[Στίγμα] Τα ΕΑΣ της μεγάλης τρέλας
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά Η ιστορία είναι ενδεικτική της τρέλας που επικρατεί στο ελληνικό Δημόσιο, και αν τη μεταφέρω εδώ είναι ακριβώς για να καταδείξω ότι αυτή η χώρα δεν σώζεται με τίποτε. Οχι δύο Μνημόνια να υπογράψει, εκατόν δύο και πάλι στο χείλος του γκρεμού θα βρίσκεται. Προσέξτε παρακαλώ τι πληροφορήθηκα, κατά τη φάση του ρεπορτάζ για την αμυντική βιομηχανία. Τα ΕΑΣ λοιπόν παρέμεναν ακέφαλα επί επτά μήνες επειδή ο πρώην υπουργός Αμυνας Πάνος, Πανάρας για τους φίλους, Παναγιωτόπουλος (μεγάλη φωτογραφία) είχε άλλες προτεραιότητες – θα το πω κομψά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το ελληνικό Δημόσιο κατ’ επιταγήν της τρόικας διέκοψε την παροχή κεφαλαίων για την κάλυψη των ελλειμμάτων της βιομηχανίας, με αποτέλεσμα να διευρύνονται τα ελλείμματα και να μην υπάρχει φως από πουθενά. Το κερασάκι στην τούρτα, εδώ είναι η τρέλα για την οποία αναφέρθηκα προηγουμένως: το ίδιο το ελληνικό Δημόσιο διά των αρμοδίων ΔΟΥ στράφηκε κατά των διοικητικών υπαλλήλων που στελέχωναν τις οικονομικές υπηρεσίες των ΕΑΣ! Εκανε απαιτητούς οφειλόμενους φόρους και ΦΠΑ από την εταιρεία, και επειδή τα ΕΑΣ είχαν μόνο ελλείμματα στράφηκε εναντίον τους!!
Οι άνθρωποι γλίτωσαν τα απανωτά εγκεφαλικά έπειτα από παρεμβάσεις που έγιναν στο ανώτατο δυνατό επίπεδο, όπου κάποιος ευφυής (νομίζω ο γενικός γραμματέας Εσόδων Χ. Θεοχάρης) κατάλαβε το βλακώδες να διώκονται υπάλληλοι και να απειλούνται με κατασχέσεις επειδή το Δημόσιο δεν μπορεί να συντονίσει χέρια πόδια μαζί…
Μια… κοσμοϊστορική συνάντηση
Είναι βέβαιο ότι με το θέμα των ΕΑΣ θα ασχοληθώ και πάλι, καθώς υπάρχουν πολλά κενά στην υπόθεση αυτή, αλλά σήμερα λόγω Διεθνούς (λέμε τώρα) Εκθεσης Θεσσαλονίκης επιθυμώ να στρέψω το ενδιαφέρον μου προς τα εκεί. Αν και πολλοί υποθέτουν ότι αντικείμενο του ενδιαφέροντός μου είναι τα εγκαίνια, τους ενημερώνω πως όχι. Αυτό που κυρίως με ενδιαφέρει δεν είναι τα εγκαίνια, αλλά όσα θα επισυμβούν στο περιθώριο των εγκαινίων. Λόγου χάρη συνάντηση ικανή να αλλάξει τις ισορροπίες στην παγκόσμια διπλωματική σκακιέρα. Και γιατί όχι, και τον ρουν της Ιστορίας. Να ανατρέψει δοσμένες καταστάσεις και να δρομολογήσει εξελίξεις οι οποίες σήμερα είναι αδύνατον να προσδιοριστούν.
Οπως με ενημέρωσαν, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας (αφήνω τα περί «αριστερού αγοριού» για από Δευτέρα, λόγω αυτού καθ’ εαυτού του γεγονότος) θα συναντηθεί το μεσημέρι με τον υπουργό Πολιτισμού της Βολιβίας Πάμπλο Σίζαρ Γκρουξ Κανέντο. Ο κύριος με το όνομα-προαστιακό, ο οποίος φέρεται ως κολλητός του Προέδρου της Βολιβίας Εβο Μοράλες (πρόκειται γι’ αυτό το ομορφόπαιδο, με το μαλλί-κουρτίνα), βρίσκεται από χθες Θεσσαλονίκη για να μιλήσει για τον πόλεμο του νερού στη Λατινική Αμερική.
