[Προβολείς] Το καρφιτσάκι

Ηταν θέμα χρόνου να σκοτώσει ο πρώτος μαυροφορεμένος «εθνικιστής» το κορίτσι του. Γιατί τα κορίτσια τα έχεις πρόχειρα, ενώ τους Πακιστανούς πρέπει να τους γυρεύεις αξημέρωτα σε στενωπούς κι άδειες πλατείες. Το είχαμε επισημάνει εγκαίρως. Οι μόνες που μπορούν να σώσουν την κατάσταση είναι οι γυναίκες. Οχι οι σιτεμένες που βλέπω με τα σημαιάκια και τον μαίανδρο αλλά οι νεότερες, αυτές που μπορούν να ξεφουσκώσουν το σεξαπίλ των φουσκωτών με ένα τόσο δα καρφιτσάκι. Ποιος τους το πήρε κι έπεσαν ανυποψίαστες σε τέτοιες αγκαλιές;

Εγώ λέω ότι εμείς φταίμε που αφοπλίστηκαν συστηματικά και με τον νόμο. Νόμος είναι το δίκιο του άξεστου. Αυτού που προπαγανδίζει τη θηλυκή παθητικότητα, τις αρετές του καφασωτού, τη σαγήνη του (μετά συγχωρήσεως) ξέκωλου, τη λατρεία του αρσενικού στερεοτύπου, την άτακτη υποχώρηση της αξιοπρέπειας των γυναικών. Παλιά το λέγαμε φεμινισμό, μετά όμως ήρθε το λάιφ στάιλ και μας το απαγόρευσε διά ροπάλου. Εν τω μεταξύ χαλαρώσαμε κι εμείς, πάψαμε πια να έχουμε έννομο συμφέρον, μας πήρε η μελαγχολία του χρόνου και μας έβγαλε σε άλλα, unisex λιμάνια. Πόσες βουλευτίνες, πόσες υπουργίνες, πόσες πρωθυπουργούς και πόσες πάπισσες έχει βγάλει αυτός ο κόσμος; Ούτε τόσες κι άλλες τόσες δεν φτάνουν για να σώσουν ένα κορίτσι από την ανδρική βία αν δεν το θέλουμε εμείς κι εκείνο.