[Προεκτάσεις] Αφετηρία

Θα έχει το Αγιο Πνεύμα επίδραση στον δημόσιο βίο; Θα δείξει. Τα νέα δεδομένα στο πολιτικό τοπίο πάντως, παρότι ευμετάβλητα, συνιστούν νέα διανομή της τράπουλας.

Ο Σαμαράς διατήρησε κοινοβουλευτική στήριξη για την κυβέρνησή του, αλλά έχασε έναν εταίρο και αυτό μόνο επιτυχία δεν είναι. Από την κρίση βγαίνει ως παίκτης που κάνει ζαβολιές, για να περάσει το δικό του από την πίσω πόρτα. Επιπροσθέτως όλο το γάλα της διεθνούς συμπάθειας προς τις νέες προσπάθειες της χώρας χύθηκε και άντε τώρα να ξαναγεμίσει η καρδάρα από την αρχή.

Ο Κουβέλης ακολούθησε τον μόνο δρόμο που ο ίδιος είχε επιτρέψει στον εαυτό του να υπάρχει και στο επόμενο διάστημα θα δοκιμαστεί. Αν αντέξει, σε δεύτερο χρόνο θα μπορεί να αξιοποιήσει ότι δεν έριξε την κυβέρνηση, ούτε απειλεί να τη ρίξει, αλλά για λόγους συνέπειας και αξιοπρέπειας δεν μένει στο ίδιο τραπέζι με κάποιον που τον παρακάμπτει.

Ολα τα φώτα όμως πέφτουν στον Βενιζέλο. Εχει στα χέρια του μια νέα ευκαιρία και αν την αξιοποιήσει μπορεί να σταματήσει την κλεψύδρα του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι εύκολο, καθώς θα ταυτίζεται πλέον με τη ΝΔ στις δύσκολες αποφάσεις και αυτό δεν θα αρέσει στην κομματική βάση του. Αλλά δεν είναι θέμα ΠΑΣΟΚ, είναι θέμα της δικής του λειτουργίας.

 Θα ωφεληθεί αν αρνηθεί τον εαυτό του ως πρόσωπο που αυτοσυστήνεται για την πολιτική υπεροχή και την ισχύ του λόγου του. Η Θάτσερ έλεγε ότι «στην πολιτική το να είσαι ισχυρός είναι όπως το να είσαι κυρία – αν πρέπει να το λες δεν είσαι». Αν κινηθεί με αυτοσυγκράτηση, ως μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, χωρίς αλαζονεία και έφεση να καπελώνει τους πάντες, έχει τις προϋποθέσεις να ανακτήσει το ηγετικό προφίλ του ή να το διαμορφώσει εξαρχής. Αυτό μετράει στις εκλογές.

Πάντως στη νέα αφετηρία που διαμορφώνεται για όλους, όλα κρίνονται από τις νέες απαντήσεις που αναμένουν οι νέες ερωτήσεις. Πόσο θα αντέξει η συμπόρευση Σαμαρά – Βενιζέλου, άρα το προσδόκιμο της νέας κυβέρνησης; Πόσο μακριά βρίσκεται η σύγκλιση Τσίπρα – Κουβέλη, άρα η μεταβολή των συσχετισμών στην αντιπολίτευση; Πόσο θα αλλάξει το μοντέλο διακυβέρνησης και άρα κατά πόσο θα επιστρέψει το κέντρο βάρους των αποφάσεων στο Υπουργικό Συμβούλιο; Τελικά: πόσο απομακρύνθηκαν οι εκλογές;

Είναι σαν να ξέρεις τις απαντήσεις, αλλά να σου αλλάζουν συνεχώς τις ερωτήσεις. Και από αυτήν την άποψη, όπως έλεγε ο θρυλικός Λούις Αρμστρονγκ: «Αν είναι να ρωτάς φίλε, δεν θα μάθεις ποτέ».