[Μικροπολιτικός] Συγχαρητήρια αντικειμενικά και… εθνικά

Ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε πει ότι ο κόσμος είναι η Ελλάδα που διαστέλλεται και η Ελλάδα ο κόσμος που συστέλλεται. Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό ισχύει, αλλά τελικά όποια πέτρα και αν σηκώσεις θα βρεις έναν Ελληνα… Οπως βρήκαν χθες μπροστά τους τον Σταύρο Λαμπρινίδη οι 27 υπουργοί Εξωτερικών στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες.

Αυτό επειδή, όπως σας έλεγα χθες, τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν βασικό θέμα στην ατζέντα της συνεδρίασης και ο Λαμπρινίδης, ως ο πρώτος που ανέλαβε καθήκοντα ειδικού εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στην ουσία ως ο άνθρωπος που «έστησε» το πόστο, ήταν παρών στη συζήτηση. Η καταγωγή τού άλλοτε στενού συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου δεν έμεινε ασχολίαστη. Για του λόγου το αληθές, πληροφορούμαι ότι ο ίδιος ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν το άφησε να πέσει κάτω και μάλιστα εκθείασε τον Λαμπρινίδη.

Χθες συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την υιοθέτηση της ευρωπαϊκής στρατηγικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δέκα μήνες αφότου ο Λαμπρινίδης ανέλαβε καθήκοντα. Εξού και οι υπουργοί Εξωτερικών της Σουηδίας, της Αυστρίας, της Σλοβενίας, της Ολλανδίας είπαν τα καλύτερα για τον εν λόγω, τον οποίο γνωρίζουν προσωπικά, άλλοι από τις ημέρες του στο ΥΠΕΞ και άλλοι από τη θητεία του στην Ευρωβουλή. Γενναιόδωρος ήταν και ο Βενιζέλος, ο οποίος μαθαίνω ότι συνεχάρη την εκπρόσωπο της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική Κάθριν Αστον για την επιλογή και για το έργο του Λαμπρινίδη. Οπως το έθεσε, «συγχαρητήρια και αντικειμενικά και ως Ελλην». Σημειώνω ότι νωρίτερα ο νυν και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών τα είπαν κατ’ ιδίαν.

Οι πέντε δήμαρχοι ξαναχτυπούν

Σας είχα εκφράσει  τις υποψίες μου ότι το γεύμα που είχαν τις προάλλες στο Χίλτον οι πέντε δήμαρχοι που στο παρελθόν είχαν αναλάβει και πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση της Κεντροαριστεράς δεν ήταν τυχαίο και ότι σύντομα θα εκδηλωνόταν κάποια πρωτοβουλία τους με αυτοδιοικητική χροιά. Τελικά δικαιώθηκα, καθώς χθες οι Γιώργος Καμίνης (Αθήνα, αριστερά στη φωτογραφία), Γιάννης Μπουτάρης (Θεσσαλονίκη, δεξιά στη φωτογραφία), Γιάννης Δημαράς (Πάτρα), Πάνος Σκοτινιώτης (Βόλος) και Φίλιππος Φίλιος (Ιωάννινα) προχώρησαν σε δημόσια παρέμβαση με την οποία παίρνουν αποστάσεις από τις αποφάσεις της κυβέρνησης για τη Δημοτική Αστυνομία και τους σχολικούς φύλακες, ενώ αφήνουν αιχμές για τους θερμοκέφαλους δημάρχους και τους συνδικαλιστές. Αλλά αυτή είναι μόνο η αρχή. Το αναφέρω επειδή πληροφορούμαι ότι οσονούπω οι πέντε θα αρχίσουν κοινά προγράμματα κοινωνικής πολιτικής, ενώ θα συνεργαστούν για την εύρεση νέων τρόπων χρηματοδότησης από τα κοινοτικά προγράμματα. Το ενδιαφέρον είναι ότι θα προχωρήσουν και σε νομοθετικές προτάσεις για ένα νέο μοντέλο διοίκησης. Στόχος τους είναι να θέσουν μια νέα ατζέντα συζήτησης στις σχέσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την κυβέρνηση.

Οι πέντε βρίσκονται συνεχώς σε ανοικτή γραμμή επικοινωνίας. Μου λένε, όμως, ότι ένα από τα στοιχήματά τους είναι να μην παρακάμψουν την ΚΕΔΕ. Αντιθέτως, θέλουν να λειτουργήσουν υποβοηθητικά στο έργο της. Το σημειώνω επειδή δεν έχουν και πολλές συμπάθειες στους κόλπους της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδος. Δεν μου κάνει εντύπωση, αφού είχαν αρνηθεί να συμμετάσχουν σε επιλογές που θεώρησαν ακραίες, όπως το κλείσιμο των δήμων της χώρας.

Αλλα είπε και άλλα έκανε

Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Οι κακοί λογαριασμοί το αντίστροφο. Δεν θέλω να προκαταλάβω το μέλλον της προσωπικής σχέσης του Βαγγέλη Βενιζέλου με τον σκοπιανό ομόλογό του αλλά, αν κρίνω από όσα έγιναν χθες, η σχέση τερματίστηκε εν τη γενέσει της. Εξηγούμαι: η συνάντηση είχε κλειστεί μερικές ημέρες πριν, καθώς εκρίθη ότι το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ ήταν μια καλή ευκαιρία για να γνωρίσει ο Βενιζέλος τον Νίκολα Πόποσκι. Η απόφαση δεν ήταν ανεξάρτητη από την απαντητική επιστολή που απηύθυνε ο Αντώνης Σαμαράς στον σκοπιανό ομόλογό του και στην οποία ο έλληνας Πρωθυπουργός απορρίπτει την πρόταση του Ν. Γκρούεφσκι για παράλληλη διαπραγμάτευση σε πολιτικό επίπεδο για το ζήτημα της ονομασίας. Σημειωτέον ότι η σκοπιανή πλευρά δεν έδωσε στη δημοσιότητα ολόκληρη την επιστολή Σαμαρά. Αντ’ αυτού διέρρευσε επιλεκτικά τα σημεία που κάνουν την ελληνική πλευρά να φαίνεται αδιάλλακτη.

Το ίδιο περίπου συνέβη και στην περίπτωση Βενιζέλου – Πόποσκι. Οι δύο υπουργοί Εξωτερικών συναντήθηκαν χθες το πρωί στα κτίρια της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες. Οπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις, είχαν συμφωνήσει και στο κείμενο ανακοίνωσης που θα έβγαινε προς τα έξω. Το πρόβλημα είναι ότι η συμφωνία δεν τηρήθηκε. Κάπως έτσι, απέναντι στη στεγνή και λιτή ανακοίνωση του ελληνικού ΥΠΕΞ, το σκοπιανό υπουργείο αναφέρει ότι «συζητήθηκαν οι διαφορετικές αντιλήψεις για την πολιτική προτεραιότητα που δίνουν οι δύο πλευρές στην επίλυση της διένεξης για το όνομα, καθώς και οι συνέπειες του χρέους και της οικονομικής κρίσης σε διμερές και περιφερειακό επίπεδο». Κοινώς, ξέφυγαν. Πάντως, κάτι ήξεραν στην Βασιλίσσης Σοφίας που, όπως πληροφορούμαι, δεν επέτρεψαν να βγει κοινή φωτογραφία του Βενιζέλου με τον Πόποσκι. Τουλάχιστον, ο σκοπιανός υπουργός δεν θα μπορεί να την επιδεικνύει και να κορδώνεται…