[Μικροπολιτικός] Πρώτο πιάτο Βερολίνο, δεύτερο σφυρίδα

Το «όλοι οι άνθρωποι του προέδρου» μου θύμισε η χθεσινή επίσκεψη-αστραπή του αμερικανού υπουργού Οικονομικών στην Αθήνα. Αυτό επειδή στο αμερικανικό κλιμάκιο πράγματι βρέθηκαν όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου Ομπάμα. Εξηγούμαι: εκτός από τον Τζακ Λιου, στην αποστολή συμμετείχαν η αναπληρώτρια υπουργός Οικονομικών Λαέλ Μπρέιναρντ και ο υφυπουργός Οικονομικών Κρίστοφερ Σμαρτ.

Η σύνθεση της αποστολής έχει τη σημασία της καθώς, εκτός από τον Λιου, ο οποίος είναι άγνωστος στην ελληνική πλευρά, η Μπρέιναρντ και ο Σμαρτ έχουν έρθει ξανά στην Αθήνα για επαφές με έλληνες αξιωματούχους. Η πρώτη μάλιστα είναι ο άνθρωπος «ειδικών αποστολών» του Ομπάμα σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Εξού και δεν μου κάνει εντύπωση που πληροφορούμαι ότι βρίσκεται σε ανοικτή γραμμή με τον Γιάννη Στουρνάρα.

Ανταποκρινόμενος στο πρωτόκολλο, πάντως, ο Στουρνάρας υποδέχθηκε το αμερικανικό κλιμάκιο στο γραφείο του στον έκτο όροφο του κτιρίου της οδού Νίκης σε πλήρη σύνθεση. Δηλαδή, παρέταξε ενώπιον των Αμερικανών τους υφυπουργούς του καθώς και τους γενικούς γραμματείς του, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Χάρης Θεοχάρης.

Κατόπιν παρουσίασε το πρόγραμμα και τα επόμενα ορόσημα. Κάποια στιγμή είπε κάτι σε στυλ «ακόμη και αν εμείς και οι άλλες χώρες που έχουν μπει σε προγράμματα τα κάνουμε όλα καλά, δεν σημαίνει ότι η ευρωζώνη έχει λύσει τα προβλήματά της με τη ρευστότητα και την ανάπτυξη». Εκτιμώ ότι ο Στουρνάρας τα είπε αυτά για να προκαλέσει τον Λιου. Δεν αποτελεί μυστικό ότι οι Αμερικανοί διαφωνούν με τη συνταγή της λιτότητας που επιβάλλεται από το Βερολίνο. Πάντως, καλό είναι να τους έχουμε από κοντά ενόψει της συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΝΤ για την Ελλάδα στις 29 Ιουλίου.

Μένω στον Αμερικανό, ο οποίος στη συνέχεια είχε ημίωρο τετ α τετ με τον Πρωθυπουργό στο Μουσείο της Ακρόπολης. Το ενδιαφέρον είναι ότι στο γεύμα που ακολούθησε ο Αντώνης Σαμαράς έκανε εκτενή εισαγωγή για την ιστορία του Μουσείου και το πώς ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε το σχετικό πρότζεκτ. Μαθαίνω ότι ενημέρωσε τον αμερικανό υπουργό ακόμη και για το πόσους επισκέπτες δέχεται και αν… βγάζει τα λεφτά του. Οσο για τον Λιου, θυμήθηκε ότι ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 25 ετών ως υπεύθυνος Οικονομικών και Προϋπολογισμού του δημάρχου της Βοστώνης. Ο Σαμαράς πάντως προχώρησε και σε ανάλυση για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, στην Αίγυπτο και στη Συρία.

Παρόντες από την ελληνική πλευρά, εκτός από τον Πρωθυπουργό  και τον υπουργό Οικονομικών, ήταν ακόμη οι Πάνος Παναγιωτόπουλος, Χρήστος Σταϊκούρας, Γιώργος Μαυραγάνης, Χρύσανθος Λαζαρίδης και ο διευθυντής του Μουσείου Δημήτρης Παντερμαλής, ο οποίος έκανε και την ξενάγηση στον Σαμαρά και στον Λιου.

