Σας παραθέτω χωρίς σχόλια το SMS που έστειλε χθες ο Νίκος Φωτόπουλος (φωτογραφία) σε πρώην και νυν συντρόφους, με αφορμή τις σημερινές εκλογές στη ΔΕΗ για την ανάδειξη εκπροσώπων των εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιο της Επιχείρησης: «Φίλε Χ, αν χάσω θα πανηγυρίζει ο Αδαμίδης, και τα συστημικά κανάλια. Οι εφημερίδες τους την Παρασκευή (την ημέρα που θα πάω στον ανακριτή) θα γράφουν ότι οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ γύρισαν την πλάτη στον Φωτόπουλο. Σε παρακαλώ μην αφήσεις να γίνει αυτό. Σαν φίλος που ζήσαμε πολλά χρόνια μαζί ζητώ τη βοήθειά σου». Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ο Τσίπρας και η ΑΕΚ
Ποτέ δεν είναι αργά να κάνεις το σωστό πράγμα. Πολύ περισσότερο, ποτέ δεν είναι αργά να παραδεχθείς κάτι που σε πονάει. Αναφέρομαι στον Αλέξη Τσίπρα καθώς πληροφορούμαι ότι χθες, σε κλειστή συνάντηση στη Μεγάλη Βρεταννία, παραδέχθηκε ότι για χρόνια ο δογματισμός έπλεε στα χωρικά ύδατα της Αριστεράς…
ΑΥΤΑ ΣΤΟ ΓΕΥΜΑ που οργάνωσε το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο προς τιμήν του. Εκεί ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι είναι η πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία που ο δογματισμός άλλαξε στρατόπεδο και δεν χαρακτηρίζει την Αριστερά. Εκτός από το γεγονός ότι είναι η τρίτη φορά μέσα σε λίγες εβδομάδες που ο Τσίπρας συναντάται με επιχειρηματίες, στέκομαι στο ότι, όπως μαθαίνω, επεσήμανε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγιή επιχειρηματικότητα και ότι θέλει να διευκολύνει «την ιδιωτική πρωτοβουλία των παραγωγικών επενδύσεων που αναλαμβάνει επιχειρηματικό ρίσκο». Κατά τα λοιπά, σημείωσε ότι η χώρα κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση από την υπόλοιπη Ευρώπη. «Την ώρα που εμείς πουλάμε τα ασημικά σε άλλες χώρες, όπως στη Γαλλία, αυτά επιστρέφουν στους δήμους».
ΩΣ ΘΕΤΙΚΟ κρίνω, πάντως, το ξέσπασμα ρεαλισμού που είχε ενώπιον των επιχειρηματιών. Αυτό επειδή παραδέχτηκε πως «ούτε θέλουμε ούτε μπορούμε να γυρίσουμε στο 2009». Συμφωνώ.
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ όμως σας το κράτησα για το τέλος και αφορά τη φραστική αντιπαράθεση που είχε με τον Δημήτρη Μελισσανίδη, ο οποίος ήταν παρών στο γεύμα. Ο μοναδικός υποψήφιος αγοραστής του ΟΠΑΠ ζήτησε από τον Τσίπρα τον λόγο για τον οποίο του επιτίθεται για το ύψος του τιμήματος. Οπως υποστήριξε ο επιχειρηματίας, αυτό ανέρχεται σε 19 φορές τα κέρδη του Οργανισμού. Ο Τσίπρας επέμεινε ότι υπολογίζει την τιμή περίπου στο διπλάσιο των κερδών και σε κάθε περίπτωση «κάτω από τη χρηματιστηριακή του αξία». Τότε ο Μελισσανίδης υπονόησε ότι κάποιοι ανέβασαν τη χρηματιστηριακή αξία. «Δεν νομίζω να πιστεύετε ότι το κάναμε εμείς» μου λένε ότι ήταν η αντίδραση του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διευκρίνισε πως το θέμα δεν είναι προσωπικό.
Η ΕΝΤΑΣΗ μαθαίνω ότι αποκλιμακώθηκε με συζήτηση για το ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα για την ΑΕΚ. «Τι έχετε να πείτε για την ΑΕΚ που έπεσε κατηγορία;» ρώτησε ο Μελισσανίδης. «Να μας πείτε εσείς που την ρίξατε» απάντησε γελώντας ο Τσίπρας, αναφερόμενος προφανώς στην ιστορία του επιχειρηματία με την ομάδα. Πάλι καλά που υπάρχει και η μπάλα για να εκτονώνεται κάπου όλη αυτή η τεστοστερόνη…
Κινεζικές συμπάθειες
Στον περίπλοκο κόσμο της εξωτερικής πολιτικής ενίοτε υπάρχουν κάποια απλά αξιώματα. Οπως αυτό που θέλει τους ηγέτες να συναντούν πρώτα όσους θεωρούν φίλους και στη συνέχεια όσους τούς είναι από υποφερτοί ώς απολύτως αδιάφοροι. Το αναφέρω επειδή πληροφορούμαι ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα είναι ένας από τους πρώτους ευρωπαίους ηγέτες που θα έχουν συναντήσεις με τη νέα ηγεσία του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Μου λένε ότι ο Πρωθυπουργός θα ταξιδέψει για το Πεκίνο σε περίπου έναν μήνα, εξού και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να συναντήσει τους Κινέζους πριν από την Ανγκελα Μέρκελ. Σημειώνω ότι ο άλλος ευρωπαίος ηγέτης τον οποίο οι Κινέζοι θεωρούν φίλο και θα μεταβεί νωρίς στην κινεζική πρωτεύουσα, δηλαδή στις αρχές Μαΐου, είναι ο Φρανσουά Ολάντ.
Μνήμες Βαϊμάρης
Τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και το ομότιτλο βιβλίο του Χάινριχ Βίνκλερ θυμήθηκε χθες ο Μάρτιν Σουλτς (φωτογραφία) στη συνάντησή του με τον Φώτη Κουβέλη. Αυτό επειδή ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, όπως είπε στον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, συνάντησε πρόσφατα τον συγγραφέα και επειδή θεωρεί ότι υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά ανάμεσα στην τότε γερμανική δημοκρατία και τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Οπως το έθεσε, είναι στρατηγική διχασμού κάποιοι να χαρακτηρίζουν τον Κουβέλη «προδότη» επειδή συμμετέχει στην κυβέρνηση. Κατά τα λοιπά, ο Σουλτς έπλεξε το εγκώμιο του συνομιλητή του λέγοντας ότι, παρότι που έχει συναντήσει πολλούς Ελληνες, θυμάται τον Κουβέλη από την τελευταία φορά που τον είδε πριν από έναν χρόνο. «Στο πρόσωπό σας είχαμε και έχουμε έναν συνομιλητή που έχει και περιεχόμενο» του είπε, ενώ αναγνώρισε ότι συνήθως δημοφιλείς είναι αυτοί που προσαρμόζονται στον άνεμο.
ΤΟ ΚΛΟΥ είναι ότι ο Γερμανός παραδέχτηκε πως η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση, καθώς η λιτότητα οδηγεί σε όξυνση της κρίσης και ότι αυτό πρέπει να καταγραφεί στις ευρωεκλογές. Αν κρίνω από τα προαναφερθέντα, καθώς και από τον συντηρητικό δρόμο που έχουν πάρει οι γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες, σε λίγο βλέπω και τον Σουλτς να ζητάει μεταγραφή στην Αγίου Κωνσταντίνου…