλη του στο «Βήμα της Κυριακής». Θεωρεί αποτυχημένους τους Σημίτη – Παπανδρέου – Βενιζέλο. Και βρίσκει αναγκαίο να γίνει το ΠΑΣΟΚ αυγοτάραχο με τη ΝΔ, ήτοι να κατέβουν μαζί στις ευρωεκλογές του Μαΐου.

Η έκπληξη είναι ότι με αυτή την εντυπωσιακή ιδέα ο πρώην αντιπρόεδρος – προφανώς άθελά του – προσφέρει υπηρεσία σε έναν άνθρωπο που κάθε άλλο παρά συμπαθεί και μάλλον δεν θα ψηφίσει στις εκλογές, κατά τις δικές του εξομολογήσεις: στον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Αν βολεύει κάτι τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ είναι να μην πάει το κόμμα του γυμνό στις κάλπες του Μαΐου – ήτοι μόνο του – και οι λόγοι είναι προφανείς. Θα ήθελε να «τακιμιάσει» με τη ΔΗΜΑΡ, ως ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό κόμμα. Αλλά ο Φώτης Κουβέλης, στο μοναδικό ταξίδι του στις Βρυξέλλες, αντελήφθη ότι δεν χρειάζεται να γίνει παρακολούθημα του ΠΑΣΟΚ για να εγγραφεί στους κεντροαριστερούς σχηματισμούς της Ευρώπης.

Μετά την άρνηση Κουβέλη η κοινή κάθοδος με τη ΝΔ θα ήταν μια λύση για τον Βενιζέλο. Αλλά είναι προφανές ότι πρόκειται για κάτι που θα δυσκολευόταν πολύ να προτείνει ο ίδιος στο κόμμα του. Και να που η βοήθεια έρχεται από εκεί που δεν την περίμενε.

Είναι βοήθεια, όμως; Μάλλον όχι. Αντίθετα, αυτή η ιδέα είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αυτοκαταστροφής του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πρώτον, γιατί το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε και υπάρχει για να είναι… ΠΑΣΟΚ! Δηλαδή για να μην είναι ΝΔ. Δεύτερον, γιατί τα κόμματα δεν είναι επιχειρήσεις για να συγχωνεύονται. Τίθενται στην κρίση των ψηφοφόρων και αν αποτύχουν συνήθως αλλάζουν ηγεσία. Και, τρίτον, γιατί αν αυτό το κόμμα θα ψηφιστεί από κάποιους στις ευρωεκλογές θα είναι από αυτούς που αισθάνονται ΠΑΣΟΚ. Και θέλουν να το βλέπουν στη μαρκίζα.

Κατά τα λοιπά, αυτό που είπε ο Πάγκαλος και εξυπηρετεί τον Βενιζέλο – τον Αντώνη Σαμαρά να δείτε, χώρια που δεν θα ήταν άσχημο και για τον Παπανδρέου… – ανοίγει μια συναρπαστική συζήτηση. Αρκεί να μην καταλήξει σε αυτό που έλεγε ο Βίσμαρκ: «Είναι σαν να αυτοκτονείς γιατί φοβάσαι τον θάνατο».