[Προβολείς] Καλή αντάμωση στα παρατράγουδα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Να το ομολογήσουμε. Εχει αρχίσει και μας αρέσει, όπως δεν μας άρεσε ποτέ, η Βουλή. Εχουμε αρχίσει να νιώθουμε αυτήν την άγρια δίψα για το ευτελές και το κτηνώδες. Την παλιά δίψα για ένα θέαμα, το οποίο απολαμβάνει κανείς μόνο ως ωμή επιβεβαίωση της ανωτερότητάς του έναντι του θιάσου.
Ως τέτοια καθιερώνεται πια η Βουλή. Ως θέατρο όπου κατακρεουργούνται οι κανόνες. Οχι μόνο του κοινοβουλευτισμού. Ολοι οι κανόνες της οργανωμένης (μπαίνει κανείς στον πειρασμό να πει «πολιτισμένης») συμβίωσης.
Να το ομολογήσουμε τώρα που ίσως προλαβαίνουμε. Κρυφογελάμε λιγάκι με το αποτρόπαιο. Με τον χουλιγκανίσκο που φαντασιώνεται φισεκλίκια επαναστάτη, την μπουζουκομαντάμ που «κάνει ζημιές» στα ορεινά, τον νεάντερταλ του νεοναζισμού. Τους συνηθίζουμε σιγά σιγά, ως μιντιακά φαινόμενα. Ως ήρωες του trash.
Λένε κάποιοι ότι την κοινή γνώμη δεν την αγγίζουν όλα αυτά. Η χιλιοτραγουδισμένη σιωπηλή πλειοψηφία εκφράζει άλαλη τον αποτροπιασμό της. Εχει, λένε, πιο σοβαρά πράγματα να ασχοληθεί.
Ομως η κοινωνία δεν είναι μεταφυσικό υποκείμενο. Μολύνεται από την τοξική ρητορική του εμφυλίου. Εξοικειώνεται με τους γηπεδικούς τρόπους. Αυτό που σήμερα μαγνητίζει το βλέμμα μας ως ακρότητα, σταδιακά απενεχοποιείται. Δικαιώνεται διά της επαναλήψεως. Αυτός που σήμερα ασχημονεί στο Κοινοβούλιο, αποχαλινώνει τους θεατές του και θα τους δει αύριο να στήνουν μικρά γουναράδικα, σε δήμους και περιφέρειες.
Σε δέκα μήνες θα ρίξουμε – όσοι ρίξουμε – «χαλαρή» ψήφο για την τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν είναι νωρίς για να προβλέψουμε πώς τελειώνει το έργο. Θίασος γίνεται η πλατεία.
Google news
