H καλή σχέση των Βέλγων με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ξεκινά από πολύ παλιά, από την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Λίγο πριν εισβάλουν οι Γερμανοί στις Βρυξέλλες οι δημοσιογράφοι της βελγικής ραδιοφωνίας κατέστρεψαν τους πομπούς για να μην πέσουν στα εχθρικά χέρια. Την ίδια στιγμή ένα σημαντικό τμήμα των βελγικών εφημερίδων της εποχής υμνούσε τον Χίτλερ.
Σήμερα υπάρχουν δύο κρατικές ραδιοτηλεοράσεις στο Βέλγιο, η γαλλόφωνη RTBF και η ολλανδόφωνη VRT. Απασχολούν περί τα 2.000 άτομα η καθεμία, έχουν συνολικό ετήσιο προϋπολογισμό της τάξης των 600 εκατ. ευρώ, έκαστη εξ αυτών απευθύνεται σε ένα κοινό περίπου 6 εκατ. ατόμων και χρηματοδοτούνται κατά 70% με δημόσιο χρήμα και κατά 30% από τα έσοδα των διαφημίσεων. Τα Διοικητικά Συμβούλια των κρατικών μέσων ενημέρωσης αλλάζουν κάθε φορά που γίνονται εκλογές και ο αριθμός των συμβούλων που διορίζει το κάθε κόμμα εξαρτάται από την εκλογική του δύναμη. Εποπτεύονται από δύο κυβερνητικούς επιτρόπους, αλλά τη βασική ευθύνη της λειτουργίας τους φέρουν οι δύο διευθύνοντες σύμβουλοι, των οποίων η θητεία συνήθως είναι δεκαετής.
Σύμφωνα με το καταστατικό, αλλά και τον κώδικα δεοντολογίας της, η βελγική κρατική ραδιοτηλεόραση οφείλει να είναι αντικειμενική, πλουραλιστική και να προστατεύει όλες τις ιδεολογικές και φιλοσοφικές τάσεις. Αν δεν το καταφέρνει τότε κινδυνεύει με περικοπές στη χρηματοδότησή της. Οφείλει επίσης να προάγει τον πολιτισμό, να προβάλλει όλα τα καλλιτεχνικά ρεύματα και να αντιτίθεται σε οποιαδήποτε δημόσια πρόκληση ρατσιστικής βίας. Με αφορμή την τελευταία προτροπή, η γαλλόφωνη κρατική ραδιοτηλεόραση αρνείται να δώσει βήμα στον αρχηγό του ακροδεξιού κόμματος της (ολλανδόφωνης) Φλάνδρας, παρά το γεγονός ότι αυτό κέρδισε την πρώτη θέση στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές.
Τα βελγικά κρατικά κανάλια οφείλουν κατά τεκμήριο να μεταδίδουν τις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Υπάρχει ωστόσο μια επιτροπή που αν κρίνει ότι μια κυβερνητική ανακοίνωση είναι προπαγανδιστική μπορεί να επιβάλει οικονομικές και άλλες κυρώσεις. Επίσης, με βάση έναν νόμο της δεκαετίας του 1980, η κρατική ραδιοτηλεόραση υποχρεούται να αποδίδει το 3% των εσόδων της από τις διαφημίσεις σε ένα ειδικό ταμείο που αφορά την ενίσχυση του γραπτού Τύπου.
Εξαιρετικά μεγάλη σημασία αποδίδει η βελγική τηλεόραση στην ανεξαρτησία των δημοσιογράφων της, οι οποίοι επιτρέπεται να λαμβάνουν εντολές μόνο από τους προϊσταμένους τους ενώ απαγορεύεται να λαμβάνουν δώρα. Εξάλλου, αν ένας δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης κατέβει υποψήφιος στις εκλογές ή εργαστεί σε γραφείο Τύπου πολιτικού προσώπου ή υπουργείου απομακρύνεται άμεσα από την συντακτική ομάδα και στην περίπτωση που επιστρέψει δεν μπορεί να κάνει πολιτικό, οικονομικό ή κοινωνικό ρεπορτάζ για διάστημα που μπορεί να φθάσει τα δύο χρόνια.
Ως προς τους μισθούς, τέλος, που κατά τεκμήριο δεν είναι ανακοινώσιμοι, ένας εκ των παρουσιαστών του μεσημβρινού δελτίου ειδήσεων της RTBF δήλωσε προ ημερών ότι λαμβάνει καθαρά περί τα 3.000 ευρώ μηνιαίως, ενώ ο παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων με δημοσιογραφική εμπειρία 20 ετών λαμβάνει περί τα 5.500 ευρώ τον μήνα. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες οι αντίστοιχοι μισθοί είναι περίπου τριπλάσιοι, αλλά στο Βέλγιο – σε αντίθεση με άλλες χώρες – οι δημοσιογράφοι της κρατικής ραδιοτηλεόρασης έχουν μόνιμη σχέση εργασίας.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά 
Google news
