[Προεκτάσεις] Συγκρίσεις

Ο Ανδρέας Λοβέρδος ήταν ο «Θαπατέρο του ΠΑΣΟΚ». Τον έλεγαν έτσι όσοι προέβλεπαν ότι θα εξελιχθεί σαν τον αστέρα των ισπανών Σοσιαλιστών. Ομως την άνοιξη του 2012 ο Ανδρέας παραμέρισε για να περάσει ο φίλος του, ώς τότε, Βαγγέλης Βενιζέλος. Στη συνέχεια συμπαρασύρθηκε στον όλεθρο του 12% – αν και βγήκε πάλι πρώτος στη Β’ Αθήνας. Αλλά επειδή οι φιλίες στην πολιτική ποτέ δεν κρατάνε αιώνια, τα ‘σπασαν κι έφυγε από το ΠΑΣΟΚ.

Το «κόμμα Λοβέρδου» ήταν έκτοτε ένα από τα αινίγματα της πολιτικής σκηνής – για το ενδεχόμενο να τον ακολουθήσουν κάποιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Το έκανε μόνο ο Χρήστος Αηδόνης. Δύο – τρεις ακόμη που είχαν δείξει ενδιαφέρον άλλαξαν γνώμη. Και οι παλιές αγάπες με Διαμαντοπούλου και Ραγκούση βρίσκονται ήδη στον Παράδεισο.

Το σχήμα ξεκίνησε με τον τίτλο ΡΙΚΚΣΥ και κατέληξε στη «Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα». Πιο εύηχο, αλλά μόνο μια εφημερίδα το είχε στην πρώτη σελίδα. Με μια συμπαθητική μαρκίζα δεν φτιάχνεις κόμμα – χρειάζονται κι άλλα. Ο Ανδρέας έχει το ένα: τον εαυτό του. Είναι επικοινωνιακός, οικείος, σχεδόν σαν τον Γεννηματά, κινητικός, ετοιμόλογος και παρουσίασε ένα πολιτικό πλαίσιο με στόχο να τοποθετηθεί ανάμεσα στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί δηλαδή που βρίσκονται το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ. Δεν μετέχει στην κυβέρνηση, άρα έχει ευχέρεια αντιπολίτευσης. Αλλά έχει προσυπογράψει τα Μνημόνια.

Αυτό είναι το στοίχημα με το νέο κόμμα. Πώς θα πείσει ότι ο Λοβέρδος από μέρος του προβλήματος χθες μπορεί να είναι μέρος της λύσης σήμερα; Υπέρ του είναι ότι δεν έχει τις επιβαρύνσεις του παλαιού ΠΑΣΟΚ. Δεν υπήρχε επί Ανδρέα Παπανδρέου και μετά βίας πήρε υφυπουργείο επί Σημίτη. Εκανε δύο χρόνια υπουργός του Γιώργου και έξι μήνες του Παπαδήμου. Δεν είναι δηλαδή τόσο παλιός όσο έδειχνε το πολιτικό του εκτόπισμα στο ΠΑΣΟΚ. Μένει να δούμε πόσο νέος θα αποδειχθεί τώρα που επιδιώκει να δημιουργήσει ρεύμα υπέρβασης του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του σημερινού επικεφαλής του.

Ο Λοβέρδος και ο Βενιζέλος δεν θα συγκρουστούν – θα συγκριθούν. Και αυτό θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την τύχη των κομμάτων τους. Αυτήν τη στιγμή οι σχέσεις τους περιγράφονται από έναν διάλογο που είχε κάποτε ο Τσόρτσιλ με τον Τζορτζ Μπέρναρντ Σο. Ο θεατρικός συγγραφέας τού έστειλε μια πρόσκληση για την πρεμιέρα μιας παράστασης με το σημείωμα: «Πάρε κι ένα φίλο σου μαζί, αν έχεις κανέναν». Ο Τσόρτσιλ απάντησε εξίσου φλεγματικά: «Θα έλθω αλλά στη δεύτερη παράσταση, αν υπάρξει».