Κατά τη γνώμη μου, η συνάντηση συνιστά μήνυμα προς τη Βενεζουέλα, που νόμιζε ότι είχε την αποκλειστικότητα του δικού μας εδώ, και αναμένω την αντίδραση του Καράκας…
Ευκαιρίας δοθείσης, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι από το πρόγραμμα των συναντήσεων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ (άλλαξα λίγο τη σειρά εδώ) κ. Τσίπρα απουσιάζει συνάντηση με τους αγωνιστές των Σκουριών. Τυχαίο; Δεν νομίζω!
Στο Ισραήλ
Αναφερόμενος σε διεθνείς επαφές, υποχρεούμαι εκ των πραγμάτων να αναφερθώ σε επίσκεψη Σαμαρά στο Ισραήλ που προετοιμάζεται για τις αρχές Οκτωβρίου, 7 και 8 του μήνα συγκεκριμένα. Οπως με ενημέρωσαν, η επίσκεψη δεν σχετίζεται άμεσα με την κρίση στη Συρία, αλλά πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος κοινών συνεδριάσεων των Υπουργικών Συμβουλίων των δύο χωρών και έπειτα από πρόσκληση της ισραηλινής κυβέρνησης. Με την έννοια αυτή, ο πρόεδρος Αντώνης θα συνοδεύεται από αριθμό υπουργών, όπως ο Αγροτικής Ανάπτυξης Α. Τσαυτάρης, ο Υποδομών Μ. Χρυσοχοΐδης, ο Ανάπτυξης (σκέτο) Κ. Χατζηδάκης, η Τουρισμού Ολγα, ο Εξωτερικών (τεράστιος Ευάγγελος Βενιζέλος), ο Ενέργειας Γ. Μανιάτης, και βεβαίως ο Αμυνας (πιο τεράστιος) Δ. Αβραμόπουλος.
Σε ρόλο οικοδεσπότη, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου…
Συνδικαλιστική ανασυγκρότηση
Στο μεταξύ κόσμος, ορφανός πολιτικά μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, ψάχνεται να δει τι θα κάνει. Πληροφορήθηκα από σοβαρή πηγή ότι εδώ και εβδομάδες πραγματοποιούνται αλλεπάλληλες επαφές μεταξύ συνδικαλιστικών στελεχών που άλλοτε κινούνταν στον χώρο της ΠΑΣΚΕ. Στόχος είναι να ανασυγκροτηθεί «κοινωνικά» ο χώρος – διάβαζε συνδικαλιστικά, για να ξέρεις για τι πράγμα μιλάω.
Οι συναντήσεις, που είναι συνεχείς και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα συνομιλητών, στοχεύουν στη συγγραφή διακήρυξης η οποία θα τονίζει την ανάγκη για την κατάρτιση εθνικού σχεδίου «για την παραγωγική Ελλάδα».
– Οφείλουμε να υπερβούμε πλέον το σύνδρομο «Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο» και να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα μέσα από την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα, μου δήλωσε σχετικά ο εκ των εμπνευστών αυτής της ιστορίας Σπύρος Παπασπύρος, πρώην πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ (μικρή φωτογραφία).
Η διακήρυξη αναμένεται να είναι έτοιμη περί τον Οκτώβριο, θα κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά εγώ συζητώντας και με ορισμένους άλλους εκ των μετεχόντων στην κίνηση, κατάλαβα ότι επιχειρείται να συγκροτηθεί πολιτικά ο συνδικαλιστικός χώρος που εκπροσωπήθηκε από την ΠΑΣΚΕ και τώρα έχει διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, με πολλούς και διάφορους να φλερτάρουν με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ποιοι άλλοι μετέχουν στην κίνηση για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού χώρου, πλην του Παπασπύρου; Ο Χρ. Σπρίντζης του ΤΕΕ, ο Π. Καββαθάς της ΓΣΕΒΕΕ, ο Π. Κούτρας της ΟΜΕ ΟΤΕ, ο Β. Βραχιώτης από τον ΔΣΑ, ο Κ. Μήτσης από τους δικαστικούς επιμελητές κ.ά.