Το μενού ήταν ελληνικό και λιτό. Εφαγαν μια κρητική σαλάτα στην αρχή και κατόπιν σφυρίδα με λαχανικά, συνοδεία λευκού κρασιού. Το επιδόρπιο ήταν γλυκό του κουταλιού με παστέλι.

Πρώην και νυν
και επόμενοι

Βουνό με βουνό δεν σμίγει. Το να σμίξουν παπανδρεϊκοί με βενιζελικούς, από την άλλη, δεν είναι τόσο σπάνιο. Το σπάνιο είναι να βρεθούν σε ευρωπαϊκή συνάντηση. Πόσω μάλλον όταν ο ένας κατέχει το αξίωμα που είχε ο άλλος δύο χρόνια νωρίτερα. Αναφέρομαι στον Βαγγέλη Βενιζέλο και στον Σταύρο Λαμπρινίδη, καθώς πληροφορούμαι ότι αμφότεροι θα βρεθούν σήμερα στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες, όπου θα συσκεφθούν οι 27 υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τι δουλειά έχει εκεί ο Λαμπρινίδης; Στην ατζέντα του Συμβουλίου βρίσκονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θυμίζω ότι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών είναι εδώ και δέκα μήνες ο ειδικός εκπρόσωπος της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα με αρμοδιότητα για ολόκληρο τον κόσμο. Δεδομένου ότι είναι το πιο υψηλόβαθμο στέλεχος μετά την Κάθριν Αστον στην Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης της ΕΕ, θα είναι ο άνθρωπος που θα ενημερώσει σχετικά τους 27 υπουργούς. Υπόσχομαι να επανέλθω με πλήρες ρεπορτάζ.

Παρέμβαση για την ΑΟΖ

Μπορεί η δημόσια συζήτηση για το ζήτημα της ΑΟΖ να ατόνησε μετά την απόφαση της κυβέρνησης να μην προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες που θα μπορούσαν να βάλουν τη χώρα σε σοβαρές περιπέτειες στο Αιγαίο και όχι μόνο. Ο διάλογος όμως δεν έχει σταματήσει στο παρασκήνιο και στους κύκλους των ειδικών. Οι πιο ειδικοί από αυτούς προχωρούν σε δημόσιες παρεμβάσεις. Οπως ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης (φωτογραφία), ο οποίος στο νέο του βιβλίο «Η ΑΟΖ και το Διεθνές Δίκαιο» (Εκδ. Παπαζήση) παραδέχεται μεν ότι η ΑΟΖ σε σχέση με την υφαλοκρηπίδα έχει προστιθέμενη αξία ως ζώνη, ωστόσο, επιμένει ότι αυτό που συμφέρει την Ελλάδα σε αυτή τη φάση είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και η οριοθέτηση ΑΟΖ «όταν οι πολιτικές συνθήκες το επιτρέψουν». Υπενθυμίζει δε ότι λόγω γεωγραφικών συνθηκών, της οριοθέτησης θα πρέπει να προηγηθεί συμφωνία. Οπως το θέτει, «η Ελλάδα στερείται της δυνατότητας να απολαμβάνει ΑΟΖ στην πλήρη έκτασή της (200 ναυτικά μίλια), καθώς οι θάλασσες που την περιβάλλουν είναι χωρικά περιορισμένες και τα δικαιώματά της επικαλύπτονται από αντίστοιχα δικαιώματα αντικείμενων ή γειτονικών κρατών, κατά συνέπεια είναι απαραίτητη η οριοθέτηση σε συμφωνία με τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη». Οπου ενδιαφερόμενα μέρη, συμπληρώνετε κατά βούληση Τουρκία, Αλβανία και πάει λέγοντας…