[Προεκτάσεις] Αγελάδες!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Ερώτημα: μπορεί το κράτος να απολύει υπαλλήλους του; Εως τώρα η απάντηση ήταν αρνητική. Η ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου εξόπλιζε όσους την είχαν με τα στοιχεία των ιερών αγελάδων στην Ινδία. Ετσι, ενώ ο μακρύς κατάλογος των ανέργων διαρκώς μεγαλώνει τα τελευταία χρόνια, ουδείς από όσους προστίθενται προέρχεται από το Δημόσιο.
Σταδιακά το ελληνικό κράτος εξελίχθηκε στον μοναδικό εργοδότη στον πλανήτη που δεν μπορούσε να ασκήσει τα δικαιώματά του ούτε να εφαρμόσει την εργατική νομοθεσία στο προσωπικό του.
Δεν δικαιούται να μειώσει όσους απασχολεί, δεν μπορεί να ελαφρύνει το μισθολόγιό του ούτε να απαιτήσει από τους εργαζόμενους να ανεβάσουν την παραγωγικότητά τους σε επίπεδα που να δικαιολογείται ο αριθμός τους.
Υποχρεούται μόνο να τους πληρώνει με τους φόρους που μαζεύει από όσους είναι εκτεθειμένοι ανά πάσα στιγμή στον κίνδυνο της απόλυσης.
Στην ουσία είχε αποποιηθεί την ευθύνη του να οργανώνει την εργασία στο Δημόσιο με τρόπο που θα έκρινε αποδοτικό για τους χρήστες των υπηρεσιών του. Ο κρατικός μηχανισμός από σύστημα εξυπηρέτησης των πολιτών μετατράπηκε σε λόγο ύπαρξης των υπαλλήλων.
Στις δημόσιες υπηρεσίες ίσχυε ένα ιδιότυπο σύστημα, κατά το οποίο τα προσόντα δεν έπαιζαν ρόλο στην αξιολόγηση και η αρνητική απόδοση δεν είχε συνέπειες. Πρακτικά, υπήρχαν συνήθως αμοιβές και σπανίως ποινές.
Η εφαρμογή του πειθαρχικού δικαίου στον δημόσιο τομέα συχνά αντιμετωπίζεται ως δίωξη. Εξού και κάπου δύο χιλιάδες υπάλληλοι που τελούν υπό πειθαρχικό έλεγχο βρίσκονται κανονικά στη θέση τους και μερικές εκατοντάδες που βαρύνονται με ποινικές διώξεις εξακολουθούν να συναλλάσσονται με τους πολίτες.
Ηταν αδιανόητο, ή απαιτούσε χρονοβόρα και ατελέσφορη συχνά διαδικασία, να απολυθεί κάποιος γιατί δεν έκανε αυτό για το οποίο προσλήφθηκε, ή γιατί εργαζόταν κατά βούληση, ή δεν εργαζόταν καθόλου. Ακόμη και για να θεωρεί κοπανατζής ένας υπάλληλος, δεν αρκεί η απλή διαπίστωση της φυσικής απουσίας του από τον προϊστάμενο του. Απαιτείται ειδική διαδικασία και σύνταξη ειδικής έκθεσης.
Αυτά τα φαινόμενα πρωτίστως αδικούν όσους υπαλλήλους έχουν προσόντα, φιλότιμο και αποδοτικότητα, δηλαδή τους περισσότερους. Ανέκαθεν η δημόσια εικόνα τους συμπαρασυρόταν από όσους εθίστηκαν στην ιδέα ότι ουδείς μπορεί να τους θέτει όρους και περιορισμούς και πολύ περισσότερο να τους απομακρύνει αν δεν είναι κατάλληλοι. Ούτε καν αυτός που τους πληρώνει.
Για να επιστρέψουμε στο αρχικό ερώτημα: πρώτη φορά το κράτος επιχειρεί να το απαντήσει στα σοβαρά, από τότε που ανέλαβε το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι απαντήσεις που δίνει ενδεχομένως δεν τον καθιστούν δημοφιλή. Αλλά στο τέλος θα μετρήσει αυτό που έλεγε ο Ρούζβελτ: «Σας ζητώ να με κρίνετε από τους εχθρούς που έκανα».
Google news