Ερχεται παρέμβαση
Παράλληλα, κυκλοφορεί έντονα ότι ετοιμάζεται παρέμβαση 165 στελεχών του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ των οποίων και αρκετά (πρώην) κορυφαία, που θα ζητούν την έναρξη ευρύτερου διαλόγου και ανάληψη σοβαρών πρωτοβουλιών για την ανασυγκρότηση του άλλοτε κραταιού Κινήματος. Δεν είναι ώρα να αναφέρω περισσότερες πληροφορίες επ’ αυτού, αλλά είναι η στιγμή να επισημάνω ότι δεν πρέπει να διαφύγει την προσοχή κανενός η εντυπωσιακή συμμετοχή των εκσυγχρονιστών στο Συμπόσιο για την 3η του Σεπτέμβρη. Και ειδικότερα το περιεχόμενο της ομιλίας του Κ. Σημίτη, ο οποίος δεν μάσησε τα λόγια του και έστειλε νομίζω μήνυμα προς διάφορους αποδέκτες (ειδικά αυτούς που φλερτάρουν με τη ΔΗΜΑΡ) επιτιθέμενος στον Φ. Κουβέλη και τονίζοντας ότι «την πνίγει (τη ΔΗΜΑΡ) ο αριστερός κομφορμισμός»! Ητοι «για μαζευτείτε, για μαζευτείτε»…
Τέλος πια στα τελεσίγραφα
Αν υπάρχει ένα θέμα με την απαίτηση της τρόικας να κλείσει η ελληνική αμυντική βιομηχανία, δεν είναι οι πιθανές αστοχίες που έγιναν στην πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση του τόσο ευαίσθητου αυτού θέματος. Είναι κατά τη γνώμη μου ο τελεσιγραφικός χαρακτήρας των απαιτήσεων της τρόικας, που δημιουργεί την αίσθηση ότι το κέντρο λήψης των αποφάσεων σε ό,τι αφορά τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις έχει αποδοθεί στα χέρια των πιστωτών της χώρας.
Αν υπάρχει ένα θέμα με την απαίτηση της τρόικας να κλείσει η ελληνική αμυντική βιομηχανία, δεν είναι οι πιθανές αστοχίες που έγιναν στην πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση του τόσο ευαίσθητου αυτού θέματος. Είναι κατά τη γνώμη μου ο τελεσιγραφικός χαρακτήρας των απαιτήσεων της τρόικας, που δημιουργεί την αίσθηση ότι το κέντρο λήψης των αποφάσεων σε ό,τι αφορά τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις έχει αποδοθεί στα χέρια των πιστωτών της χώρας.
Οχι πως είχαμε αυταπάτες σχετικά με το πού παίρνονται οι αποφάσεις, αλλά αυτός ο κυνικός και απόλυτα προσβλητικός τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η τρόικα δημιουργεί την αίσθηση ότι εκτός από περιουσιακά στοιχεία και αιματηρές οικονομίες, η χώρα έχει εκχωρήσει και την αξιοπρέπειά της σε αυτούς.
Και επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που η τρόικα αποστέλλει τελεσίγραφα με τις απαιτήσεις της, και προφανώς δεν θα είναι και η τελευταία, θεωρώ ότι είναι απόλυτη ανάγκη πλέον να υπάρξει και μια στρατηγική αντιμετώπισης αυτής της τακτικής – δεν μιλώ για συμπεριφορά. Είναι απαραίτητο η κυβέρνηση των δύο κομμάτων να καταστήσει σαφές στους αντιπροσώπους των πιστωτών ότι η χώρα δεν κυβερνάται με e-mail, αλλά έχει θεσμούς και δομές και με αυτούς/ές οφείλουν να συνεργάζονται. Διότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα συμβεί το εξής: η μεν κυβέρνηση θα ισχυρίζεται ότι δεν πρόκειται να λάβει πρόσθετα μέτρα, αλλά θα υφίσταται συνεχώς πολιτική φθορά διότι η κοινωνία θα εκλαμβάνει ως μέτρα τα τελεσίγραφα της τρόικας. Επιπλέον τίθεται και ένα θέμα πολιτικής ευθιξίας: αν οι τελεσιγραφικού χαρακτήρα απαιτήσεις δεν απορρίπτονται αμέσως και με σκληρό τρόπο, αλλά η στάση της κυβέρνησης είναι εφεκτική, οι απαιτήσεις αυτές θα πολλαπλασιάζονται, θα διευρύνονται και θα γίνονται πιο προκλητικές. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να τεθεί ένα τέλος σε αυτού του είδους την τακτική. Αλλιώς, το ανέφερα και προηγουμένως, θα κυριαρχήσει η εντύπωση ότι η χώρα κυβερνάται με e-mail…
Google news
