λήμματα

Αναβολή. Την Πέμπτη 30 Μαΐου 2013 ήταν να δικαστεί ο Μάκης (ένας είναι ο Μάκης) για την υπόθεση που σχετίζεται με την εμπλοκή του στα της ΑΕΚ. Φυσικά η εκδίκαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για ακόμη μία φορά (δέκατη, ενδέκατη, θα σας γελάσω…). Προτείνω να δεχθούμε ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων που εμφανίζονται ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης: αυτοί που τελικώς, έστω και με τα χίλια ζόρια, δικάζονται, και αυτοί που εσαεί πρόκειται να δικαστούν. Στη χορεία των δεύτερων κορυφαίος αναδεικνύεται, με το σπαθί αλλά και με το κομπολόι του, ο Μάκης.

Αφρική. «Η σκόνη της Σαχάρας είναι μεταφερόμενη αλλά έχει και μεταφορική ισχύ. Επιχειρήσατε να την ερμηνεύσετε ως έλευση της Αφρικής στην Ελλάδα. Για μένα, αντίθετα, είναι μια κλήση, ένα “κάλεσμα”, όπως θα ‘λεγαν οι επαναστατικές δυνάμεις της Μεταπολίτευσης, της Αφρικής προς την Ελλάδα. Η Μαύρη Ηπειρος, που φιλοξενεί χιλιάδες Ελληνες όπως εγώ, απευθύνεται στην πατρίδα μας και της λέει: “Αυτές τις δύσκολες ώρες που περνάς, να μην ξεχνάς: είμαι εδώ για σένα και για τα παιδιά σου. Ειδικώς τα τελευταία πρέπει να ξέρουν ότι δεν υπάρχει μόνο η Γερμανία του Σόιμπλε, της Μέρκελ και των γεγηρακότων αποταμιευτών. Υπάρχουν αλλού τόποι που, άσχετα με τις τρέχουσες συγκυρίες ή και εξαιτίας τους, αποζητούν τον δυναμισμό, την ορμή και – γιατί όχι; – τον δημιουργικό τυχοδιωκτισμό του Ελληνα”. Ενας τέτοιος τόπος είναι η Αφρική. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι δεν προσφέρεται και τόσο για θηρευτές έτοιμων θέσεων εργασίας όσο για δημιουργούς θέσεων εργασίας για τον εαυτό τους και τους άλλους. Εδώ, δηλαδή, μετρούν λιγότερο τα τυπικά προσόντα που φέρει κανείς και περισσότερο τα ουσιαστικά προσόντα που αποδεικνύει εμπράκτως. Επομένως: όσοι τολμηροί προσέλθετε! Πόσω μάλλον που το ελληνικό πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, θα είναι πάντα εδώ, ασχέτως της μορφής που θα έχει η επόμενη ημέρα μετά την κρίση ή την καταστροφή που ζει η χώρα. Διότι το ελληνικό πρόβλημα είναι ένα πρόβλημα μεταξύ Ελλάδας (μικρής, μεγάλης, “πτωχής και τιμίας” ή “ισχυρής”) και Ελλήνων (αστών, ψευδοαστών, αντιαστών, δεξιών και αριστερών) από συστάσεως του κράτους. Δυστυχώς!». (Από επιστολή αναγνώστη της στήλης, κατοίκου Κέιπ Τάουν).

Βορράς. Οι άνεμοι έχουν προέλευση και διεύθυνση. Εχουν, όμως, και φίλους. Οπως φίλους έχει, π.χ., και ο σιδηρόδρομος. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του ατόμου να επιλέγει τους φίλους του, αλλά και να συγκροτεί με άλλα άτομα ενώσεις προσώπων (σωματεία, σύλλογοι κ.ά.) με μείζονα σκοπό την προάσπιση των φίλων του. Γι’ αυτό δεν εκπλήσσει η ανακοίνωση του ομίλου Φίλοι του Μελτεμιού, όπου επισημαίνονται οι αρνητικές επιπτώσεις από την απουσία του ανέμου τον τελευταίο χρόνο στο Λεκανοπέδιο. Αναφέρεται ότι η εξαφάνιση του μελτεμιού είναι ο καθοριστικός παράγοντας, σε συνδυασμό με την καταστροφή του οικοσυστήματος της Πάρνηθας, για τη δημιουργία προϋποθέσεων που ευνοούν τη μεταφορά σκόνης από τη Σαχάρα. Χρειάζεται να υπενθυμίσουμε ότι το μελτέμι, ο αρχαίος ετησίας, είναι επισήμως γνωστό ως «βορειοανατολικός άνεμος»;

διαδηλωτές. Είναι λιγοστοί αλλά πραγματικοί. Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης είναι αποκαλυπτικά: 796 διαδηλώσεις στην Αθήνα το 2012 με μέγιστο αριθμό συμμετεχόντων 200 άτομα! Το θέμα, όμως, δεν είναι οι διαδηλωτές. Είναι οι ίδιες οι διαδηλώσεις. Η διαδήλωση έχει τεράστιο συμβολικό βάρος. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι ισχυρίζονται ότι ζούμε στο Συμβολιστάν. Ευλόγως συμπεραίνει κανείς ότι η τύχη των διαδηλώσεων περνά από το ριζικό ξεκαθάρισμα των εννοιών: τι είναι συμβολικό και τι πραγματικό; Ερώτημα: μπορεί να χαρακτηριστεί οχλούσα μια συμβολική δραστηριότητα στην οποία εμπλέκονται έστω και ελάχιστοι πραγματικοί άνθρωποι; Αυτό και άλλα παρόμοια.

Σκόνη. «Η περίπτωση της αφρικανικής σκόνης δεν είναι τόσο απλή όσο θέλετε να την εμφανίσετε. Περικλείει έναν συμβολισμό που δεν επιτρέπεται να περάσει απαρατήρητος. Η σκόνη της Σαχάρας μοιάζει με συστηματική πολιορκία, με επίμονο φλερτ, με βουβή ερωτική εξομολόγηση μιας ολόκληρης ηπείρου προς το λίκνο του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Γίνεται να το αγνοήσουμε αυτό; Βεβαίως, θα βρεθούν κάποιοι κακόπιστοι για να πουν ότι η σκόνη μάς επισκέπτεται με τέτοια εμμονή, έχει σχεδόν εγκατασταθεί εδώ, επειδή, κατά το “άβυσσος άβυσσον…”, “έρημος έρημον επικαλείται”. Αυτοί, όμως, τη δουλειά τους κάνουν. Επιχειρούν να υπονομεύσουν, με τη μέθοδο της λοιδορίας, το ηθικό μιας ολόκληρης κοινωνίας και ενός ολόκληρου έθνους. Ας τους απαντήσουμε με την περιφρόνησή μας». (Από επιστολή έτερου αναγνώστη της στήλης, κατοίκου Μελιγαλά.)