Δεν γεμίζει το ταξί
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η Φύση απεχθάνεται τα κενά: όταν ένα είδος δεν μπορέσει να εξελιχθεί, δυσκολεύεται να επιβιώσει – και κάποιο άλλο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα παίρνει τη θέση του στο σύστημα…
Η Κεντροαριστερά – για την οποία τόσος λόγος γίνεται τις τελευταίες ημέρες – είναι από αυτά τα είδη: ανήκει στους δεινοσαύρους της πολιτικής εξέλιξης, γι’ αυτό και υποχωρεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Το 1997, στο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, στη Σουηδία, συνωστίζονταν πάνω από 10 πρωθυπουργοί. Αν γινόταν σήμερα, δεν θα γέμιζαν ταξί…
Στη Γερμανία, καθ’ οδόν προς τις κάλπες, το ερώτημα είναι αν η κυρία Μέρκελ θα καταφέρει και πάλι να μη χρειάζεται τη συνδρομή των Σοσιαλδημοκρατών για να κυβερνήσει – κι ας ήταν παγωμένοι οι μισθοί πάνω από μία δεκαετία. Κι ας είναι οι φτωχοί – με τη γερμανική, όχι με την ελληνική έννοια – πάνω από επτά εκατομμύρια. Χριστιανοδημοκράτες και ξερό ψωμί…
Γιατί; Η απάντηση είναι μάλλον απλή – επειδή οι Σοσιαλδημοκράτες δεν έχουν τι να πουν. Επειδή δεν έχουν να πουν κάτι πραγματικά διαφορετικό από τους συντηρητικούς – αλλά και όταν το έχουν δεν είναι ελκυστικό για τους πολίτες…
Τους μισθούς στη Γερμανία τους πάγωσε ο κ. Σρέντερ. Μπορεί αυτό να ήταν το έναυσμα για την απογείωση της οικονομίας τους, αλλά τα λεφτά τούς τα έκοψε ο σοσιαλδημοκράτης. Χρειάζονται κι άλλα;
Τα αντίβαρα
Στην Ελλάδα, η συζήτηση των κεντροαριστερών γίνεται με ελληνικό τρόπο – δηλαδή δεν γίνεται: πότε ο Κουβέλης δεν μπορεί, πότε το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει. Γιατί; Διότι ξέρει πολύ καλά η κάθε πλευρά τι δεν θέλει να είναι, αλλά ελάχιστοι αναρωτιούνται τι είναι αυτό που προτείνουν στον πολίτη.
Η Κεντροαριστερά πρέπει να ενωθεί – αλλιώς θα συντριβεί. Αλλά πριν από όλα, πρέπει να έχει κάτι να πει – ουδείς ψηφίζει κάποιον για τον οποίο δεν γνωρίζει τι θέλει να κάνει, απλώς ως κυβερνητικό αντίβαρο εκείνου τον οποίον αποστρέφεται!
Google news
