[Διαστάσεις] Εννέα κόμμα τέσσερα τοις εκατό

Ηταν γύρω στις 6.30 το απόγευμα της Δευτέρας όταν οι τρεις δικαστίνες επέστρεψαν στην έδρα ύστερα από διαβουλεύσεις επτά ωρών για να ανακοινώσουν την ετυμηγορία. Δεκάδες κινητά τηλέφωνα απαθανάτιζαν την πρόεδρο Τζούλια Τούρι ενώ διάβαζε, αυστηρή αλλά και εμφανώς συγκινημένη, την απόφαση: «Ενοχος!» Υστερα από πενήντα φορτισμένες συνεδριάσεις που διήρκεσαν 27 μήνες, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι καταδικάστηκε σε επταετή κάθειρξη για πληρωμένο σεξ με ανήλικη και κατάχρηση εξουσίας. Οι έμπειρες δικαστίνες δεν δέχθηκαν τα γελοία επιχειρήματα της υπεράσπισης, που ούτε σε παρωδία δίκης για μια σχολική παράσταση δεν θα μπορούσαν να σταθούν. Και καταδίκασαν τον πρώην πρωθυπουργό σε ποινή μεγαλύτερη κι από εκείνη που είχε ζητήσει η εισαγγελέας, η Ιλντα Μποκασίνι, που αφού τα έβαλε με τους μαφιόζους της Σικελίας και τους τρομοκράτες των Ερυθρών Ταξιαρχιών, δεν θα μπορούσε βέβαια να υποκύψει στις απειλές και τους εκβιασμούς του Μπερλουσκόνι και των εφημερίδων του.

Δυόμισι ώρες αργότερα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε τη σύνθεση της νέας δικομματικής ελληνικής κυβέρνησης. Μάθαμε έτσι, ανάμεσα σε άλλα βαρύγδουπα, ότι οι δύο εταίροι είχαν αποφασίσει να αναθέσουν μια θέση αναπληρωτή υπουργού και δύο υφυπουργεία σε τρεις γυναίκες. Μαζί με την υπουργό Τουρισμού που κρίθηκε άξια να παραμείνει στη θέση της, μας κάνουν τέσσερις γυναίκες σε ένα κυβερνητικό σχήμα με 42 μέλη. Το ποσοστό μπορεί να είναι μικρό (9,4%), αλλά η ισορροπία είναι τέλεια, δύο γυναίκες από κάθε κόμμα, κάτι που μπορεί ασφαλώς να ερμηνευθεί και ως μια συμβολική νίκη του ΠΑΣΟΚ αφού, με βάση τα εκλογικά ποσοστά του περασμένου Ιουνίου, του αντιστοιχούσε ακριβώς 1,17 γυναίκα στις τέσσερις. Αν μάλιστα ο Πρωθυπουργός δεν είχε την αξιοθαύμαστη ετοιμότητα να ορίσει τα μεσάνυχτα μια γυναίκα από τη δική του παράταξη στη θέση της Σοφίας Βούλτεψη – που δεν θα ανεχόταν βέβαια να είναι κάτω από έναν Αδωνη – η ανατροπή υπέρ του μικρότερου εταίρου θα ήταν πραγματικά σκανδαλώδης.

Δεν είμαι υπέρ των ποσοστώσεων. Δεν θεωρώ δηλαδή ότι θα έπρεπε σώνει και καλά το 30%, ας πούμε, των υπουργών να είναι  γυναίκες. Αδυνατώ όμως να δεχθώ ότι η αναλογία των δύο φύλων στη νέα κυβέρνηση είναι προϊόν μιας επιλογής με βάση τις ικανότητες, το μυαλό ή την τόλμη. Θεωρώ κορυφαία  την επιλογή του πρώην πρωθυπουργού της Ισπανίας Χοσέ Λουις Θαπατέρο να ορίσει στην πρώτη του κυβέρνηση οκτώ άνδρες και οκτώ γυναίκες – για να αυξήσει τις υπουργούς του κατά μία όταν επανεξελέγη. Και ήταν ασφαλώς η καταλληλότερη τιμωρία για τον άνθρωπο που γελοιοποίησε την Ιταλία να δει την καριέρα του ουσιαστικά να τερματίζεται από τρεις μαχητικές γυναίκες.

Οχι, δεν μιλώ για σύμβολα, μιλώ για την ουσία.