[Προβολείς] Το σύνδρομο της σβούρας

2 λεπτά
Ναι, βέβαια. Εξυγίανση. Ολοι θέλουν την εξυγίανση. Την θέλουν εκείνοι που σήμερα υμνούν την ΕΡΤ ως φάρο ελεύθερης έκφρασης, ενώ μέχρι χθες την αναθεμάτιζαν ως ΥΕΝΕΔ. Την θέλουν και οι άλλοι που μέχρι χθες την όριζαν με τους κομματικούς τους στρατούς, ενώ σήμερα καμώνονται πως τη μεταρρυθμίζουν σκοτώνοντάς την.
Ολοι ομνύουν στην εξυγίανση. Ομως η εξυγίανση σημαίνει συρρίκνωση. Σημαίνει επανίδρυση χωρίς παράγοντες, πελάτες, συντακτοπατέρες. Σημαίνει απολύσεις. Για αυτό και την εξυγίανση θα την πολεμούσαν λυσσαλέα αυτοί που την επικαλούνται ως ρητορικό άλλοθι.
Ναι, βέβαια. Η αναδιάρθρωση δεν επιβάλλεται έτσι, εν μια νυκτί. Χρειάζεται σχέδιο, προγραμματισμός, αξιολόγηση, διαβούλευση. Χρειάζεται όλες αυτές τις θεσμικές αρετές που είναι αυτονόητες για μια κανονική δυτική χώρα. Αρετές για τις οποίες έχει ιστορικά αποδειχθεί ανίκανη η ελληνική Πολιτεία.
Η κρίση αυτή δεν είναι νέα. Εχει τη γενεαλογία της. Βρίσκει τον μακρινό της πρόγονο στην EΑΣ, στην Ολυμπιακή, στον ΟΣΕ. Και διατρέχει δύο γενιές ματαιώσεων. Είκοσι χρόνια διαδοχικών επιβεβαιώσεων ότι η ελληνική διοίκηση αδυνατεί να αναδιαρθρώσει τον εαυτό της. Οτι το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να σκοτώσει το τέρας που εξέθρεψε.
Και όμως. Το τέρας αυτό πέθανε από χρέη. Κανείς δεν φαίνεται ακόμη ικανός να αναλάβει το κόστος της ταφής του.
Τρία χρόνια τώρα η χρεοκοπημένη Πολιτεία εξυγιαίνεται υποτροπιάζοντας. Κινείται σαν σβούρα γύρω από τον εαυτό της. Ούτε μπρος, ούτε πίσω. Μόνο γυρνάει στην ίδια ιλιγγιώδη ακινησία.













