[Προεκτάσεις] Ανέκδοτα

Σε έναν επαρχιακό δρόμο στην περιοχή των Σφακίων στην Κρήτη υπάρχει η εξής πινακίδα δημόσιας υπηρεσίας: «Απαγορεύεται να πυροβολείτε τις πινακίδες». Δεν απαγορεύει τους πυροβολισμούς γενικώς – αφορά μόνο τις πινακίδες. Τώρα παρόμοια ταμπέλα βάζουν και στη Βουλή. Δεν απαγορεύεται η οπλοφορία των βουλευτών. Απλώς δεν μπορούν να παίρνουν τα όπλα τους στην αίθουσα. Στο προαύλιο μπορούν αν θέλουν να κάνουν και σκοποβολή.

Το εντυπωσιακό εν προκειμένω δεν είναι ότι απαγορεύεται η είσοδος των κουμπουροφόρων. Είναι ότι μέχρι τώρα ΔΕΝ απαγορευόταν. Και εξίσου εντυπωσιακή είναι η αποκάλυψη ότι πολλοί βουλευτές οπλοφορούν. Συνέβαινε στα Κοινοβούλια των χωρών που προέκυψαν από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, τον καιρό των εμφυλίων τους. Συμβαίνει και σήμερα σε τριτοκοσμικές «Δημοκρατίες». Ισως και παλαιότερα στην ελληνική Βουλή. Π.χ. ο καθηγητής Διαμαντής Πεπελάσης διηγείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου τού έλεγε το 1960 ότι ως επισκέπτης της Βουλής εντυπωσιάστηκε από τον… Κ. Μητσοτάκη που «ανέβαινε στο βήμα με το πιστόλι στην κωλότσεπη». Αλλά αυτά είναι αδιανόητα για χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το 2013.

Αν είναι δυνατόν να δεχθεί κανείς ότι συμβιβάζεται με την κοινοβουλευτική τάξη βουλευτές να οπλοφορούν την ώρα που συζητούν και ψηφίζουν νόμους. Ή, ακόμη χειρότερα, να φανταστεί τους χρυσαυγίτες που μπήκαν στη Βουλή να επιδεικνύουν τον οπλισμό τους σαν μπράβοι. Η ίδια η διαπίστωση ότι βουλευτές κυκλοφορούν ανάμεσά μας οπλισμένοι είναι ανατριχιαστική. «Νομίμως», λέει. «Νομίμως» στην περίπτωση των βουλευτών δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Οποιος ζητάει άδεια την παίρνει, χωρίς να εξετάζεται καν η ψυχική του κατάσταση. Συνεπώς το «νομίμως» μπάζει.

Πέραν αυτού, για ποιον λόγο να οπλοφορεί ένας «εκπρόσωπος του λαού»; Τι ακριβώς του προσφέρει ένα πιστόλι; Αυτοάμυνα; Δεν είναι γνωστό κανένα περιστατικό στο οποίο βουλευτής να κινδύνευε και χάρη στο όπλο που κουβαλούσε να υπερασπίστηκε τον εαυτό του. Και εν πάση περιπτώσει, ποιος θα ψήφιζε κάποιον αν ήξερε ότι την ώρα που του μιλάει οπλοφορεί;

Κακά τα ψέματα. Βουλή στην οποία από τη μια ο πρόεδρος προσπαθεί να εμποδίσει τους βουλευτές να κάνουν την Ολομέλεια σκοπευτήριο και από την άλλη ο αντιπρόεδρος υπενθυμίζει στις βουλευτίνες ότι το βήμα δεν προσφέρεται για επίδειξη θερινής κοκεταρίας, δεν είναι «ναός της Δημοκρατίας». Ο κοινοβουλευτισμός υπηρετείται από έναν συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου και πολιτικού – καμιά σχέση με πιστολάδες και μοντέλες. Τα υπόλοιπα είναι πολιτικά ανέκδοτα. Αλλά, δυστυχώς, όπως είχε πει ο Ερρίκος Ζ’ της Αγγλίας: «Το πρόβλημα με τα πολιτικά ανέκδοτα είναι ότι εκλέγονται».